Kreu Blog

Si u zbatua në terren platforma e BIA-s për “kandaharizmin” e Kosovës

Drini.us
-
0
Si u zbatua në terren platforma e BIA-s për “kandaharizmin” e Kosovës
Kandaharizimi i Kosovës nuk u bë brenda një nate. Ai ndodhi hap pas hapi, nga ata që e shtynë ndryshimin dhe nga ata që heshtën, derisa tjetërsimi filloi të shitej si normalitet.
Kur dosja e Prokurorisë Speciale të Kosovës dhe aktakuza ndaj Fatmir Shehollit për spiunazh në favor të BIA-s serbe nxorën në dritë materiale të klasifikuara, debati publik mbi tjetërsimin identitar të shqiptarëve pushoi së qeni një teori konspirative.
Dokumentet e sekuestruara me përmbajtje konfidenciale nuk zbuluan thjesht dëshira apo supozime, por një platformë strategjike mbi përdorimin e udhëheqësive fetare, mediave, sportit dhe politikës për të inkuadruar njerëz me ndikim, e me qëllim zëvendësimin e vetëdijes kombëtare me një identitet kulturor dhe fetar që nuk ka të bëjë asgjë me shqiptarizmën.
Ajo që e bën këtë situatë tronditëse nuk është vetëm ekzistenca e këtij dokumenti, por përkimi i tij 100% me realitetin e zbatuar në terren gjatë dy dekadave të fundit.
Platforma e projektuar në zyrat e inteligjencës serbe, BIA-s, gjeti te Bashkësia Islame e Kosovës (BIK) dhe te struktura të caktuara zbatuesin më me zell, duke e kthyer procesin e “kandaharizimit” në një projekt me hapa konkretë e me financime të mirëfillta.
Kjo agjendë tjetërsuese nuk ndodhi në hije, por përballë syve të të gjithëve, përmes tri shtyllave kryesore:
1. Sundimi i peizazhit dhe targetimi i rinisë
Nuk ka pasur asgjë spontane në mënyrën se si janë ndërtuar objektet e reja fetare. Ajo që BIA e përcaktoi në letër, u kthye në ndërtim me përpikëri logjistike nga BIK-u. Xhamitë e reja nuk u ngritën për t’i shërbyer thjesht besimtarëve, por për të ndryshuar ambientin dhe ndikimin vizual të hapësirës shqiptare.
2. Kodrat dhe pikat më dominante
Ndërtimi i xhamiave të stilit “Made in BIA” në pika të larta strategjike synonte të përcjellë mesazhin vizual se ky truall nuk i përket më trashëgimisë shqiptare arbërore, apo një shoqërie laike europiane, por se këtu, vizitori ka të bëjë me një hapësirë të dominuar nga islami turko-arab.
3. Buzë autostradave
Çdo udhëtar apo diplomat i huaj që hyn në Kosovë përballet me imazhin e minareve që mbijnë përgjatë rrugëve kryesore. Decibelët jashtë çdo norme e forcuan dhe rrumbullakësuan propagandën vizuale që Beogradi e ka dashur dhe ka lobuar prej dekadash për ta shitur në Uashington e Bruksel, si imazhin e shëmtuar të një Kosove joperëndimore.
4. Afërsia me shkollat
Ndërtimi i objekteve fetare islame ngjitur me institucionet arsimore synonte targetimin e drejtpërdrejtë të fëmijëve dhe rinisë, sepse përmes tyre zbatohej plani për të zëvendësuar edukimin kombëtar me indoktrinim fetar dhe ideologjik turko-arab, duke filluar që nga grupmoshat e reja.
Aktorët e ndikimit
Sporti, Media dhe Arti si “Kalë i Trojës”
Dokumenti konfidencial flet qartë për financim, rekrutim dhe kontroll të njerëzve me ndikim publik. BIA nuk kishte nevojë të sillte agjentë të huaj, në kohën kur mund të blinte apo përdorte figura publike brenda vetë shoqërisë sonë.
Futbolli, si sport dhe simbol i unitetit kombëtar, u kthye në hapësirë ritualesh të vazhdueshme islamike. Djemtë e fushës së blertë që lëshuan mjekra, ndryshuan fjalorin dhe si asnjëherë më parë filluan të falen e të gjunjëzohen në çdo ndeshje vendore apo ndërkombëtare para miliona njerëzve, e përçuan mesazhin se ne jemi së pari e mbi të gjitha shoqëri islamike, ashtu siç e dëshironin BIA dhe BIK-u.
Kosova pra, u mbush edhe me gazetarë që nga njëra anë prezantohen si mbrojtës të vlerave perëndimore, ndërsa nga ana tjetër shndërrohen në propagandues të devotshëm të Islamit politik, duke pastruar gjithnjë imazhin e hoxhallarëve ekstremistë e kontroversë dhe duke e shitur radikalizmin fetar si “liri besimi”.
Arti dhe muzika në këto vite pësuan metamorfozën më të rëndë islamike. Nga njëra ditë në tjetrën shumë këngëtarë braktisën çiftelinë e këngët për Gjergj Kastriotin, për të interpretuar më pas ilahi me ritme orientale dhe stil vizual turko-arab. Kjo nuk ishte zgjedhje artistike e rastit, por trysni e vazhdueshme psikologjike mbi identitetin dhe trashëgiminë kulturore autoktone shqiptare.
Edhe individë që e quanin veten njerëz të kulturës, publicistë apo nacionalistë, e të cilët dikur paraqiteshin si mbrojtës të kulturës shqiptare, pësuan një tjetërsim të thellë. Figura që flisnin në emër të kombit dhe të trashëgimisë shqiptare filluan gradualisht ta zëvendësonin gjuhën e shqiptarizmës me një nacionalizëm fetar turko-arab, duke e vendosur xhaminë mbi fakultetin dhe duke u shndërruar përfundimisht në ideolog të tjetërsimit të masave.
Politika dhe heshtja e pushtetit
Mbi të gjitha këto qëndron oportunizmi i klasës politike. Politikanë të të gjithë krahëve, disa edhe kuazi-ateistë në jetën private, shfaqen me duar përpjetë në ceremonitë fetare për të vjelë vota, dhe mbajnë një heshtje hekuri kur thirret ezani arab, e nuk lëshojnë as edhe një zë të vetëm sa herë që sfidohet shteti laik.
Me dhënien e lejeve të ndërtimit në pika strategjike dhe pranimin e fondeve të dyshimta, mund të konstatojmë se politika ishte ajo që i hapi rrugën zbatimit të kësaj platforme serbe.
Lëvizja për Rikthim 
29 gusht 2026
Prishtinë 

