Klajd Kapinova, New York 

Protestat radikale islamike palestinëze të Hamasit dhe organizatës terroriste Antifës antiKapitalizëm dhe antiEuropë nuk kanë asnjë lidhje me protestat antiNarkoshtet të mafiozit Ramaduros IV në Shqipni dhe Pse kjo nxitje artificiale e Urretjes otomane e arabe ndaj Israel-it sot

“Shpresoj sinqerisht që shumë shqiptarë do ta lexojnë atë që kam për t’u thënë. Ne, populli hebre, i kujtojmë veprat e mira të gjyshërve tuaj dhe se si ata rrezikuan jetën e tyre për të ndihmuar hebrenjtë gjatë Holokaustit.
Do të jemi përgjithmonë mirënjohës për guximin e treguar nga shqiptarët gjatë periudhës më të errët në historinë e popullit tim. Nga thellësia e zemrave tona, ju falënderojmë dhe ju urojmë suksese në gjithçka që zgjidhni të ndiqni”. – Michael Moshkovich

Hedhin diaa vetë gurë të rumbullaktë zalli në ujë dhe ju në kor habiteni, sesi ato formojnë menjëherë rrethe të vogla dhe rrethe të mëdha me largimin e tyre gradual nga qendra në sipërfaqen e qetë të ujit.

Shpesh prehem në qetësi meditative dhe habitem gjatë gjithë kësaj kohe ose këtyre viteve, sesi shqiptarët gjoja “patriotë”, me një nacionalizëm rdhi të vazhdueshëm të kokave të pafajshme arbërore të të parëve.

Nuk po flasim për tematika të tjera, por vetëm për një element të rëndsishëm të popullit shqiptar, gjatë periudhave të ndryshme të shekujve. Kështu vetë fakti që 60% e fjalëve “shqipe” apo fjalorit “Shqip-Shqip”, me përdorim të përditshëm janë trashigimi e huaj pushtuese otomano-mongole (turke), ose me origjinë dhe bazë të huaj otomane dhe arabe, në një kohë që vetë otomanët ardhacakë si barbarë (pra, jo turqit e pastër vendas europianë si racë etnike me sy bojqielli dhe flokë të verdhë), dikur kanë folur arabisht dhe qysh në kohën e “shqiptarit” Mustafa Kemal Ataturku (që ne padrejtësisht mburreshim se ai ishte me origjinë “shqiptare”) ata e ndryshuan edhe gjuhën e tyre, e cila edhe sot ëshë me bazë latine europiane… A ishte ky faji i të parëve tanë “shqiptarë”!?

Ata përmes Perandorisë Dylbere Xhihadiste Islame Otomane (të themeluesit të saj njifarë kryebarbarit Osmani) për gati 700 vjet pa ndërprerje na kanë pushtuar dhe masakruar mizorisht e sunduar barbarisht trojet e Arbërisë si nuk doli asnjë bylbil pseudo “patriotë” apo banalist panelesh televizive në gjuhën “shqipe” gjysmë arabe, otomane dhe shqipe të rreshtoj zullumet ose faqet e errëta të historisë shqiptare, nën kërbacin apo mes “lumturisë” së tyre të hurit dhe litarit. Mjafton me pa sot gjuhën e pastër shqipe, që flasin shqiptarët e kulluar të gjakut të shprishur arbëreshët të zonës së Kalabrisë së Italisë, apo Zarës së Kroacisë etj., tregon më së miri diferencën e madhe midis gjuhës së pastër etnike 700 vjet më parë me atë gjuhë shqipe konglomerate, që flitet ose kemi sot në përdorim të përditëshëm.

Pothuajse të gjithë “patriotët” e bakllavave, kadaifit apo suxhukut otomanë, që fatkeqsisht thuhet se është mëny e kuzhinës tradicionale të vjetër shqiptare, por që në fakt është kuzhinë theksuar islame otomane.

Po ashtu nga ana e tjetër, banalistët televizë turkoshakë, po mundohen si asnjëherë tjetër me propagandë të turpshme po nxisin vazhdimisht një urretje artificiale (të sajuar nga jashtë Shqipnisë) mbi shtetin e pavarur të Israel-it, vetëm pse ky shtet e popull jo islam brenda pellgut të egër të popujve arabe, po lufton me stoicizëm 24/7/365 për mbijetesë etnike kolektive, brenda gojës së ujkut radikal islam arab (në mënyrë më demokratike), pra brenda pellgut të vjetër të carcafave mesjetare, si asnjë shtet tjetër fanatik arab, që fatkeqsisht e rrethon atë. 

Mendoni apo imagjinoni për një cast sikur Shqipnia e “krishterë” të ishte në Lindjen e Mesme mes të këtyre ujqërve të babzitur cfarë do të bënte për të mbijetuar nga asimilimi barbarë!?

Grupet radikale islamike dhe xhihadiste islame sot fatkeqsisht po veprojnë në mënyrë aktive dhe agresive, mbi bazën e një platforme të parapërgatitur më parë, të cilët sot në Europën mikpritëse po djegin pa mëshirë dhe me histerizëm urretjeje objektet ose kishat e bukura kristiane shumë shekullore të lashta, që në një farë mënyrë ata janë edhe vetë historia e identiteti europian dhe asnjë prej jush (banalisteve shqipfolës) nuk thoni asnjë fjalë keqardhje për familjen e krishterë europiane.

Keni dëgjuar apo parë ju në kanalet televizive europiane, që në shtete të ndryshme të Europës të digjet një xhami e huaj otomano-arabe, ku shumica e tyre fatkeqsisht janë ndërtuar si bunkerë me arkitekturë dhe urbanistikë shëmtie dhe po veprojnë për propaganda të mirëfilltë pa leje të qeverive përkatëse!? Asnjë.

Shteti dhe qeveria e Greqisë së lashtë ortodokse, para një muaji zbuloi dhe me të drejtë nxori jashtë ligjit dhe dha urdhër që të prishën mbi 60 xhami radikale islamike erdoganiste në një ditë, të cilat ishin ndërtuar pa leje dhe po bënin propagandë antigreke…

Sipas burimeve të sakta thuhet se e njëjta pamje mizerjeje është edhe në Shqipni, por askush nuk flet, sepse zyrtarët e korruptuar muslimanë të ajatollah Erdoganit dhe të narkoshtetit trathtar të Ramaduros IV marrin shuma të majme financiare, për t’i lejuar këto kërpudha të frikshme të shëmtuara, të ndërtuar fatkeqsisht menjëherë pas shiut, të cilat në kor ulërinj me megafonë qysh në orët e para të natës, gjatë gjithë dhe deri në orët e vona të natës, kur fëmijët e qytetëve shqiptare janë në gjumë.

Asnjë media shtetërore dhe private në Shqipni dhe Kosovë nuk shkroi apo foli në studio televizive me panele hajvanësh banalistë për këtë ngjarje shumë të rëndësishme, në nji kohë që pretendohet me të drejtë se shteti grek u themelua nga arvanitasit vendas ortodoks dhe grekët apo helenët vendas.

Ju si shqiptarë muslimanë doni të hyni me ose pa të drejtë në Europën e kontinentit tuaj, gjatë mijëra vjecarëve të djegur dhe shkatërruar sot nga barbarët e huaj ose nga vëllezërit tuaj muslimanë, gjoja në emër të “studentëve”, pa qenë asnjë ditë studentë ose pa pas asnjë lidhje me librat universitare në Europë, e cila dita-ditës para syve tanë dhe direkt në TV po kthehet në gërmadhë nga këto jashtëqitje barbare radikale islamike të shekullit 21, duke e kthyer fatkeqsisht kontinentin plakë të Europës në një tokë të djegur. Ky zjarr nesër mund të vij tek dera jonë, pranë shtëpive tona në Europë, pra tek të afërmit dhe miqët tanë në Shqipni dhe Kosovë.

Ju arrini deri aty sa ti krahasoni protestat popullore të drejta dhe antiqeveritare kundër narkoshtetit dhe diktaturës së Juntës Policore dhe Juntës Ushtarake në Shqipni me ato të disa shtetëve liberale me qeveri komuniste të Europës. Nuk mund të vihet shenja e barazimit midis protestave në Shqipni sot, me ato terroriste fetare të të huajve barbarë muslimanë arab dhe afrikanë në Europë.

Këtu mendoj unë se qëndron edhe gabimi më i madh i juaji, pikërisht në moskuptimin me qëllim të realitetit, që në Europën e ditëve tona është totalisht e ndryshme me atë të Shqipnisë poskomuniste tash 36 vjet.

Në Shqipni nuk ka të huaj radikal islamik sikurse rraca e keqe e terroristëve palestinezë me flamur të Hamasit, që po djegin kishat apo po vjedhin dyqanet e kompanive të famshme të botës në emër të islamit radikal politik dhe me thirrjet histerike: ‘Allahu Akber!’, sikurse po ndodh aktualisht fjala vjen në qytetet metropolitane si në Paris të Francës apo në kryeqytetin italian të Romës antike pranë Koloseut etj. Ata me histerizëm bëjnë vazhdimisht thirrje radikale islamike dhe komuniste: ‘Allahu Akber!’ dhe më pas me barbari e kafshëri mësyjnë apo sulmojnë dhe grabisin të gjithë mallrat e shtrenjta të pronareve vendas, ku me pas si të droguar u vënë pa meshirë zjarrin dyqaneve, duke qeshur para kamerave televizive si barbarë mesjetarë.

Ju naiv shpresoni se do të hyni ne Europë nga premtimet euforike dhe propagandistike të përfaqsuesit të narkoshtetit dhe Shalgjatit me kartelë dhe të meta serioze mendore (nervore) në vitin 2030, sikurse ka thënë Ramaduro IV tash 14 vjet, kur radikalët islamik që veprojnë atje sot do ta kthejnë atë kontinent të plakur në një tokë të zhuritur nga zjarri dhe hiri. Europa fatkeqe cdo orë e ditë po kthehet si kopje e pellgut apo shteteve radikale arabe islamike.

Asnjë media në Shqipni dhe Kosovë, me një numër të madh gomerësh banalistë muslimanë dhe katolikë apo ortodoks të bërë synet nga Ramaduro IV & ajatollah mullar Erdogani X nuk thonë të vërtetën, që shihet hapur në mediat e huaja dhe ato amerikane, se në Europën tonë po ndodh fatkeqsisht djegia dhe shkatërrimi nga emigrantët e botës së tretë dhe të katërt, të vendeve të prapambetura arabe dhe për faj të politikave të mbrapshta të hapura antieuropiane të multikulturalizmit dhe dyerve të kufijve të hapur (të cilat u shfrytëzuan fatkeqish qysh nga vitit 1991 nga Erdogani dh vendet arabe sheriatiste islame, per te shkarkuar në tokën europiane dhumin apo jashtëqitjen e vendeve të tyre), që filloi fatkeqsisht nga gjermanja komuniste Mama Merkel dhe të tjerët linder trathtarë liberal europianë, të cilët paturpsisht iniciuan dhe praktikuan tesh 36 vjet me radhë në trupin e sfilitur të familjes tuaja me emërin e bukur Europë…

A mos ndoshta edhe për këtë katastrovë të madhe të shkaktuar nga vetë trathtarët politikanë idiotë komunistë dhe globalistë europianë e ka fajin Israeli!?  