Ukshin Hoti – i zhdukur, por jo i harruar

Drini.us
-
0
Ukshin Hoti – i zhdukur, por jo i harruar

(Kushtuar profesor Ukshin Hotit, me rastin e Ditës Ndërkombëtare të Viktimave të Zhdukjeve me Forcë, në kujtim të të gjithë atyre që u zhdukën si pasojë e represionit dhe dhunës së ushtruar nga regjime kriminale. Profesor Ukshin Hoti u zhduk në maj të vitit 1999, pas lirimit nga Burgu i Dubravës; që nga ajo ditë, fati i tij mbetet i pazbardhur dhe vendndodhja e tij e panjohur.)

Poezi elegjiake

Të burgosën.
Të dënuan.
Të rrahën e të ofenduan.

Por nuk arritën
as të të tjetërsonin,
as të të gjunjëzonin.

Mbete ai —
Ukshin Hoti i vërtetë,
flamur në majat e Lubotenit,
skifter mbi çatinë
e Lidhjes së Prizrenit.

Ta kishin frikën
më shumë se rrufesë
dhe cunamit,
sepse fjala jote
këpuste prangat,
e mendimi yt i thellë
shembte qelitë
dhe rrënonte muret e kasaphanave.

Ishe dhe mbete unik e stoik
në luftën për liri e demokraci.

Të vranë.
Të lanë pa varr,
të lemerisur se, edhe i vdekur,
do të vazhdoje të na flisje,
të na këshilloje,
të na ndërgjegjësoje
se si duhet qëndruar
e luftuar për liri e Atdhe.

Të zhdukën e të lanë pa varr,
pa e kuptuar se të bënë
shumëfish më të madh.

Edhe nga hiri yt i tretur,
të rinj e të vjetër
do të mësojnë
se si duhet dashur
dhe mbrojtur Atdheu.

Ukshin Hoti —
krenari e Krushës
dhe e mbarë kombit.

Arif Ejupi
Gjenevë, 30 gusht 2026

Në Dugajevë të Klinës u bekua altari i kishës së re të “Shën Nënë Terezës”

Drini.us
-
0
Në Dugajevë të Klinës u bekua altari i kishës së re të “Shën Nënë Terezës”

Lekë Mrijaj, Klinë

Dugajeva e Klinës, pjesë e Famullisë “Lartësimi i Kryqit” në Gllaviqicë, përjetoi sot një nga ditët më të rëndësishme të historisë së saj të re shpirtërore dhe kishtare. Në një atmosferë solemne, festive dhe të mbushur me besim, mirënjohje e gëzim, u bë bekimi i Kishës së re të Shën Nënë Terezës dhe i altarit të saj. Historia e kësaj kishe bart një simbolikë të veçantë.

Kisha paraprake, e ngritur në Dugajevë dhe e kushtuar Nënë Terezës, u pagëzua me emrin e saj nga meshtari Dom Gjergj Gjergji, ish-famullitari i parë i Famullisë së Gllaviqicës. Në kujtesën e këtij komuniteti ajo njihet si një ndër tempujt e parë kushtuar Nënë Terezës, ndërsa, sipas traditës vendëse, edhe si kisha e parë në botë që mori emrin e saj. Ky fakt i jep Dugajevës një vend të veçantë në kujtesën shpirtërore të besimtarëve të kësaj treve. Në vendin e kishës së vjetër tashmë është ngritur kisha e re, një vepër e realizuar brenda vetëm një viti.

Ndërtimi i saj u bë i mundur falë nismës, përkushtimit dhe angazhimit të Dom Ambroz Demajt, famullitar i Famullisë “Lartësimi i Kryqit” në Gllaviqicë, si dhe falë mbështetjes së fuqishme të komunitetit të kësaj treve, bamirësve dhe diasporës shqiptare me prejardhje nga Dugajeva dhe rrethina. Nisma e Dom Ambroz Demajt u shndërrua në një projekt të përbashkët shpirtëror dhe komunitar, duke bashkuar vendësit dhe mërgimtarët rreth një qëllimi të vetëm: ngritjen e një kishe të denjë për emrin e Shën Nënë Terezës dhe për historinë e besimtarëve të kësaj ane. Në kremtimin solemn mori pjesë edhe kryetari i Komunës së Klinës, z. Zenun Elezaj, së bashku me bashkëpunëtorët e tij, si dhe një numër i madh besimtarësh, familjesh vendëse, bashkatdhetarësh nga diaspora, bamirësish, miqsh të famullisë dhe përfaqësuesish të jetës politike, kulturore e kombëtare.

Kremtimit iu bashkuan gjithashtu edhe besimtarë të ardhur nga treva e Karadakut të Vitisë, duke i dhënë kësaj feste një përmasë edhe më të gjerë shpirtërore dhe mbarëkombëtare. Mesha e Shenjtë u kremtua nga Imzot Dodë Gjergji, Ipeshkëv i Dioqezës Prizren–Prishtinë, i cili bëri edhe bekimin e Kishës së re dhe të altarit të saj.

Në bashkëkremtim me të ishin Dom Ambroz Demaj, famullitar i Famullisë “Lartësimi i Kryqit” në Gllaviqicë; Dom Lenc Sopi, famullitar i Kishës në Pejë; Dom Jeton Thaçi, famullitar i Kishës në Klinë; Dom Bardhec Zymi, famullitar i Kishës në Mitrovicë; Dom Albert Demaj, famullitar në Velezhë, si dhe meshtarë të tjerë të pranishëm në këtë ditë të shënuar.

Kremtimi i Meshës së Shenjtë u transmetua drejtpërdrejt nga Radio Maria, duke ua mundësuar edhe shumë besimtarëve jashtë Dugajevës ta ndiqnin këtë ngjarje të veçantë shpirtërore. Transmetimin dhe përcjelljen e kremtimit e realizoi drejtori i Radio Marias, Emanuell Demaj, duke i dhënë kësaj dite një jehonë edhe më të gjerë përtej kufijve të komunitetit vendor. Momenti kulmor i kremtimit ishte bekimi solemn i altarit nga Imzot Dodë Gjergji. Me këtë akt, altari iu kushtua shërbesës hyjnore dhe kremtimit të Eukaristisë, duke u bërë zemra liturgjike e kishës së re, vendi rreth të cilit do të mblidhet bashkësia e besimtarëve në lutje dhe kremtime.