Atje këto ditët e fundit po përhapet një propagandë e mirëorkestruar me kujdes dhe detaje nga vendet arabe dhe otomane radikale të qeverive dhe shteteve me bazë fanatike politike fetare sheriatiste islamike.

Lind pyetja retorike e drejpërdrejtë: A kanë vertetë interes israelitët të vijnë realisht në Shqipni si “pushues” (investitorë) në një shtet dhe popullsi me kulturë shumë shekullore otomane dhe shpesh herë me tendenca në rritje fanatike islame!?

Shqiptarët muslimanë tash 36 vjet me radhë fatkeqsisht në cdo festë fetare otomane lejnë bosh të gjithë xhamitë e tyre në qytete dhe fshatra, ndonëse ato janë ndërtuar me shpenzime apo kosto shumë të lartë, me hekur dhe beton nga vendet donator arabe dhe otomane dhe mbushin si robotë të telekomanduar për propagandë fetare sheshet e tyre laike, duke kopjuar kështu si majmuni 100% sjelljet e turpshme me byth përpjetë të vendeve radikale sherististe islame.

Natyrshëm buron edhe përgjigja retorike: Jo dhe vetëm JO. Propaganda e madhe e rrymës radikale politike islamike erdoganiste, po bën infeksionin masiv me sukses një mision apo punë islamizuese, sepse në krye të tyne janë trathtarët shqipfolës dhe vetë shërbetorët e tyre të vetëquajturit “analistët” (ose më saktë banalistët e studiove televizive turke dhe arabe) fanatikë të baba dovletit të vjetër Turqisë dhe sulltanit apo ajatollahut erdoganist të ri sot.

Edhe budallai e di se assesi nuk kanë interes Israeli dhe popullit i saj ebrej të vijnë apo “pushtojnë” Shqipninë muhamedane 24 karatësh, pra me jetu me muslimanët, sepse Israeli si shtet i lashtë dhe Popull i Zgjedhur i Zotit është i rrethuar ose përkufizuar nga toka fatkeqsisht gjeografikisht me shtetet radikale armiqsore muslimane dhe ujërat e Detit Mesme.

Hapni hartën politike gjegrafike dhe shikoni me kujdes. Aty do të vereni se të gjithë shtetet muslimane rreth shtetit ebrej të Israel-it janë pluhur dhe gërmadhë, nga luftrat dhe fërkimet e shpeshta fatale fetare mes vetë shtetëve islame, ndërsa në Israel ka gradaciela dhe civilizim, ku përparimi shihet kudo me sy të lirë.

Ju rekomandoj, që të vizitoni dhe shihni me sytë tuaj shtetin e bukur të Israelit dhe kryqytetin e saj te lashtë Jezusalemin.

Në Israel, sot ka popullsi apo komunitet arab musliman, të krishterë dhe se të gjithë ato gezojnë prej kohësh të drejtat e veta të barabarta, të sanksionuar me ligje dhe në Kushtetutën demokratike të vendit.

Pse ju nuk thoni asgjë për këto fakte, që përjetohen cdo ditë nga banorët apo komunitetet e tjera jo ebraike, që prej shumë kohësh bashkëjetojnë dhe punojnë aty.

Mashtrimet mediatike propagandistike non stop 24/7/365 të narkoshtetit dhe drejtuesit mafioz Ramaduro IV të diktaturës komuniste në Shqipni

Protestat masive politike në mbarë qytetet e mëdha të Shqipërisë dhe konfliktet gjeopolitike në Lindjen e Mesme, janë dy çështje tërësisht të ndryshme për arsye të shkaqeve, dinamikave dhe motive politike krejtësisht të pavarura.

Analiza e analistëve politikë dhe ekspertëve të sigurisë ndan kjartë këto ngjarje në dy rrafshe. Protestat në Shqipëri apo tubimet antinarkoshtet të regjimit të korruptuar komunist të Ramaduros IV dhe reagimet e drejta opozitare ose qytetare në të gjithë Shqipërinë fokusohen ekskluzivisht në çështje të brendshme të qeverisjes së mbrapshtë të komunistëve tash 14 vjet, ku këtu bie në sy përhapja e madhe e sëmundjes apo epidemisë së madhe të korrupsionit, të faktuar vazhdimisht dhe vit pas viti me dokumente origjinale, ekonomisë dhe shtetit të së drejtës.

Duhet theksuar, se etiketimet si Ramaduro (është bashkimi i emrave më të urryer sot në botë si K/Ministri marksist i Shqipërisë tash 14 vjet me emërin Edvin Kristaq Rama dhe komunistit latin apo diktatorit nenezuelas Nicolás Maduro ish president komunist të Venezuelës, të arrestuar nga forcat speciale amerikane, i cili sot është në bankën e të akuzuarve në gjyq, për kontrabandë droge dhe vrasje të kundërshtarëve politike në vendin e tij), janë metafora politike, të përdorura nga opozita shqiptare, për të krahasuar qeverisjen e korruptuar dhe diktatoriale vendase me regjime të tjera diktatoriale dhe komuniste.

Protestat dhe tensionet globale, që përfshijnë sot Hamasin, Izraelin dhe reagimet në botën arabe apo perëndimore rrjedhin nga një konflikt historik, territorial dhe gjeopolitik dekada i vjetër. Lëvizjet radikale ose mbështetja ndaj kauzave të caktuara në këtë rajon nuk ndërlidhen me debatin e brendshëm politik shqiptar.

Sipas vëzhguesve të medias dhe marrëdhënieve ndërkombëtare, polarizimi i shtuar dhe gjuha e ashpër në rrjetet sociale apo debate publike shpesh ushqehen nga algoritmet e rrjeteve sociale. E kwsisoj shohim se platformat tw apo tw paorganizuar priren të shpërndajnë përmbajtje emocionale dhe ekstreme për të rritur ndërveprimin.

Përveç krimit të organizuar dhe “duarve të huaja”, Ramaduro IV ka përfshirë edhe lëvizjen terroriste anarkiste radikale komuniste Antifa si pjesë të rrjetit ndërkombëtar, që gjoja sipas kwtij ksizofreni me kartelw qëndron pas protestave tw drejta ekonomike dhe kundwr korrupsionit galopant në Shqipni pwr 6 muaj.

Platforma X, Facebook, Instagrami, Telegrami dhe WhatsApp-i po përdoren me sukses pwr liri tw shprehjes dhe fjalws nga protestuesit e rinj dhe studentwt e universiteteve tw Shqipnisw, për të marrw dhe shpërndarë informacion, organizuar takime dhe mobilizuar sa mw mirw pjesëmarrësit nw ditwt tona. Megjithatë, fotot plagjiaturw tw policisw sw narkoshtetit dhe Junta Policore dhe Ushtakake qw wshtw instaluar twsh 14 vjet nw vendin e shqiponjave, gjithwsesi nuk provojnë se këto grupe radikale anrkiste komuniste (si Antifa, BLM etj) nuk kanë asnjw drejtues, apo tw jenw të lidhura mes tyre apo se koordinojnë protestat në Shqipëri, sikurse po bwjnw prej shumw vitesh nw Europw dhe SHBA.

Eksperti i sigurisë, Fatjon Softa, hodhi poshtë pretendimet se në Shqipëri ka elementë të kësaj lëvizjeje. Ai tha se: “Nuk ka celula të Antifa-s në Shqipëri. Këto shfaqje janë përdorur politikisht, por nuk ka prova nga agjencitë partnere apo tonat të konfirmojnë praninë e tyre. Sigurisht që mund të ketë ndikime, por nuk ka prova reale, apo financiare që vijnë nga kjo lëvizje. Jemi në kohën e një lufte hibride. Inteligjenca Artificiale, ka qenë baza kryesore e përdorimit të agjencive të huaja jo dashamirëse dhe profilet false, që kërkojnë të nxisin një klimë të tillë, janë pjesë e luftës hibride”.

Pwr mw tepwr studiuesi i çështjeve të sigurisë, Redjon Qirjazi, thotë se pretendimi i Ramës vështirë se do të rezultojë i vërtetë.

“Kjo është një akuzë serioze, e cila kërkon prova po aq bindëse. Deri më sot, nuk është paraqitur asnjë provë e verifikueshme që të vërtetojë ekzistencën e një strukture të organizuar ‘Antifa’ në Shqipëri, e lëre më përfshirjen e saj në koordinimin e protestave”.

Qirjazi u shpreh se referenca e Ramës ndaj faktit që Trump e ka cilësuar ‘Antifa’-n si grup terrorist, është problematike. “Antifa nuk është një organizatë ndërkombëtare e unifikuar, me një strukturë apo udhëheqje të centralizuar, – tha ai, – por më tepër një term përmbledhës për lëvizje dhe grupe të ndryshme, të cilat i bashkon fakti se, në thelb, janë antifashiste”.

Kreu i PD, dr. Sali Berisha gjatw njw debati politik nw media më 21 tetor 2026, nga selisw sw Partisë Demokratike, e mohoi këtë idotwsi apo pretendim pa baza tw Ramaduros IV. “Asnjë element të Atifas-s. Zero”.[1] Ai akuzoi kryeministrin Ramaduro IV, se po përpiqej ta paraqiste protestën studentore si një lëvizje radikale anarkiste marksiste Antifa, në vend që të përqendrohej te pakënaqësitë për korrupsionin dhe qeverisjen e tij tw mbrapshtw.

Në një kërkim tw shpejtw nw disa gjuhw tw botws në internet, ajo pjesë e mediave ndërkombëtare që kanë pasqyruar protestat në Shqipëri, nuk kanë raportuar pretendime dhe akuza se ka elementë të lëvizjes Antifa në Shqipëri. Agjencia amerikane e lajmeve “Associated Press” (AP), në një artikull të publikuar edhe nga ABC News më 19 tetor 2026, përmendi pretendimin absurd tw narkoshtetit tw Ramaduros IV se protestuesit shqiptarë ishin radikalizuar nga Antifa.

Po ashtu disa ditë më parë, rrjeti konservator dhe mediatik amerikan “Fox News”, e ka trajtuar ndërkombëtarisht çështjen e protestave në Shqipëri dhe pretendimet Fake News për lidhje me rrjete radikale të majta, përfshirë grupe që përdorin emrin Antifa wshtw njw hamendje absurde e kryetarit tw narkoshtetit nw Tiranw.

Raportimi evidenton lidhje në promovimin mediatik dhe mobilizimin ndërkombëtar, por nuk provon asnjwherw drejtpërdrejt se një rrjet Antifa është organizator apo drejtues i protestave në Shqipni.

Kujtesa historike e fanatikëve muslimanë shqiptarë është zero 

Në kohën e diktaturës komuniste dhe ateiste në Shqipni (1941-1944-1991) kishte shumë familje izraelite, që bashkëjetonin me popullin shqiptar, që me bujari i kishte pritur, strehuar dhe ndihmuar shumë për të mbijetuar, falë cilësisë së madhe dhe të fortë të fjalës së dhënë ose besës tipike shqiptare.