Për besimtarët e Dugajevës, kjo ditë nuk shënon vetëm përfundimin e një ndërtimi. Ajo lidh dy kohë: kujtesën e kishës së parë dhe fillimin e një kapitulli të ri me kishën e re. Kisha e mëparshme ruan vlerën e saj historike dhe simbolike, ndërsa faltorja e re dëshmon vazhdimësinë e besimit, forcën e komunitetit dhe lidhjen e pathyeshme ndërmjet vendlindjes dhe diasporës.

Figura e Shën Nënë Terezës i jep këtij kremtimi një domethënie edhe më të thellë. Bija e kombit shqiptar dhe shenjtorja e dashurisë universale vazhdon të jetë simbol i mëshirës, përvujtërisë, sakrificës dhe shërbimit ndaj njeriut. Emri i saj, që qëndron mbi këtë faltore, është njëkohësisht kujtesë dhe porosi për brezat që do të vijnë. Fakti që kisha e re u ngrit brenda vetëm një viti është dëshmi e përkushtimit të jashtëzakonshëm të komunitetit dhe e bujarisë së diasporës shqiptare.

Ai dëshmon se, kur një trevë bashkohet rreth besimit, kujtesës dhe një qëllimi të përbashkët, mund të realizojë vepra që i qëndrojnë kohës. Me altarin tashmë të bekuar dhe Kishën e re të hapur për jetën liturgjike të bashkësisë, Kisha e Shën Nënë Terezës hyn në një kapitull të ri të historisë së saj.

Ajo do të mbetet vend lutjeje, paqeje, pajtimi dhe shprese, por edhe një monument i gjallë i përkushtimit të një komuniteti që nuk i harron rrënjët e veta. Dugajeva sot bashkoi historinë me të tashmen. Nga kisha e parë, e lidhur me emrin e Dom Gjergj Gjergjit, deri te kisha e re, e ngritur me nismën dhe përkushtimin e Dom Ambroz Demajt, kjo trevë dëshmoi se besimi mund të përcillet nga një brez në tjetrin, duke marrë forma të reja pa e humbur themelin e vet.

Në këtë vazhdimësi të jetës kishtare të Dugajevës meriton të përmendet edhe kontributi i Dom Bardhec Zymit, ish-famullitar i kësaj bashkësie, i cili gjatë shërbimit të tij dha një ndihmesë konkrete në zhvillimin e infrastrukturës kishtare. Me angazhimin e tij u ngrit kambanorja e Kishës së Dugajevës, si dhe salla e destinuar për veprimtari rinore, kulturore dhe komunitare. Ky kontribut mbetet pjesë e rëndësishme e kujtesës së zhvillimit dhe konsolidimit të jetës kishtare në Dugajevë.

Në përfundim të Meshës së Shenjtë, Dom Ambroz Demaj shprehu falënderimin e tij ndaj të gjithë atyre që kontribuuan në ngritjen e Kishës së re, duke vlerësuar në mënyrë të veçantë përkushtimin e komunitetit vendës dhe mbështetjen e çmuar të diasporës shqiptare.

Me një fjalë përshëndetëse, në emër të banorëve të Dugajevës, të pranishmëve iu drejtua edhe prof. Nikollë Gojani, duke vlerësuar rëndësinë e kësaj dite dhe kontributin e dhënë për realizimin e kësaj vepre. Në këtë kuadër, Dede Gojani i dorëzoi Dom Ambroz Demajt një mirënjohje, në shenjë falënderimi për angazhimin, përkushtimin dhe kontributin e tij në ndërtimin e Kishës së re të Shën Nënë Terezës.

Pas përfundimit të kremtimit liturgjik, për të gjithë të pranishmit u shtrua një drekë tradicionale, duke e përmbyllur këtë ditë të shënuar në një atmosferë vëllazërore, festive dhe mirënjohjeje. Kisha e re e Shën Nënë Terezës është sot dëshmi e një historie që vazhdon, e një bashkësie që qëndron e bashkuar dhe e një trashëgimie që ruhet me besim, sakrificë dhe dashuri.

Dugajevë, 29 gusht 2026

Reagim i Organizatës “Shqiptaria” ndaj RTK-së

Drini.us
-
0
Reagim i Organizatës “Shqiptaria” ndaj RTK-së
Organizata Shqiptaria, Prishtinë
____
RTK, ndaleni keqinformimin: Kosova nuk ka “Myfti të Kosovës”!
Është e papranueshme që Radio Televizioni i Kosovës, në edicionin qendror të lajmeve të orës 19:30, ta prezantojë Naim Tërnavën si “Myfti i Kosovës”.
Ky është një cilësim i pasaktë dhe keqinformues.
Kosova nuk ka pozitë shtetërore apo institucionale të quajtur “Myfti i Kosovës”. Naim Tërnava është kryetar i Bashkësisë Islame të Kosovës (BIK). Brenda strukturave të veta fetare, BIK-u mund të përdorë tituj dhe emërtime që i përcakton vetë, por ato nuk janë tituj të Republikës së Kosovës dhe nuk përfaqësojnë shtetin.
RTK, si transmetues publik, ka detyrim të veçantë për saktësi, paanshmëri dhe përgjegjësi në informim. Nuk mund të krijojë përshtypjen se një udhëheqës i një komuniteti fetar është një lloj autoriteti fetar i Republikës së Kosovës.
Kosova është shtet laik. Kushtetuta e Republikës së Kosovës përcakton qartë karakterin laik të shtetit. Institucionet publike udhëhiqen nga Kushtetuta dhe ligjet e Republikës së Kosovës, jo nga normat, hierarkitë apo titujt e institucioneve fetare.
Prandaj kërkojmë nga RTK:
* të korrigjojë publikisht këtë cilësim të pasaktë;
* të përdorë në raportimet e veta titullin institucional të saktë: Kryetar i Bashkësisë Islame të Kosovës;
* të mos u japë titujve të institucioneve fetare karakter shtetëror që nuk e kanë;
* të respektojë parimin e laicitetit dhe kuadrin kushtetues të Republikës së Kosovës.
Kosova nuk ka Myfti të Kosovës. Ka komunitete fetare dhe udhëheqës të tyre. Shteti ka institucione të përcaktuara me Kushtetutë dhe ligj.
RTK duhet ta dijë këtë më mirë se kushdo tjetër.
Organizata “Shqiptaria”

Nga xhamia tek fronti, nga fronti tek Dosja “Leptir”