Populli i Israel-it, është i vetmi popull që ka një respekt dhe simpati të vecantë për humanizim e madh fisnik të treguar nga shqiparët, gjatë periudhës së vështirë dhe dramatike të Luftës së Dytë Botërore. Qeveria e Israel-it dhe populli i saj, njohën menjeherë edhe Republikën e Kosovës si shtet të pavarur, ndërsa shtete muslimane simotra të Kosovës, edhe sot e kësaj dite nuk e kanë njohur atë si shtet të pavarur. Asnjë nga mediat nuk flet për këtë gjë, për këtë armiqësi të hapur që kanë shtetet islame për Dardaninë e lashtë europiane. A është kjo rastësi!?

Ambasada e Kosovës në Israel, me seli në Jerusalem u hap zyrtarisht më 14 mars të vitit 2021, kurse Israel-i nuk ka hapur një ambasadë fizike në Prishtinë, mbasi marrëdhëniet e tij mbulohen kryesisht përmes Ambasadës në Tiranë (Shqipni) ose nga diplomatë jo-rezidentë, kurse marrëdhëniet diplomatike mes dy vendeve u vendosën zyrtarisht më 1 shkurt 2021

Ish Presidentja e Kosovës Vjosa Osmani, ka mbajtur një qëndrim të vazhdueshëm mbështetës ndaj shtetit të Israel-it, duke u fokusuar në forcimin e marrëdhënieve diplomatike, kujtesën historike dhe dënimin e sulmeve terroriste. Që në momentin e vendosjes së marrëdhënieve diplomatike në shkurt të vitit 2021, zoja Osmani e vlerësoi njohjen nga Israel-i si një hap strategjik, që ka forcuar pozicionin ndërkombëtar të Kosovës. Ajo ka zhvilluar biseda të rregullta me presidentin Israel-it Isaac Herzog, për të thelluar bashkëpunimin në fushën e sigurisë, inteligjencës, ekonomisë dhe mbrojtjes. Sikurse dihet nga të gjithë se Israel-i është i vetmi shtet demokratik në Lindjen e Mesme dhe në shumë shtete të Europës Perendimore, që ka hequr vizat për shtetasit kosovarë, që hyjnë në Israel. Dhe kështu që nga muaji janar të vitit 2024, shteti ebrej pranoi të hiqte vizat për qytetarët e Kosovës për qëllime turistike. Po ashtu pas sulmeve terroriste radikale islamike te palestinezëve te Hamasit më 7 tetor 2023, ish Presidentja e Kosovës Vjosa Osmani u deklarua menjëherë e tmerruar nga sulmet terroriste dhe vrasja e 1200 civilëve të pafajshëm (gra shtatëzëna, burra të moshuar vajza të reja, fëmijë në djep etj.), duke theksuar se Kosova qëndron krah Israel-it. Ajo ka dënuar ashpër edhe sulmet direkte me raketa të regjimit terrorist radikal islamik të Ajatollah Komeinit Iranit kundër Israel-it në vitin 2024.

Ajo ka mbështetur plotësisht përpjekjet e SHBA-së për arritjen e një armëpushimi mdis Hamasit dhe Israel-it si dhe për lirimin e 1200 pengjeve Israel-it. Po ashtu të gjthë e dijnë lidhjen historike dhe Holokausti (në kampet e përqendrimit në Mat’hazen & Aushvic), ku mbi 6.000.000 ebrej të pafajshëm u zhdukën në krematoriumet naziste. Ish Presidentja kosovare Osmani dhe Qeveria e Kosovës, vazhdimisht ka lartësuar shpesh mbrojtjen dhe strehimin me bujari, që shqiptarët e Dardanisë u bënë hebrenjve, gjatë Luftës së Dytë Botërore (ËËII), për t’i shpëtuar nga shfarosja, një fjalim ky që u shpërnda me vlerësim edhe nga kryeministri israelit Benjamin Netanyahu (Bibi).

Në librat e historisë së popullit të Israel-it, shqiptarët zënë një vend dhe respekt shumë të merituar. Sot disa njerëz me emrin banalistë dhe aktivistë fanatik islam, duke përdorur në maksimum paret dhe mediat e shitura erdoganiste, kanë ngritur një murë arficial armiqësie me popullin ebrej. Nëse shikon me shumë kujdes emrat dhe mbiemrat e këtyre gjoja shqiptarëve të gjithë ato mbajnë emër ose mbiemër otomanë apo arabë, të regjistruar me dashuri dhe respekt ndër breza nga prindërit e tyre, në Gjendjen Civile, të qytetit ku ata kanë lindur.

Nëse germojmë me kujdes dhe hollësi për AND ose identitetin e tyre të hershëm, pa frikë mund të dalë apo provohet me siguri absolute fakti historik, se shumë prej tyne nuk janë shqiptarë etnik, por ish kolonë të vendeve arabe apo islame otomane, te vendosur me forcë nga ish pushtuesit e Perandorisë Dylbere Xhihadiste Islame Otomane.

Në cdo opinion televiziv, banalistët shqipfolës nuk lënë rast pa futur fitila apo hedhur benzinë zjarrit, të krijuar fatkeqsisht artificialisht nga vetë ato, për të demtuar imazhin e popullit shqiptar, duke i rreshtuar shqiptarët sot njisoj sikurse palestinezët muslimane terroristë të Hamasit, të cilët jo vetëm që nuk e njohin Kosovën si shtet, por “diplomatët” e saj radikal islam nxisin apo i thonë hapur shtetit të Serbisë, se “Ju keni të drejtë ta rimerrni me forcë vendin tuaj Kosovën…”

Atëherë le të themi edhe ne me një zë të fuqishëm, se palestinezët si popull endacak janë të ardhur në atë vend nga Jordania dhe vendet e tjera arabe, të cilët u dëbuan nga qeveritë e shteteve arabe, sepse ishin një popull zevzek apo ciganë pa atdhe. Për më tepër ato nuk kanë qenë as nuk janë banorë autoktonë në Palestinë, emër të cilin fatkeqsisht në fillim e vendosën kolonizatorët europianë britanikë, në kurriz të shtetit të hershëm dhe lashtë të Israel-it…

Për këtë banalistët shqipfolës të zhurmshëm si anti-israel-itë, kanë adaptuar një pikturë të vjetër, e cila në fillim tregonte sesi muslimanët “emigrantë” ose pushtuesit e vertetë të Europës nga vendet e botës së tretë ishin të hypur mbi varka të vogla si varfanjakë dhe po kërkonin mëshirë dhe strehim në Europën e krishterë… dhe më vonë në një foto tjetër me ndërrimin e pozicioneve ishin tani europianët vendas që paraqiteshin si varfanjakë në varka të vogla si emigrantë në kontinentin e tyre, kurse muslimanët pushtues “emigrante” si pronar të Europës u thonë atyre që të kthehen mbrapa nga kanë ardhur… 

Po nga ku dhe për ku duhet të nisën si “emigrantë” vendasit e krishterë të bardhë europianë!?

Mos harroni faktin historik, se israel-itët kur jetonin në Shqipni (1939-1991), gjatë kohës së komunizmit të anti ebrejit fanatik islam Enver Hoxhës, kur vendi ynë u hap drejt botës në vitin 1991, të gjithë nipat dhe mbesat e të parëve të tyre, që ishin vendosur aty që nga koha e keqe e Luftës së Dytë Botërore u rikthyen menjëherë në shtetin e tyre amë Israel. E shikoni këtë fakt, se ata janë më shumë atdhetarë sesa ne.

Ata nuk folën asnjëherë keq për Shqipninë, kur u kthyen në atdheun e tyne në Israel, sepse ata kishin vuajtur në Shqipni, njësoj me popullin e shkretë, fatkeq dhe të varfër shqiptarë. Ata vetëm heshtën dhe flisnin me shumë respekt kur binte fjala për mikëpritjen bujare të shtëpive zemërbardhë shqiptare…

Unë kam pas një shok ebrej qysh fëmijë në qytetin e Shkodrës. Familja Jakueli nga Israeli, në vitin 1991 iku asokohe në vendlindjen e të parëve të tij në Israel. Prindërit e tij i kishin vënë një emër musliman, sepse edhe vetë ato qysh në kohën e Luftës së Dytë Botërore qeveria shqiptare për ti shpëtuar u dha me fisnikëri e bujari, duke shprehur një gjest të lartë humanizmi pashaporta shqiptare me emra fallco muslimanë, katolikë dhe ortodoks… Ato qysh asokohe u banë pjesë e respektuar e shoqërisë shqiptare.

Për më tepër familjet israel-ite, para se të largoheshin përgjithmonë nga Shqipnia shitën shtepitë ose më saktë apartamentet e tyre të banimit.

Mos të harrojmë faktin tjetër human dhe shumë domethanës, kur shteti amë i tyre u siguroi atyre të gjithëve biletat e udhëtimit falas dhe filloi menjëherëe sistemimin e tyre me shtëpi të re, vend pune dhe futjen e të gjithë fëmijëve dhe të rinjve në shkollat më të mira private, që kishte asokohe në Israel. Dhe të gjithë shpenzimet falas u mbuluan nga shteti bujar ebrej.

Qeveria Israel-ite e dinte se qytetarët e vet kishin vuajtur shumë, gjatë kohës apo sundimit të diktaturës komuniste në Shqipni. Qysh nga viti 1991 shoku im i fëmijërisë nuk shkoj asnjëherë në Shqipni kjoftë edhe si turistë.

Këto ditë në skype i tregova për cfarë histerizmi ndaj tyre po ndodh sot në Shqipninë muhamedane dhe ndër të tjera i përmenda dhe për armiqësinë artificiale, që po mbillet në Shqipni dhe rrjetet sociale nga radikalët islamik trushpërlarë. Sigurisht që atij nuk i erdhi mirë, por me fisnikëri e kaloi me heshtje këtë gjë (ofendim).

Pra, ebrejt ikën menjëherë, sepse nuk donin të jetonin në Shqipni. Ata i janë mirënjohës vendit tonë dhe Kosovës, sepse i ka strehuar në ditë të vështira dhe ka ndarë bujarisht kafshatën me ato.

Në fakt Shqipnia ka bërë më shumë sesa Kosova për ebrejtë. Në Shqipni nuk ka pas asnjiherë gjatë kohës së Luftës së Dytë Botnore batalione naziste “Skenderbe”, me ushtarë mercenarë SS, që përndjekin non stop për të arrestuar, burgosur dhe vrarë ebrejtë…

Sot fatkeqsisht shumë banalistë fanatik radikal muslimanë po i mshajnë sa munden me një gjuhë vulgare urretje avazit të vjetër islam kundër Israelit dhe popullit të saj fisnik thjeshtë, të nisur vetëm nga motive të pastra fetare islame.

Mesazhi im i fundit është: Boll me përralla otomane dhe arabe. Kjo është loja e zakonshme dhe e vazhdueshme e flamuritarit të islamit politik neo-otomanizmit trushperlarë Taip Rexhep Erdoganit. Po nejse.

Ne sot për sot, na duhet me përmbys regjimin marksist të narkoshtetit të Ramaduros IV në fillim dhe se këtë cështje artificiale të mbushur me keqinformime dhe nacionalizma të panevojshme primitive do ta shohim më vonë. Le të fokusohemi të gjithe sebashku brenda shtetit amë dhe jashtë saj tek rrëzimi i Ramaduros. 