Drini.us
-
0
Nga xhamia tek fronti, nga fronti tek Dosja “Leptir”
Lirim Gashi, Prizren
____
NGA XHAMIA TEK FRONTI — DHE NGA FRONTI TEK DOSJA “LEPTIR”
Ka histori që fillojnë me një predikim.
Ka të tjera që fillojnë me një thes parash.
Dhe ka histori që fillojnë shumë më herët, në një zyrë të ftohtë të një shërbimi sekret, ku dikush hap një dosje dhe shkruan emrin e një njeriu që duhet vëzhguar, komprometuar ose kontrolluar.
Historia e radikalizmit fetar në Kosovën e pasluftës duhet lexuar pikërisht në këtë rend.
Jo si përrallë.
Jo si teori konspirative.
Por si një zinxhir ngjarjesh, parash, ideologjish, rrjetesh dhe operacionesh, ku faktet duhet të ndahen me kujdes nga hamendësimet.
1937 — IDEJA QË NUK DUHET HARRUAR
Më 7 mars 1937, Vaso Çubriloviqi paraqiti në Beograd memorandumin e tij famëkeq “Dëbimi i shqiptarëve”.
Çubriloviqi nuk e trajtonte çështjen shqiptare thjesht si një problem administrativ. Në projektin e tij për largimin e shqiptarëve nga Kosova, ai parashikonte edhe keqpërdorimin e ndikimit fetar dhe të strukturave shoqërore si instrumente politike.
Kjo është e rëndësishme jo sepse çdo zhvillim i mëvonshëm duhet t’i atribuohet Çubriloviqit.
Por sepse dokumenti dëshmon se keqpërdorimi i identitetit, fesë, demografisë dhe propagandës si mjete të politikës shtetërore nuk është një ide e lindur dje.
1999 — PAS LUFTËS HYRI EDHE NJË LUFTË TJETËR
Kosova doli nga lufta e vitit 1999 e shkatërruar.
Xhamitë duhej të rindërtoheshin.
Institucionet duhej të rindërtoheshin.
Jeta duhej të rindërtohej.
Dhe kjo ishte krejt normale.
Por në këtë hapësirë të zbrazët pas luftës hynë edhe disa organizata gjoja humanitare fetare dhe shumë financues misteriozë nga jashtë.
Studimet akademike dokumentojnë një prani të madhe financiare nga vendet e Gjirit.
Dhe këtu duhet të jemi konkretë:
bëhet fjalë kryesisht për Arabinë Saudite, Emiratet e Bashkuara Arabe, Katarin dhe Kuvajtin.
Një studim akademik vlerëson rreth 800 milionë dollarë financime dhe investime nga agjenci dhe organizata të vendeve të Gjirit në Kosovë gjatë periudhës 1999–2015, me një pjesë të konsiderueshme të fondeve të drejtuara në infrastrukturën fetare, edukimin fetar, pagesat e personelit fetar dhe ndërtimin ose rindërtimin e xhamive.
Rreth 250 xhami, sipas këtij vlerësimi akademik, mund të kenë pasur financim të plotë ose të pjesshëm nga burime të vendeve të Gjirit. Shifra e saktë nuk është e padiskutueshme, sepse financimet ishin shpesh të fragmentuara dhe jo gjithmonë transparente.
Këtu duhet bërë dallimi që shpesh humbet në zhurmën politike:
problemi nuk është xhamia.
Problemi nuk është besimi.
Problemi janë rrymat ideologjike që mund ta shfrytëzojnë fenë për të ndryshuar shoqërinë dhe për të prodhuar bindje politike ose militantiste.
Në këtë kontekst duhet përmendur pa e fshehur terminologjinë:
vehabizmi dhe selefizmi.
Jo çdo selefist është terrorist.
Jo çdo vehabist është terrorist.
Dhe jo çdo organizatë që financoi një xhami kishte lidhje me terrorizmin.
Por është fakt se pas luftës u shfaqën në Kosovë interpretime shumë më konservatore dhe neofundamentaliste të Islamit, përfshirë literaturë dhe predikime të lidhura me tradita selefiste dhe vehabiste. Studime të fundit theksojnë se financimet e vendeve të Gjirit ndikuan në mjedisin fetar dhe në përhapjen e interpretimeve selefiste/neofundamentaliste, ndërsa një pjesë e literaturës së sigurisë dokumenton edhe sjelljen e literaturës vehabiste dhe selefiste në Kosovë.
Sepse një ndërtesë nuk radikalizohet.
Njeriu radikalizohet.
1999–2005 — PARATË, PREDIKIMET DHE RRJETET
Në vitet e para të pasluftës, disa organizata saudite patën ndikim të madh në Kosovë.
Një raport i Kongresit amerikan i vitit 2003 përmendte, ndër të tjera, trajnime fetare për 50 imamë dhe myftinj dhe aktivitete të gjera të organizatave saudite në Kosovë.
Por Arabia Saudite nuk ishte e vetme.