Ajatollah mullah Erdogani dhe neo-otomanizimi i tij është burim i të gjithë të këqijave në Europë, Shqipni dhe Kosovë dje dhe sot 

Media otomane e arabe në shtete satelite turke si Kosova dhe Shqipnia, duke parë lajmet e “tyre” erdoganiste dhe arabe të orëve të fundit, po nxjerrin me vesh dhe pa burime të sakta informative izraelite ose me pasion islamik anti-israelit dhe anti-Bibi si fitues komunistët tyre liberal të majtë izraelitë, të flamurtarit fanatik të islamit politik të ajatollah dhe sultan Erdoganit, ndërsa media reale ebreje tregon të kundertën, të pasqyrar me saktësi nga media israelite.

Saktësia e informacionit deri tani është ne masën 98% nga 30%, që kanë apo përhapin me vesh komunistët shqiptarë në vendlindje.

Ne e kemi ndjekur situatën parazgjedhore dhe zgjedhjet politike në Israel minutë mbas minute, duke qëndruar më pranë burimit të parë të informacionit, që janë mediat shumë serioze dhe të paanshme israel-ite dhe amerikane të instaluar në Jerusalem.

Opinioni indifferent shqiptarë ose mediat propagandistike globaliste komuniste shqipfolëse mercenarë erdoganistë otomanë dhe arabë, nuk e dijnë faktin e madh historik tradicional në Israel, se partia më e madhe dhe më popullore qysh nga vitet 1970 në këtë shtet është ajo që quhet Partia LIKUD, si një parti tradicionale e mirëfilltë nacionaliste, që është shumë e ashpër kundër terroristeve radikalë islamikë: të palestinezëve të Hamasit, kundër terroristëve radikal islamik të Hezbullahut në Liban, Fatahut në Ëest Bank, Hamasit në Rripin e Gazës, ish regjimin e mullave të Ajatollah Komeinit (sot fatmirësisht të vdekur) në Iran etj.

Sipas analistëve bashkëkohor Israel-it dhe amerikanë, arsyeja pse komunistët janë të fuqishëm në Israel, është ajo që lidhet me ngjarjet e tmerrshme tragjike historike të kohës së Luftës së Dytë Botërore, ku u vranë apo zhdukën në kampet e përqendrimit nazist në Mat’hauzen dhe Aushvic mbi 6 milion ebrej…

Mos të harrojmë faktin, se vetë Fyheri apo dikatori socialisto-nazist Adolf Hitler, në fillim ishte antar i partisë socialdemokrate gjermane, që bënte pjesë asokohe në grupin e partive simotra internacionale komuniste të botës.

Më vonë kryenazisti Hitleri, kur filloi pushtimin e shpejtë shtetëve të ndryshme të Europës, dhe kur pa nga afër me prova dhe fakte, se siamezët e së njëjtës ideologji të marksizmit si komunistët dhe sociliastët dolën hapur kundër tij, ai atëherë dha urdhër ekzekutiv, që të filloi menjëherë të persekutonte edhe komunistët dhe ideologjinë e saj, që sa hap e mbyll sytë me urgjencë e shpalli menjëherë si herezi dhe rrezikshmëri të kohës, për ambiciet e tij madhore, për të pushtuar dhe sunduar planetin tonë…

90% e ebrejve në SHBA janë komunistë & socialistë (marksistë), kurse 10% ose më pak janë konservatorë ose republikanë dhe shumë pak të pavarur 

Megjithatë Israel-itët pjesa ma e madhe e tyre kurrë nuk u stepën në adhurimin e tyre pa kufi dhe të verbër për komunizmin jo vetëm në shtetin e ri të Israel-it, që ata krijuan më vonë, por edhe kudo nëpër botë. Ajo që shihet shumë kjartë në ditët tona, është se ebrejt vijojnë të ruajnë nostalgji dhe përkrahje për forcat e majta të ideologjisë së Karl Marx, ose më saktë për teorinë e tij të hershme të marksizmit dhe derivatet e shumta trushpërlarëse të tij. Kësisoj dhurimi për te ka vijuar edhe pas riformimit të shtetit të Israel-it në vitin 1948 dhe deri sot në vitin 2026.

Sot forcat e majta politike janë më të shumtë në numër dhe dominojnë prej shumë dekadash politikën e brendshme dhe të jashtme të shtetit të Israel-it. Edhe në diasporë levizjet politike të majta komuniste dhe motra e saj socializmi (pra komunizmi) israel-ite kanë qenë dhe janë sunduese në masën ma të madhe në mendjet dhe veprimet praktike pro marksiste këtij komuniteti kudo në botë dhe më së shumti në Europë dhe SHBA.

Për më tepër këtu në SHBA, duhet theksuar fakti i provuar se baza ose bërthama më e madhe e komunizmit të partisë komuniste ose të vetëquajtur “demokrate” amerikane, fatkeqsisht ndodhet prej disa dekadave brenda komunitetit ebre-amerikan, të cilët mbështesin fuqishëm dhe me fanatizëm në mënyrë tradicionale komunizmin dhe motrën e saj kapricoze socializmin.

Duke e specifikuar këtë temë me fakte të ditëve tona, tregoi se e njëjta pamje e zymtë komuniste është edhe në shtetin e madh të Neë York-ut, ku prej shumë dekadash komunistët ose socialistët, me prejardhje Israel-ite përbajnë bazën e fortë mbështëse absolute të partisë komuniste (“demokrate”) amerikane, ku këtu vazhdimisht janë edhe donatorët apo bilionerët e fuqishëm financiarë, të cilët janë me bindje supër të majta.

Nga ana e tjetër, shohim se për shumë dekada pandërprerje pjesa dërmuese e përfaqsuesve më të lartë të Senatit dhe Kongresit Amerikan (Dhoma e Përfaqsuesve) dhe shpesh edhe si këshilltarë e parë të presidentëve të SHBA-së në Shtëpinë e Bardhë historikisht kanë qenë dhe janë dje dhe sot me origjinë ebreje.

Megjithatë, duhet thënë edhe fakti tjetër shumë i rëndësishëm se shumë pak prej tyre janë konservatorë republikanë amerikanë, të cilët me sukses (sikurse komunistët) kanë arritur të punojnë dhe drejtojnë në administratat si nëpunës të lartë.

Nëse do ti ndanim ebrejt me përqindje si votues dhe të zgjedhur në pushtetin qendror dhe lokal apo si senatorë dhe perfaqsues apo kongresmenë dhe deri në administratën presidenciale majtas apo djathtas, do të shohim kjartë se shifrat janë disporpocionale të tilla, ku mbi 90% janë komunistë & socialistë (marksistë), kurse 10% ose më pak janë republikanë dhe shumë pak ose deri aspak në shumë shtete janë të pavarur ose të përfshirë në partitë e vogla pa peshë, emër dhe reputacion këtu.

Ato janë të pranishëm kudo në jetën e përditshme amerikane, duke filluar me zotërimin e bankave, mediave, Hollivudit (kinematografi me aktorë, producentë etj.), si fitues të suksesshëm të cmimeve të madhe me famë botërore, si Cmimi Nobel, të vlerësuar vazhdimisht për shumë dekada me cmimet kinematografike prestigjioze të përvitshme si: Oscar dhe Golden Glob, si financierë dhe bankierë, investiture të fuqishëm, trilionerë, që zotërojnë pasuri përrallore në vlerën triliona dollarë, ose posedojnë prona e luajtshme dhe të paluajtshme, janë me shumicë si asnjë komunietet tjetër në SHBA si antarë të zgjedhur në Kongresin Amerikan (Senatin dhe Dhomën e Përfaqsuesve) etj.

Në zgjdhjet e fundit elektorale për pushtetin lokal për kryetar bashkie të Neë Yokr City (NYC), komuniteti i madh i ebrejve i vendosur kryesisht në qytetet e mëdha Queens, Brooklyn Manhattan, dhe me pak në State Island dhe Bronx, ku fatkeqsisht masivisht kanë votuar në masën 54% për komunistët amerikanë, duke nxjerrë si fitues marksistin dhe radikalin islamik Zohran Mamdani, duke mundur kandidatin e pavarur ish governatorin e shtetit të Neë York-ut Andrea Cuomo me origjinë italiane. Kjo ishte një shuplak e madhe apo grusht i fuqishëm për të gjithë antikomunistët e pakët ebrej dhe të gjithë banorët e tjerë neëyork-kezë.

Ata që i dhanë masivisht votën komunistit 24 karatësh dhe radikalit islamik Zohran Mamdani janë komuniteti fanatik ortodoks ebrej, të cilët janë pro palestinezëve terroriste të Hamasit dhe për më shumë ata kanë dalë hapur në protesta me flamurin pro palestinezëve të Hamasit, nëpër rrugët e Manhattan-it dhe shpesh kane demostruar edhe ne Capitol Hill apo në ambientët e brendshme ose hollin e Kongresit Amerikan.

Pra, me këto vota të turpshme, në mënyrë të drejtpërdrejtë pame si drita e diellit, se ebrejtë vendosën fatkeqsisht në NYC, që radikali islamik komunisti indiano-afrikan Mandami të bëhet kryetar bashkie.

Të gjithë e kemi parë direkt në television, se si ai foli shumë keq për ebrejtë dhe masakrën tragjike më 7 tetorit 2023 në Israel, ku terroristët radikalë islamikë vranë barbarisht mbi 1200 vete dhe morën peng mbi 1200 të tjerë.

Për më tepër, radikali islamik e komunisti kokëfortë Mamdani kërcënoi hapur në media Kryeministrin e Israel-it Bibi-n, se do ta arrestonte atë, nëse ai shkelte në tokën e shtetit të Neë York-ut, një ide e cmendur apo një andërr e keqe, që kurrë nuk u ba realitet.

Po ashtu është fakt i keq historic, se mbi 90% e ebrejve në shtëtin e madh metropolitan të Neë York-ut gjithnjë apo tradicionalisht votojnë për komunistët amerikanë, duke qenë krenar për bashkatdhtarin e tyre gjermanin ebrej Karl Marx, i cili krijoi andrra marramendëse të filozofisë apo teorisë absurde dhe boshe të trushpërarjes së njerëve naivë të marksizmit.

Në shkallë kombëtare 90% e ebrejve në SHBA fatkeqsisht mbështesin partinë komuniste ose të vetëquajtur formalisht si “demokrate”. Mbi 99% e Hollivudt janë me origjinë Israel-ite dhe të gjithë si robot mbështesin figurat komuniste të nivelit të lartë në Kongres (Dhoma e Perfaqsuesve) dhe Senatin Amerikan.

Po ashtu është e rëndësishme të theksohet, se në Kongres disa përfaqsues të Senatit dhe Dhomës së Përfaqsuesve, të cilët si komunistë janë me origjinë ebreje.

Kjo dashuri për komunizmin e ka bazën shumë të thellë. Meqenëse Hitleri ishte kundër komunizmit, e cila përfaqsohej nga pjesa më e madhe e ebrejve nëpër botë, atëherë Israel-itet e shpërndarë nëpër botë kudo kanë mbështetur komunizmin.

Edhe në ish Bashkimin Sovjetik, shumica e drejtuesve bolshevikë sovjetikë dhe muzhikë ishin me origjinë ebreje. Ata ishin si drejtues të nivelit të lartë pranë dylberit Vladimir Ilic Leninit apo diktatorit dhe kriminelit bolshevik Josif V. Stalinit, liberalit dhe më vonë reformatorit rus Michale Gorbacovit deri sa u shkatërrua fatmirëssht e gjithë ish Bashkimi Sovjetik.