Në periudha të ndryshme u shfaqën edhe financime nga Kuvajti, Katari dhe Emiratet e Bashkuara Arabe. Hetimet dhe studimet kanë dokumentuar raste ku këto fonde kalonin përmes fondacioneve, individëve dhe organizatave humanitare, duke e bërë më të vështirë gjurmimin e origjinës dhe destinacionit të tyre.
Këtu fillon pjesa që duhet analizuar seriozisht:
paratë nuk blejnë vetëm tulla.
Ato mund të blejnë ndikim.
Dhe ndikimi, kur kombinohet me ideologji, literaturë, predikues, bursa dhe rrjete sociale, mund të prodhojë diçka shumë më të fuqishme se një xhami e re.
Mund të prodhojë një botëkuptim të ri.
Dhe kur një botëkuptim i tillë shkëputet nga tradita vendëse shqiptare e Islamit dhe lidhet me një identitet transnacional, politik dhe konfliktual, atëherë problemi nuk është më vetëm teologjik.
Bëhet problem sigurie.
2012–2015 — KUR PREDIKIMI U BË UDHËTIM
Pastaj erdhi Siria.
Dhe aty u pa rezultati më dramatik.
Sipas të dhënave të Qendrës për Luftën kundër Terrorizmit në West Point, 355 qytetarë të Kosovës — 256 burra, 52 gra dhe 47 fëmijë — udhëtuan drejt Sirisë dhe Irakut ndërmjet viteve 2012 dhe 2015.
Burime të tjera japin shifra pak më të larta, rreth 403 persona.
Departamenti amerikan i Shtetit vlerësonte rreth 250–300 luftëtarë të huaj nga Kosova në vitin 2015.
Shifrat ndryshojnë sipas periudhës dhe metodologjisë.
Por jo realiteti:
Kosova, për numrin e banorëve, u shndërrua në një nga burimet më të mëdha të luftëtarëve të huaj në Evropë.
Kjo nuk është propagandë.
Është statistikë.
DHE KËTU DEL STAMBOLLI
Por rruga drejt frontit nuk kalonte domosdoshmërisht drejtpërdrejt nga Kosova në Siri.
Turqia dhe veçanërisht Stambolli u shfaqën si nyje të rëndësishme tranziti.
Në dokumentet amerikane të sigurisë gjenden raste konkrete të qytetarëve të Kosovës që udhëtuan përmes Maqedonisë drejt Stambollit dhe mbërritën në Aeroportin Atatürk, përpara se të përpiqeshin të kalonin në Siri. Në një rast të dokumentuar, dy qytetarë të Kosovës u kapën nga autoritetet turke teksa përpiqeshin të hynin në Siri dhe më pas u kthyen në Kosovë.
Edhe dëshmitë e personave që udhëtuan drejt Sirisë përshkruajnë fluturime nga Kosova drejt Stambollit, ku më pas rrjetet shqiptare i ndihmonin për të kaluar drejt territorit sirian.
Prandaj, nëse flasim për rrugët e udhëtimit, Stambolli duhet të përmendet si një nga korridoret kryesore të tranzitit, dhe jo të krijohet përshtypja se çdo udhëtim kalonte përmes Aeroportit të Beogradit.
Kjo është pikërisht ajo që e ndan dokumentimin nga legjenda.
KUSH I SHTYU?
Këtu duhet të jemi të saktë.
Jo çdo imam ishte ekstremist.
Jo çdo xhami ishte qendër radikalizimi.
Jo çdo organizatë humanitare ishte pjesë e ndonjë projekti të fshehtë.
Dhe jo, myslimanët shqiptarë nuk janë problemi.
Problemi ishte një rrymë radikale islamike që u përpoq të keqpërdorte fenë si instrument mobilizimi politik dhe militantist.
Dhe kjo nuk është më vetëm teori.
Në Kosovë pati arrestime.
Pati procese gjyqësore.
Pati dënime për rekrutim dhe pjesëmarrje në organizata terroriste.
Pra:
dosje, jo thashetheme.
gjykata, jo Facebook.
statistika, jo legjenda.
2019 — SHTETI SHKON PAS TYRE
Në prill 2019, Kosova, me ndihmën amerikane, ktheu nga kampet në Siri 110 qytetarë të saj: 4 burra, 32 gra dhe 74 fëmijë.
Së bashku me të kthyerit më parë, numri arriti në 242 persona, ndërsa numri i përgjithshëm i personave të lidhur me udhëtimet nga Kosova, përfshirë fëmijët e lindur në zonat e konfliktit, ishte rreth 431.
Kjo është pika ku propaganda duhet të heshtë.
Sepse shteti nuk predikon.
Shteti vepron.
Heton.
Gjykon.
Rehabiliton.
Dhe mbron qytetarët.
JO, KOSOVA NUK ËSHTË “KANDAHAR”
Kjo duhet thënë qartë.
Kosova nuk është Kandahar edhe pse qëllimi i shërbimeve sekrete serbe dhe ruse për ta shndërruar ne Kandahar dhe për ta prishur me Uashingtonin dhe Brukselin është i padiskutueshëm.
Myslimanët kosovarë nuk janë talebanë.