Theksoj, faktin historik se vetëm në Shqipni as për shumë dekada mish as peshk (1941-2026) fatmirësisht nuk ka pas asnjë ebrej, që kanë pas poste drejtuese në regjimin e Juntës Ushtarake dhe Policore Sekrete Komuniste (Sigurimi I Shtetit).

Mbas vitit 1991, pothujase 99% e tyre ikën në atdheun e tyre Israel, i cili u rithemelua si shtet i pavarur në tokën e vet të stërlashtë në vitin 1948, kohë kur ajo u njoh si shtet i pavarur edhe nga OKB-ja dhe shumë shtete të tjera të botës plus SHBA dhe shtetet e ndryshme të Europës. 

Një i sëmurë mendor si Ramaduro me kartelë speciale dhe diagnozë të saktë të spitalit psiatrik po ju bën ZAP të gjithëve si popull 

Kur u thua me zemer te plasur te VERTETEN E HIDHUR “shqiptareve” te Baba Dovletit etj., apo Ramaduros IV qe vete e kane votue tash 14 vjet me kenge, daulle (tupan) dajre dhe valle otomane te Varin Turitë nga Inati taman si otomanët & arabët.

Si nuk e cuan një punë ‘të hajrit’ (shprehje turke) deri në fund shqiptarët e “vendosur” protestues. Kur do të bëhen njerëz serioz për veten e tyne. Hajde dru me pre.

Kjo tregon se ndër shekuj kështu kemi luftuar, sepse mund të nuk shpiegohet ndryshe, që të gjithë popujt e tjerë të vjetër të Ballkanit ose më saktë shtetet kufitare me ne, nuk iu nënshtruan asnjëherë fjala vjen Perandorisë Dylbere Xhihadiste Islame Otomane nga na kanë ardhur fatkeqsisht të gjithë të këqijat që manifestojmë sot, kurse ne Po dhe bile i quajmë pushtuesit dhe diktatorët vendas dhe te huaj vllazen.

Nënshtrimi ndaj diktaturave dhe bylëpirja ndaj diktatorëve është një virtyt me traditë e i kahmocëm i shqiptarëve me dhe pa mustaqe, dje dhe sot.

Studentët e kulturuar dhe largpames me traditë të hershme ose shekullore të universitetëve cilësore serbe e fituan andrrën e tyre, sepse e mposhtën me stoicizëm kriminelin Vucic, me durim të madh guri dhe vendosmëri apo burrëri të fortë sllavi, kurse studentët shqiptarë “meshkuj”, me flokë të lyer me shumë ngjyra dhe me zë femre apo më saktë dylberësh shkojnë pë të fjetur gjumë ditën në shtëpi, sepse gjithe naten shkojne me “protestue” për qef në pube gejsh me fustane, recipeta (sikurse thonë një grua e ftuar në një studio shqiptare në Shqipëri: “Këto “hajdarë” me dhe pa mustaqe dhe namuzë të cmendur apo pede….rastë të pështirë, që fatkeqsisht janë me shumicë kudo, po na marrin fustanet, gjoksin… apo femnitetin tonë”), mbasi kanë lyer thonjtë apo buzët e bythët i kanë fryer gjylpera dhe operacione plasitike apo sikurse edhe pjesët e trupit i kanë ndryshuar dhe po përdorin masivisht edhe botox.

E me që ra fjala për historinë ndër shekuj, duhet thënë se Ne jemi shumë vjet dritë kozmike distance larg civilizimit helen apo sllav në Ballkan dhe nuk mund të krahasohemi dje dhe as sot me ato. Kjo ëshë një e vërtetë historike.

Kur serbët kishin universitete gratë dhe vajzat shqiptare mbuloheshin me ferexhe, ndërsa burrat gjithë ditën shëtisnin shtëpi me shtëpi me thirrjet burrërore: A don dru me pre zotni!?

Universitetet sllavë janë hapur disa shekuj më parë, kurse universiteti i parë në Tiran u hap në vitin 1957 nga diktatori Enver Hoxha, i cili ma vonë kur ai ngordhi mori emërin e të vetmit univeristet shtetërore në kryeqytetin e Shqipnisë.

Ku janë premtimet tuaja me gjoja besa-besë para kamerave televize, duke u mburrur shqip, italisht, frengjisht dhe anglisht!?

Mos prisni që ShBA-ja do tu sjell Lirinë sot, në këtë gjendje katastrofike, ku vetë jeni katandis me deshirë tash 14 vjet o dembela të Stambollit. Harrojeni atë ose shkruajeni ne akull!

Europa e majtë e ka vu Ramaduron në pushtet, sepse ai di t’ia ul klinat (brekët) gjithkujt, sepse ai përfaqson partinë rozë të dylberëve të Shqipnisë i mbështetur nga një popull i ikur për lesh me kohë.

OSBE, si organizatë buroktatësh komunistë europianë erdhi në Shqipni si turistë kalimtarë e u mbajt fatkeqsisht me dietat e majme dhe zarfe me euro të taksapagusve të varfër shqiptarë dhënë me bujari nga qeveritarët bujarë neo-marksistë.

Ata burokratë komunistë si zakonisht bënë certifikimin e zakonshëm të zgjedhjeve dhe të vetë idhullit të tyre (Ramaduros) dhe OSBE me arrogancë “demokratike” mohoj ankinimet e vazhdueshme dhe këmbëngulëse me prova dhe fakte të opozitës, për vjedhjen me mashtrim të zgjedhjeve parlamentare dhe për pushtetin lokal aty për aty, sy per sy dhe cfarë është më e bukuara hapur ditën për diell, duke qeshur me hipokrizi për rezultatin e parapërgatitur të tyre pro vëllezërve të tyre komunistë shqiptarë.

Ju si popull jeni shumë naiv, që ende tash 14 vjet nuk po e kuptoni se OSBE është krijue nga të majtët komuniste globaliste europianë pikërisht për këtë gjë, me ba zyrtarisht në emen të “demokracisë” certifikimin dhe mbajtjen në pushtet absolut të së majtës kudo në mënyrë të përjeshme nëse është e mundur.

Këtë gjë bëri edhe Merhumi ose i fjetuni në këmbë kufoma apo zambi politik Joe Biden, duke ndryshuar me një të rënë të lapsit mbi 50 sistemet demokratike të vërtetë kudo në botë dhe zëvendësuar ato me regjimet idiote kukulla globaliste komuniste, të cilat i tërhiqnin për hunde aktivistët lolo me firmat fallco të Autopenës komuniste amerikane në Shtëpinë e Bardhë, sepse Joe Biden ishte i vdekur dhe dekompozuar politikisht me kohë.

Rasti më klasik ishte presidenti i Brasil-it matufi i moshës së tretë Lula, që tash 4 herë “rizgjidhet” me vjedhje apo manipulime kriminale skandaloze dhe mafioze.

Në votimet e fundit presidenciale ai dhe Gjykata e Naltë në ditën e votimit në muajin 25 tetor 2026, që u mbajtën në shtetin e madh latin të Brasil-it ato hapur lejuan me urdhër, që për 3 orë të tjera shtesë të gjithë qendrat e votimit në vend duhet të jenë të hapura, për të futur flete votime fake dhe ndryshuar në mënyrë kriminale rezultaret e zgjedhjeve, me ndërhyrjet direkte në kompiuterat e instaluara aty etj.

Kështu numëri i votuese ishte disa herë më i lartë se ai i votuesve real të regjistruar. Vetë Presidenti në detyrë Lula organizoi zgjedhjet duke futur hundët dhe duart, duke nxjerrë fitues vetën e vet.

Edhe më përpara dyshja komuniste e politizuar dhe e korruptuar keqas Joe Biden & CIA (nga dokumentet e reja që po dalin në dritë), po del se ato nxorën atë lolon e tyre marionetë Lulën nga burgu, i dënuar për korrupsion e i dhanë në dore celësat e pushtetit politik, sepse ai ishte dhe është komunist, i cili sikurse dihet nga të gjithë si specialist majtist, ka mbarur studimet në Universitetin Marksist-Leninist në Brasil.

Me këtë mentalitet alla turke shqiptari i korruptuar Ramaduro sundon deri sa të ngordhi ose të përfundoj si Caushesku apo Sadam Hyseni. Ai sot po krijon histori dhe propagandë, për t’iu larguar ju mendjen nga kërkesa kryesore dhe immediate për rrezimin e tij dhe se ai e di shumë mirë, sepse ju nuk e keni seriozisht për t’a zbythyr nga pushteti.

Cili kryeministër sot i shteteve demokratike të Europës del ditën për diell i pa ngacmuar nga askush dhe vendos para kryeministrisë me dorën e vet karriget, tavolinën dhe letrat ftesë për “dialog”!?

Pra ai e di sesa trima jeni ju shqiptarët, sepse këtë gjë e ka nga përvoja si dikur edhe Dulla i Gjinokastrës, që sundoi për 50 vjet me radhë deri sa ngordhi vetevetiu nga plakja dhe diabeti.

Edhe ai i riu i plagosur barbarisht (në sheshin para Kryeministrisë në Tiranë) në sy nga plumbi i gomës së Juntës së Policisë së Narkoshtetit Komunist ishte nga nji familje komuniste ose e thënë ndryshe me terminologjije e re moderne: Socialiste.

Faktikisht m shumë protestues sot në sheshin “Skënderbe” të Tiranës janë 90% ish familje komuniste dhe sot em emërin socialiste. Ata janë të shqetësuar se partia e tyre po i vjedh shumë ato dhe po i varfëron cdo ditë.  Sikurse dihet nga historia dhe përvoja e sundimit të saj, del se vetë Socializmi asht derivat i komunizmit sharlatan, një etapë që e kalojnë me apo pa dëshirë të gjithë shtetet e mbajtura nga ideologjia e komunizmit.

Pra, në Shqipni deri tani sikurse po shihet kjartë cdo ditë nuk ka ndryshuar asgjë nga idetë dhe praktika komuniste, por është përdor saktësisht terminologjia e fjalës socialiste, që zëvendëson si etapë kalimtare komunizmin në një formë apo qeverisje të re në bazë të kushteve dhe rrethanave të krijuara.

Për më tepër po shihet 90% e protestuesve të intervistuar në media janë socialistë (komunistë), që duan të largohen komunistët e vjetër dhe të zëvendësohen me socialistët e rinj, sikurse në Serbi dhe në të gjithë Europën, ku fatkeqsisht ka sot protesta radikale islame komuniste, të drejtuar nga Antifa, BLM dhe sorosianët dylberas.

Kjo nuk është asgjë tjetër vecse punë merda që kundërmon tash 85 vjet në vendin tuaj… Për shembull në Francë është e gabitshme se askush nuk po kërkon në asnjë formë dorëheqjen e Presidentit të Francës Emanuel Macron-it jo rastësisht dylberas dhe komunist 24 karatësh, sepse ata që protestojnë dhunshëm dhe po djegin një nga një qytete antike të shtetit francez, janë që të gjithë elektorati i tij marksist dhe islamik nga shtete e botës së tretë dhe katërt arabe dhe afrikane.

Në vitin 1911 e gjithë popullsia e prapambetur e ardhur si kolonë otomane dhe pak vdendase muslimane e Kosovës doli pa pikë turpi e marreje në kryeqytetin e vendit islam Prishtinë, me flamuj dhe parulla otomane të shkruar arabisht për mireseardhjeje (Bujrum baba Sultan), për të pritur me nderime shumë të mëdha dhe masive pushtuesin e vet, pra diktatorin islam të huaj, që i kishte vra e pjekë për së gjalli njëfar Sultan Mehmetin IV, i Perandorisë barbare.

Hajde merri vesht “shqiptarët” e turqizuar dhe pa identitet

Interesant është fakti se në Serbi dhe Greqinë e pushtuar po nga i njëjti pushtues asnjëherë këto popullsi antiotomane nuk kanë pritur asnjë sulltan me salltanete turke e arabe. Për nder të tij dhe të tjerëve sulltanë kudo në Kosovë ruhet me fanatizëm i quajtur Muri i Turkut, tyrbja apo xhamia dhe varri përkushtuar sulltan Muratit I (Obeliq), si dhe më e keqja mu në zemër të Prishtinës islame turke, ngrihet fatkeqsisht madhështore universiteti i shpërlarjes së trurit, me emërin e cuditshëm Xhamia e Fetih-ut, e cila në gjuhën shqip do të thotë Sulltan Pushtuesi!

Shikoni emërat e politikanëve kosovarë apo të ashtëquajtur intelektualë shqipfolës janë të gjithë turke dhe arabe. Sikurse e dini të gjithë shohim se p.sh. ish Presidentja muslimane e Kosovës Vjosa OSMANI, fatkeqsisht dhe me ndërgjegje të plotë edhe sot e kësaj dite mban me nder dhe krenari mbiemrin e themeluesit të Perandorisë kriminale OSMANI dhe jo të mbretëreshës së Ilirisë Teuta ose dicka tjetër po shqiptare në Dardani.

Po ashtu edhe në qytetin e lashtë Shkodër, pra sikurse vetëquhet gjoja si “djepi i kulturës” së mirëfilltë otomane dhe arabe pothujase 100% e të gjithë xhamive u kushtohen fatkeqsisht arabëve dhe pushtuesve xhihadist e dylberas islam otomanë dhe asnjë xhami itimane e arabe, fatkeqisht nuk e ka emërin fjala vjen Hafiz Sabri Koci, një klerit musliman i nderuar i qytetit tonë, ish përndjekur dhe i dënuar nga regjimi komunist islamik i diktatorit Enver Hoxha, me shumë vite burg politik.

Pra, për mikëpritjen e vecantë dhe bythlëpirëse shqiptare për nder të Sultan Mehmetit IV, shkruan edhe gazeta e përditshme prestigjioze e majtë dhe globaliste amerikane The Neë York Times.

S’kam cfarë të them më shumë. Unë parashtroj faktet, kurse argumentet logjike dhe historike bëni ju vetë.

Po ashtu, duke qëndruar në këtë temë servile të shqiptarëve apo turqelive shqipfolës, shohim se disa vite më vonë e gjithë popullsia dhe komunistët e devotshëm të Prishtinës dolën si fanatikë islam për të pritur Kryetarin e shtetit të ish Jugosllavisë asokohe njëfar Josef Broz Titon.

Shkoni në kanalin YouTube dhe do ti shihni bythlëpirësit e zakonshëm dhe të vazhdueshëm, duke hedh valle me pushtuesit…. dhe diktatorët e huaj dhe shqipfolës… (Anife, Sulltane, Hasije, Kusije apo Mahmut perkthe te lutem)…

Ne jo vetem që iu nënshtruam pushtuesit otomanë, por punuam me mish e shpirt për Perandorinë e hurit edhe litarit, duke nxjerre në rresht për një 42 K/Ministra trushpërlarë me origjinë shqiptare.

Dhe cfarë banë ata për Arbërinë!? Asgjë, vecse një Mut të Madh, duke e kthye Arbërinë e sfilitur nga ekspeditat ndëshkimore otomane barbare, me ligje skllavëruese vendin e origjinës së tyre në një lagje të prapambetur mesjetare si shtojcë apo qen apo zagar besnik të Turqisë.

Edhe sot në Shqipni është e njëjta situatë, me narkoshtetin e korruptuar islam dhe otoman të antishqiptarit serb Ramaduro IV. Po këto profesorë universitesh dhe rinia studentore ndër vite ose më saktë cdo 4 vjet fatkeqsisht me ndërgjegje ka votuar për mjerimin e vet të madh, pikërish për narkoshtetin dhe diktatorin dylber rozë Ramaduro. Sikurse e kemi parë deri tani, del se ai popull dele është në Shqipmni, që fatkeqsisht ka votuar me dëshirë, me vullnet të plotë, këngë e valle për këtë parti dhe dictator të sëmurë mendor me kartelë te spitalit psiqiatrik.

Edhe para 4 vjeteve të vitit 2024 mbi 80% e qeverisë Ramaduro III ishte në burg dhe 20% e të tjerëve në investigim intensiv dhe delet me gomarët e tyre shokë në rresht për një votuan këtë katrahurë shumevjecare, qe fatkeqsisht kanë trasheguar sot. Të gjithë studentët që bërtitën me të madhe 24/7 se do të bëjnë cdo ditë protesta të madhë sot janë fatkeqsisht në auditore, kurse populli dele fle gjumë, duke I dhënë hapësirë dhe dorë të lirë mafiozit të sëmurë mendorë dhe narkoshtetit të tyre që ti vjedh ato me durim dhe vendosmëri për shtatë palë qefe.

Hajde merri vesht këto frymorë majmuna radikal islamikë otomanë e arabë

Habitem kur shoh direct në kanalet televizive shqiptare nga vendlindja se vetem dhjetë vetë kanë dalë sot në “protest”. Njeriu habitet para televizorit kur sheh se në mënyrë të përsëritur Një Budalla me Kartelë e i droguar nga DEAD CULT në mes të Tiranës me bythpërpjetë bërtiste në shiun që binte papushim plot histerizëm fjalë për fjalë disa herë në arabisht: Allahu Akber! Allahu Akber! Allahu Akber!

Një këshillë miqësore nga zemra si shqiptaro-amerikënë përtej Oqeanit Atlantik kam për ju sot: Mos u mundoni me i dhanë ngjyra trushpërlarëse ideote fetare protestës tuaj fisnike dhe qëllimirë, sepse Ramaduro IV dhe Narkoshteti IV dhe vete Ajatollah mullah mullar Bajram Erdogan Begaj nuk besojnë në Zot, as në Krisht as në Muhamet.

Ata kanë besuar dhe besojnë tash 14 vjet tek pushteti i tyre i karriges, korrupsioni i tyre, Junta Fashiste Komuniste Policore dhe Ushtarake, paret që vjedhin me thasë, dylberizmi, mashtrimi, hajnia, pederastët etj., sepse vetë partia e tyrne sikurse dihet dhe po shihet cdo ditë është një parti e madhe e vjetër dhe e re e dylberave rozë të flamingove, që ishte dhe është ende sot simbol i dylberave neo-otomanit të sëmurë mendor dhe matufepsur Erdoganit.

[1] Fjala Antifa, ekziston në anglisht në kuptimin e përgjithshëm të “dikujt ose diçkaje që kundërshton fashizmin”, prej vitesh tashmë, në SHBA ky term i referohet zakonisht një lëvizjeje specifike aktivistësh radikal anarchist marksist. Kjo lëvizje lindi si kundërpërgjigje ndaj rritjes së grupeve të ekstremit të djathtë dhe njihet për përdorimin e dhunës gjatë demonstratave, si dhe për taktika të ngjashme me ato që në Europë lidhen me të ashtuquajturin “blloku i zi” (black bloc). Termi nw fjalw përdoret gjithashtu në Europë, ku nënkupton militantizmin dhe aktivizmin e të majtës radikale. Ai është një term që ekziston prej dekadash, me origjinë nga “Antifaschistische Aktion” – një lëvizje komuniste gjermane jetëshkurtër gjatë viteve 1930, e cila që atëherë shkurtohej si “Antifa”.  Megjithatë, lëvizja moderne evropiane Atifa u zhvillua shumë më vonë, ndërsa termi u përhap gjerësisht fillimisht përmes kulturës punk, midis viteve 1970 dhe 1980. Në analizat e sigurisë dhe shkencave politike, Hamasi dhe Antifa shihen si organizata me ideologji, rrënjë dhe qëllime krejtësisht të ndryshme, megjithëse në kontekste të caktuara protestash në Perëndim mund të vërehet një rreshtim i përkohshëm taktik rreth kauzës pro-palestineze.

Mr. sc. Musa Sabedini, Gjilan

Njohuritë juridike, verifikimi rigoroz i fakteve, respektimi i etikës profesionale, mbrojtja e viktimave dhe kontrolli i emocioneve janë ndër shtyllat themelore të raportimit profesional në kronikën e zezë dhe në situatat me ndjeshmëri të lartë.

Etika është busulla që duhet ta orientojë gazetarin në çdo rrethanë, duke përcaktuar kufijtë ndërmjet interesit publik dhe cenimit të dinjitetit njerëzor, ndërmjet informimit dhe sensacionalizmit, si dhe ndërmjet të drejtës për të ditur dhe përgjegjësisë për të mos dëmtuar.

Gazetaria profesionale nuk e ushqen frikën, por e informon shoqërinë; nuk prodhon gjykime, por kërkon dhe prezanton fakte; nuk i shërben zhurmës, por së vërtetës. Sepse gazetaria pa etikë e humb besueshmërinë, ndërsa gazetaria pa verifikim e rrezikon vetë të vërtetën.

“Kur bie telefoni në mesnatë, zjarrfikësit i duhet vetëm të veshë pantallonat dhe të shuajë flakët. Kurse gazetari duhet t’u tregojë një milion njerëzve se kush e ndezi shkrepësen dhe pse.” – David Randall

Kjo thënie e gazetarit dhe autorit britanik David Randall përmbledh në mënyrë domethënëse kompleksitetin e profesionit të gazetarit. Për dallim nga shumë profesione të tjera, gazetaria nuk përfundon me konstatimin e një ngjarjeje.

Ajo kërkon të zbulojë rrethanat, të verifikojë faktet, të identifikojë burimet, të analizojë përgjegjësitë dhe, mbi të gjitha, t’i ofrojë publikut një pasqyrë sa më të saktë të asaj që ka ndodhur.

Kjo përgjegjësi bëhet edhe më e madhe kur gazetari përballet me ngjarje kriminale, tragjedi njerëzore, vrasje, dhunë, aksidente me pasoja fatale, trafikim të qenieve njerëzore, korrupsion, abuzime apo situata të tjera me ndjeshmëri të lartë shoqërore.

Të raportosh për një konferencë shtypi, një aktivitet institucional apo një deklaratë politike është një proces që ka specifikat e veta profesionale.

Por të raportosh nga një vendngjarje kriminale, të mbledhësh informacione në rrethana të tensionuara, të komunikosh me dëshmitarët, institucionet dhe familjarët e viktimave, ndërkohë që duhet të ruash saktësinë, paanshmërinë dhe maturinë, është një sfidë krejt tjetër.

Pikërisht këtu dallohet gazetari që vetëm transmeton informacionin nga gazetari që e kupton thellësisht përgjegjësinë e profesionit të tij. 

Kriza si test i vërtetë i profesionalizmit gazetaresk?

Në kohë krizash, qytetarët kërkojnë përgjigje. Ata duan të dinë çfarë ka ndodhur, kush është i përfshirë, cilat janë pasojat dhe çfarë po bëjnë institucionet kompetente.

Në këto rrethana, mediat dhe gazetarët marrin një rol jashtëzakonisht të rëndësishëm në informimin e publikut, transparencën institucionale dhe llogaridhënien.

Mirëpo, pikërisht në momentet kur publiku kërkon informacion të menjëhershëm, gazetari duhet të tregojë se nuk është rob i presionit kohor, i konkurrencës mediatike apo i numrit të klikimeve.

Gazetaria profesionale nuk është garë për të publikuar e para një fotografi, një emër, një pretendim apo një informacion të pakonfirmuar. Nuk është garë për tituj tronditës dhe interpretime të pambështetura në fakte.

Është përgjegjësi publike.

Gazetari duhet të jetë i përgatitur fizikisht, psikologjikisht, emocionalisht dhe intelektualisht. Duhet të jetë vigjilent, këmbëngulës, i pranishëm në terren, i kujdesshëm në komunikim dhe i aftë të përballojë situata që shpesh janë të paparashikueshme.

Përgatitja profesionale nuk nënkupton vetëm njohjen e teknikave të intervistimit apo shkrimit të lajmit. Ajo përfshin edhe kulturën e përgjithshme, njohuritë juridike, edukimin mediatik, aftësinë analitike dhe kontrollin e emocioneve. 

Kronika e zezë: ku njohuritë juridike bëhen domosdoshmëri profesionale?

Raportimi për vrasjet, vrasjet e rënda, plagosjet, dhunën në familje, dhunimet, grabitjet, trafikimin, korrupsionin dhe format e tjera të kriminalitetit kërkon njohuri më të thelluara sesa ato që ofron gazetaria e zakonshme informative.

Gazetari duhet t’i njohë dallimet ndërmjet personit të dyshuar, të ndaluarit, të arrestuarit, të akuzuarit dhe të dënuarit. Këto nuk janë sinonime dhe nuk mund të përdoren në mënyrë të pakujdesshme vetëm për ta bërë titullin më tërheqës.

Një person i dyshuar nuk është person i dënuar. Një aktakuzë nuk është aktgjykim. Një arrestim nuk dëshmon fajësi dhe një deklaratë e dhënë në polici nuk përbën domosdoshmërisht një përfundim të pakontestueshëm të një procedure penale.

Gazetari që nuk i kupton këto dallime rrezikon të prodhojë dezinformim, të cenojë reputacionin e individëve dhe të krijojë perceptime të gabuara te publiku.

Prandaj, njohja e terminologjisë juridike nuk duhet të konsiderohet privilegj i gazetarëve që mbulojnë gjykatat. Ajo duhet të jetë pjesë e përgatitjes themelore të secilit gazetar që raporton për çështje kriminale. 

Prezumimi i pafajësisë – parim që nuk duhet të negociohet?

Një ndër gabimet më të shpeshta në raportimet për kronikën e zezë është shpallja e parakohshme e fajësisë përmes titujve, formulimeve dhe interpretimeve të gazetarëve.

Shprehjet si “vrasësi”, “dhunuesi”, “krimineli” apo “hajni”, kur ndaj personit nuk ka një vendim përfundimtar gjyqësor që përcakton fajësinë, mund të përbëjnë shkelje serioze të standardeve profesionale dhe etike.

Gazetari nuk është prokuror, gjykatës apo organ hetimor. Ai ka të drejtë dhe detyrim të informojë, të hulumtojë, të kërkojë përgjegjësi dhe të analizojë veprimet institucionale, por nuk mund të marrë rolin e organeve të drejtësisë.

Kjo nuk nënkupton se gazetari duhet të jetë pasiv apo të kufizohet në komunikatat zyrtare. Përkundrazi, ai duhet të jetë këmbëngulës në kërkimin e fakteve, por gjithmonë brenda kufijve të ligjit, etikës dhe interesit publik. Pavarësia editoriale nuk e përjashton përgjegjësinë juridike dhe etike. 

Dhuna në familje dhe dhuna ndaj grave: ndjeshmëria nuk duhet të shndërrohet në sensacionalizëm?

Raportimi për dhunën në familje dhe veçanërisht për dhunën ndaj grave përbën një nga fushat më të ndjeshme të gazetarisë.

Në shumë raste, mediat publikojnë hollësi të panevojshme për viktimën, raportet e saj familjare, jetën private, komunikimet personale dhe rrethanat e ngjarjes. Ndonjëherë, këto detaje nuk kanë asnjë vlerë të mirëfilltë informative, por publikohen për të rritur interesimin e lexuesve.

Kjo qasje mund të shkaktojë viktimizim të përsëritur, të cenojë dinjitetin e viktimës dhe të ekspozojë familjarët ndaj presionit publik.

Gazetari duhet të bëjë dallimin ndërmjet asaj që është interesante për publikun dhe asaj që është realisht në interes të publikut.

Jo çdo informacion që sigurohet duhet të publikohet. Jo çdo hollësi që gjendet në një dosje hetimore ka vlerë për lexuesin.

Veçanërisht në fazat fillestare të hetimit, duhet treguar kujdes i shtuar me deklaratat e personave të përfshirë. Ato mund të ndryshojnë, të sqarohen apo të kundërshtohen gjatë procedurave të mëtejshme.

Gazetari duhet t’i verifikojë pretendimet përmes burimeve të pavarura, dokumenteve dhe institucioneve kompetente, duke mos e trajtuar asnjë deklaratë të vetme si të vërtetë përfundimtare.

Mbrojtja e viktimës nuk është pengesë për informimin. Është pjesë e gazetarisë me përgjegjësi. 

12 orët e para: kur nxitimi mund të prodhojë dëm profesional?

Një nga problemet që e vërej në raportimet e mediave online është nxitimi për të publikuar informacione menjëherë pas ndodhjes së një ngjarjeje kriminale.

Presioni për të qenë i pari, për të marrë më shumë lexime dhe për të mos mbetur prapa konkurrencës, shpesh i shtyn redaksitë të publikojnë të dhëna që nuk janë verifikuar mjaftueshëm.

Orët e para të një hetimi janë veçanërisht të ndjeshme. Informacionet mund të jenë të pjesshme, dëshmitë mund të jenë kontradiktore dhe rrethanat e ngjarjes ende të paqarta.

Një deklaratë fillestare mund të ndryshojë. Një pretendim mund të rezultojë i pasaktë. Një person që fillimisht është përmendur si i përfshirë mund të mos ketë asnjë përgjegjësi në ngjarje.

Kjo është arsyeja pse gazetari duhet të tregojë maturi dhe të mos e ngatërrojë shpejtësinë me profesionalizmin.

Nuk është e domosdoshme që çdo informacion të publikohet brenda minutës. Është shumë më e rëndësishme që informacioni i publikuar të jetë i saktë.

Nga përvoja ime profesionale, hulumtimi dhe verifikimi i çdo detaji përpara publikimit janë ndër garancitë më të rëndësishme të gazetarisë së besueshme. 

Burimet, dokumentet dhe verifikimi: mos e ngatërroni besueshmërinë me autoritetin?

Gazetari duhet të ndërtojë raporte profesionale me policinë, prokurorinë, gjykatat, institucionet dhe burimet e tjera të informacionit.

Por komunikimi me një zyrtar nuk duhet të konsiderohet automatikisht garanci e plotë për vërtetësinë e çdo informacioni.

Edhe burimet zyrtare duhet të trajtohen me standarde verifikimi.

Dokumentet e nënshkruara, vendimet institucionale, aktet procedurale dhe komunikatat zyrtare mund të jenë burime me rëndësi të veçantë, por gazetari duhet të kuptojë përmbajtjen, kontekstin dhe kufijtë e tyre.

Një dokument mund të konfirmojë se një procedurë ka filluar, por jo domosdoshmërisht se pretendimet e paraqitura në të janë vërtetuar.

Një deklaratë e policisë mund të konfirmojë arrestimin, por jo fajësinë e personit.

Prandaj, gazetari duhet të krahasojë burimet, të kërkojë konfirmime të pavarura dhe të mos i publikojë pretendimet si fakte të përfunduara.

Ekziston një shprehje amerikane që e përmbledh mjaft mirë këtë parim: “Edhe kur nëna të thotë të dua, verifikoje.”

Në gazetari, besimi është i rëndësishëm, por verifikimi është i domosdoshëm. 

Viktimat, të miturit dhe tragjeditë familjare: dinjiteti njerëzor mbi interesin komercial?

Një nga provat më të vështira për një gazetar është raportimi për vdekjet, vetëvrasjet, vrasjet e grave, dhunimet, aksidentet me pasoja fatale dhe tragjeditë që përfshijnë fëmijë.

Në këto raste, gazetari nuk duhet të harrojë se përtej një lajmi ekziston një familje, një histori njerëzore dhe njerëz që po përballen me dhimbje të jashtëzakonshme.

Publikimi i fotografive të viktimave, identifikimi i panevojshëm i tyre, intervistimi i familjarëve në gjendje shoku dhe përshkrimi i detajuar i mënyrës së vdekjes mund të shkaktojnë pasoja të rënda.

Raportimi për vetëvrasjet, për shembull, kërkon shmangien e hollësive mbi metodat, vendndodhjet dhe elementet që mund të nxisin imitimin e veprimeve të tilla.

Kur në ngjarje përfshihen të mitur, mbrojtja e identitetit dhe interesit më të mirë të fëmijës duhet të jetë përparësi.

Gazetari duhet ta kuptojë se jo gjithçka që mund të fotografohet, regjistrohet apo zbulohet duhet të bëhet publike.

Etika profesionale fillon pikërisht aty ku gazetari është në gjendje të heqë dorë nga një informacion apo fotografi që nuk i shërben interesit publik. 

Gazetari nuk është hetues, por duhet të ketë mendësi hulumtuese?

Shpesh e kam theksuar se gazetari duhet të jetë një lloj hetuesi në kuptimin profesional të fjalës, por kjo nuk do të thotë se ai duhet t’i marrë kompetencat e policisë apo prokurorisë.

Gazetari duhet të hulumtojë, të krahasojë deklaratat, të kërkojë dokumente, të analizojë kundërthëniet, të identifikojë mospërputhjet dhe të kërkojë përgjigje nga institucionet.

Ai duhet të jetë i aftë të dallojë një pretendim nga një fakt, një indicie nga një provë dhe një dyshim nga një përfundim juridik.

Mendësia hulumtuese është një nga cilësitë më të rëndësishme të gazetarit profesionist.

Megjithatë, gazetari nuk duhet të ndërhyjë në prova, të pengojë veprimet hetimore, të zbulojë pa arsye identitetin e dëshmitarëve të mbrojtur apo të publikojë informacione që mund të rrezikojnë sigurinë e personave të përfshirë.

Detyra e tij është të informojë dhe të kërkojë llogaridhënie, jo të pengojë drejtësinë. 

Emocionet dhe paragjykimet: dobësia që mund ta dëmtojë gazetarinë?

Nuk mund të jemi gazetarë pa ndjenja kur raportojmë për vrasje, dhunime, plagosje, aksidente, trafikim, korrupsion apo tragjedi familjare.

Gazetari është njeri dhe përjeton emocione. Ai mund të tronditet nga një skenë kriminale, të preket nga rrëfimi i një viktime apo të ndiejë revoltë përballë një padrejtësie.

Por ekziston një dallim thelbësor ndërmjet ndjeshmërisë njerëzore dhe paragjykimit profesional.

Emocionet nuk duhet të shndërrohen në përfundime gazetareske. Revolta personale nuk mund të zëvendësojë provën. Simpatia për njërën palë nuk mund të ndikojë në paraqitjen e fakteve.

Gazetari duhet të ruajë aftësinë për të raportuar me dinjitet, edhe kur tema është emocionalisht e rëndë.

Kjo nuk kërkon mungesë ndjenjash, por vetëkontroll, pjekuri dhe integritet profesional. 

Media online dhe kurthi i klikimeve: shpejtësia nuk është vlerë nëse dëmton të vërtetën?

Mediat online dhe televizive funksionojnë në një mjedis ku koha ka marrë një rëndësi të jashtëzakonshme.

Publiku kërkon lajme në kohë reale, ndërsa redaksitë përballen me presionin e konkurrencës dhe të audiencës.

Megjithatë, problemi shfaqet kur shpejtësia shndërrohet në kriterin kryesor të suksesit dhe kur titulli bombastik vlerësohet më shumë sesa përmbajtja e verifikuar.

Titujt që shpallin fajtorë, krijojnë panik, dramatizojnë situata të paqarta apo përdorin terma të ekzagjeruar nuk e ndihmojnë informimin publik.

Një titull duhet të jetë tërheqës, por para së gjithash duhet të jetë i saktë.

Një lajm mund të jetë ekskluziv pa qenë sensacional. Mund të jetë i fuqishëm pa qenë tronditës. Mund të tërheqë vëmendjen pa e cenuar dinjitetin e askujt.

Mediat duhet ta kuptojnë se besueshmëria nuk ndërtohet me një klikim, por me vite pune të përgjegjshme. 

Siguria e gazetarit në terren: përgatitje fizike, psikologjike dhe profesionale?

Raportimi nga mjediset konfliktuoze, protestat, trazirat, fatkeqësitë natyrore, vendngjarjet kriminale dhe situatat e rrezikshme kërkon përgatitje të veçantë.

Gazetari duhet të dijë si të veprojë në një mjedis të pasigurt, si të vlerësojë rrezikun, si të komunikojë me ekipin dhe si të mbrojë veten dhe burimet e tij.

Përgatitja fizike është e rëndësishme, por nuk mjafton. Po aq e rëndësishme është përgatitja psikologjike, njohja e protokolleve të sigurisë, aftësia për të ruajtur qetësinë dhe për të marrë vendime të shpejta pa rrezikuar jetën.

Gazetari nuk duhet ta dëshmojë profesionalizmin duke u ekspozuar ndaj rrezikut të panevojshëm.

Asnjë fotografi, incizim apo ekskluzivitet nuk vlen më shumë se jeta dhe siguria e gazetarit.

Njohuritë juridike dhe etika – pjesë e domosdoshme e formimit të gazetarit?

Gazetaria bashkëkohore kërkon më shumë sesa aftësi për të shkruar një lajm të mirë.

Ajo kërkon njohjen e ligjeve, procedurave, institucioneve dhe terminologjisë juridike.

Gazetari që raporton për gjykatat duhet të kuptojë funksionimin e sistemit gjyqësor, rolin e prokurorit, avokatit mbrojtës, trupit gjykues, Gjykatës së Apelit, Gjykatës Supreme dhe Gjykatës Kushtetuese.

Duhet të dijë çfarë përfaqëson një kallëzim penal, një aktakuzë, një masë paraburgimi, një aktgjykim dhe një vendim të formës së prerë. Po ashtu, duhet të njohë kufijtë ndërmjet interesit publik, privatësisë, mbrojtjes së burimeve dhe përgjegjësisë për publikimin e informacioneve.

Këto njohuri nuk e shndërrojnë gazetarin në jurist, por e bëjnë atë më të aftë për ta ushtruar profesionin me saktësi dhe përgjegjësi. 

Përvoja profesionale dhe kontributi im në trajtimin e raportimit për situatat e ndjeshme?

Të gjitha këto çështje nuk janë vetëm vlerësime teorike apo parime të përgjithshme të gazetarisë. Ato burojnë edhe nga përvoja ime profesionale, hulumtimet, angazhimi në gazetari dhe puna ime akademike.

Për t’i trajtuar më gjerësisht këto problematika, në vitin 2023 kam botuar librin tim me titull: “Mediat, etika, raportimet për situatat e ndjeshme, hetimet dhe nocionet juridike në gazetari”. Në këtë botim kam trajtuar një spektër të gjerë temash që lidhen me raportimin profesional, etik dhe juridik.

Kam analizuar raportimin për vrasjet, vetëvrasjet, plagosjet, aksidentet, dhunën në familje, dhunimet, ngacmimin seksual, trafikimin me qenie njerëzore, prostitucionin, korrupsionin, ryshfetin, vjedhjet, grabitjet, krimet e luftës, terrorizmin, gjenocidin, rrëmbimet, pengmarrjet, krimet kibernetike dhe shumë kategori të tjera të veprave penale.

Vëmendje të veçantë i kam kushtuar raportimit për të miturit, personat me aftësi të kufizuara, personat me probleme të shëndetit mendor, viktimat e dhunës dhe familjet e prekura nga tragjeditë.

Një pjesë e rëndësishme e librit trajton raportet ndërmjet mediave, policisë, prokurorisë dhe gjykatave, si dhe nocionet juridike që gazetarët i përdorin në punën e përditshme.

Kam trajtuar gjithashtu procedurat hetimore, veprimet policore, kallëzimin penal, obduksionin, ngritjen e aktakuzës, raportimin nga seancat gjyqësore, rolin e avokatëve mbrojtës, trupin gjykues, fjalët përfundimtare dhe llojet e aktgjykimeve.

Përfshirja e këtyre temave në një botim profesional ka për qëllim të ndihmojë gazetarët që të mos mbeten vetëm në nivelin e raportimit sipërfaqësor, por të zhvillojnë njohuri më të thelluara për çështjet që trajtojnë.

Gazetaria kërkon përgatitje të vazhdueshme. Njohuritë juridike, etike dhe profesionale nuk janë luks, por domosdoshmëri. 

Gazetaria ka nevojë për karakter, jo vetëm për shpejtësi?

Në fund, dua të theksoj se gazetaria profesionale nuk matet vetëm me numrin e lajmeve të publikuara, me shpejtësinë e raportimit apo me audiencën që arrin një medium.

Ajo matet me saktësinë e informacionit, me guximin për të kërkuar të vërtetën, me aftësinë për të mbrojtur interesin publik dhe me respektimin e dinjitetit njerëzor.

Gazetari duhet të jetë i guximshëm, por jo i pamatur; kritik, por jo paragjykues; këmbëngulës, por jo ndërhyrës; emocionalisht i ndjeshëm, por profesionalisht i paanshëm.

Nuk është gjithmonë e lehtë të raportosh për një vrasje, një tragjedi familjare, një rast dhune apo një krim të rëndë. Por pikërisht në këto situata shfaqet niveli i përgatitjes dhe integritetit të gazetarit.

Gazetaria nuk duhet të prodhojë frikë, panik dhe gjykime të parakohshme. Ajo duhet të prodhojë informim, transparencë, vetëdije dhe përgjegjësi shoqërore.

Në një kohë kur informacioni qarkullon me shpejtësi të jashtëzakonshme dhe kur secili mund të publikojë një pretendim në hapësirën digjitale, gazetari profesionist duhet të mbetet pikë referimi për verifikimin, besueshmërinë dhe të vërtetën.

Sepse publiku nuk ka nevojë për një gazetar që vetëm e informon se çfarë ka ndodhur. Ka nevojë për një gazetar që e ndihmon të kuptojë se çfarë ka ndodhur, çfarë dihet, çfarë ende nuk dihet dhe kush duhet të japë përgjegjësi.

E vërteta nuk duhet të jetë viktimë e shpejtësisë, etika nuk duhet të jetë peng i klikimeve dhe gazetaria nuk duhet ta humbë misionin e saj përballë sensacionalizmit. 

Hulumto, verifiko dhe raporto – detaji dhe motivi si thelbi i gazetarisë profesionale?

Filozofia ime profesionale në gazetari mbështetet vazhdimisht në një maksimë themelore: “Hulumto, verifiko dhe raporto”. Këto tri veprime përbëjnë boshtin e një gazetarie të përgjegjshme, të besueshme dhe të mbështetur në fakte.

Megjithatë, përtej tyre, një rëndësi të veçantë në ndërtimin e çdo raporti, kronike apo analize informative kanë detajet dhe motivet. Jam i bindur se detaji është shpirti i çdo raportimi, sepse pikërisht përmes tij një ngjarje merr kuptim, kontekst dhe dimension të plotë informativ.

Një kronikë pa detaje të verifikuara rrezikon të mbetet sipërfaqësore, ndërsa një raportim që nuk arrin të identifikojë dhe analizojë motivet e mundshme, aty ku faktet dhe rrethanat e lejojnë, shpesh nuk arrin t’ia shpjegojë publikut thelbin e ngjarjes.

Gazetari duhet të shkojë përtej asaj që shihet në sipërfaqe, të zbërthejë rrethanat, të krahasojë dëshmitë, të analizojë dokumentet dhe të kërkojë përgjigje për pyetjet thelbësore: çfarë ndodhi, si ndodhi, pse ndodhi dhe cilat rrethana e paraprinë ngjarjen?

Natyrisht, motivi nuk duhet të shpallet si fakt pa u konfirmuar nga dëshmitë, dokumentet apo organet kompetente. Detaji e ndërton kronikën, verifikimi ia garanton besueshmërinë, ndërsa analiza e motiveve i jep asaj thellësi profesionale.

Kjo është gazetaria që mbroj dhe promovoj: jo raportimi i shpejtë i një ngjarjeje, por zbërthimi i saj përmes fakteve, saktësisë dhe përgjegjësisë ndaj publikut.

_______

Mr. sc. Musa Sabedini, gazetar profesionist dhe themelues i platformës “Rajonipress”, iu bashkua në vitin 2011 stafit të rregullt akademik të Universitetit për Biznes dhe Teknologji (UBT), ku ligjëron lëndët bazë për formimin e gazetarëve të rinj.

Sabedini është gjithashtu autor i librave universitarë:

• “Mediet, etika, raportimet për situatat e ndjeshme, hetimet dhe nocionet juridike në gazetari” (UBT, 2023);
• “Gazetaria online në Kosovë dhe në rajon: etika dhe sfidat e vetërregullimit” (UBT, 2024);
• “Etika, mburojë e gazetarisë profesionale” (2025).

Në këta libra trajtohen aspekte kyçe të profesionit, nga etika dhe raportimi në kohë krizash deri te gazetaria digjitale dhe sfidat juridike e morale të epokës moderne.

Krahas botimit të këtyre veprave, ai ka prezantuar mbi 12 punime në konferenca ndërkombëtare dhe ka marrë pjesë rregullisht në seminare të OSBE-së dhe të qendrave të trajnimit në fushën e medias.