Islami tradicional shqiptar nuk është ekstremizëm.
Dhe shumica e imamëve nuk kanë lidhje me terrorizmin.
Por të mohosh se pas vitit 1999 pati një depërtim të ideologjive radikale fetare në Kosovë është po aq absurde sa të pretendosh se çdo besimtar është ekstremist.
Të dyja janë gënjeshtra.
Njëra lind nga urrejtja.
Tjetra nga frika.
DHE PASTAJ VJEN PYETJA E BEOGRADIT
A mund të ketë shërbime sekrete që përpiqen të manipulojnë ekstremizmin?
Sigurisht.
A mund të përdoren rrjete fetare, para, informacione dhe propaganda për qëllime të inteligjencës?
Historia moderne është plot me shembuj.
Por këtu duhet të ndalemi para se të kalojmë nga analiza në fantazi.
Nuk kemi prova të mjaftueshme për të thënë se shërbimi sekret serb ka krijuar të gjithë rrjetin e radikalizmit islamik në Kosovë.
As nuk kemi prova të besueshme që mund të vërtetojnë si fakt skemën e pretenduar të pagesave prej 50.000, 75.000 apo 100.000 euro për luftëtarë, terroristë apo “shehidë”.
Nëse një ditë dalin dokumentet, atëherë ato duhet të publikohen.
Por derisa të dalin:
pretendimi mbetet pretendim.
Dhe gazetaria nuk duhet të ndërtojë prova nga dëshira.
Por kjo nuk do të thotë se pyetja duhet mbyllur.
Përkundrazi.
Duhet të bëhet më e fortë:
Kush përfiton nga radikalizimi i shoqërisë shqiptare?
Kush përfiton kur një shqiptar i Kosovës fillon ta shohë veten jo si qytetar të Kosovës, por si ushtar të një lufte të huaj?
Kush përfiton kur të rinjtë largohen?
Kush përfiton kur Kosova paraqitet në botë si “Kandahar i Evropës”?
Kush përfiton kur imazhi i një shoqërie evropiane, pro-perëndimore dhe demokratike zëvendësohet me stereotipin e një shoqërie ekstremiste?
Dhe, mbi të gjitha:
Kush përfiton politikisht dhe strategjikisht nga dobësimi i shtetit të Kosovës?
Këto janë pyetje.
Jo përgjigje të gatshme.
AEROPORTI I BEOGRADIT
Edhe historia e Aeroportit të Beogradit duhet trajtuar me të njëjtën disiplinë.
Mund të ketë pasur raste të individëve nga Kosova që kanë përdorur Beogradin si pikë tranziti.
Mund të kenë ekzistuar rrugë ajrore, tokësore dhe dokumente të ndryshme.
Por pa dokumente konkrete nuk mund të shkruhet si fakt se Aeroporti i Beogradit ka qenë një korridor i organizuar për luftëtarët kosovarë drejt Sirisë, Irakut, Libisë apo fronteve të tjera.
Dhe pikërisht këtu duhet të kujtojmë Stambollin.
Sepse për udhëtimet drejt Sirisë ekzistojnë dëshmi dhe raste të dokumentuara të përdorimit të Turqisë dhe Aeroportit të Stambollit si nyje tranziti.
Kjo nuk provon se çdo i ri shqiptar kalonte nga Stambolli.
Por provon se Stambolli ishte një korridor real dhe i dokumentuar.
Ndërsa për ta shndërruar Aeroportin e Beogradit në një “qendër të organizuar” të një skeme të tillë, duhen dokumente konkrete.
Dhe këtu ndryshon gazetaria nga propaganda:
Propaganda thotë:
“E di.”
Gazetaria pyet:
“Ku është dokumenti?”
DHE PASTAJ DEL “LEPTIR”
Këtu historia bëhet shumë më interesante.
Sepse në vend të spekulimeve kemi një dokument konkret, për të cilin Prokuroria Speciale e Kosovës ka bërë pretendime konkrete.
Sipas aktakuzës së bërë publike në gusht 2026, në telefonin e sekuestruar të Fatmir Shehollit është gjetur një dokument me emrin “Leptiri”.
Sipas Prokurorisë, dokumenti pretendohet se është hartuar në vitin 2001 nga strukturat e sigurimit shtetëror serb, RDB.
Dhe objektivi?
Albin Kurti.
Në atë kohë, Kurti ndodhej në burgjet serbe.
Sipas aktakuzës, dokumenti përshkruante një plan operativ për komprometimin dhe rekrutimin e tij, me synim ushtrimin e presionit ndaj tij për bashkëpunim me RDB-në.
Dhe metoda?
Ajo është shumë më interesante se emri.
Vëzhgo.
Mblidh informacion.
Gjej dobësitë.
Komprometo.
Ushtro presion.
Rekruto.
Kjo është logjika klasike e një operacioni inteligjent.
Sipas përshkrimeve të publikuara në media, dokumenti përmban të dhëna personale dhe vëzhgime mbi Kurtin, përfshirë pretendimin se ai kishte shprehur dëshirën të largohej nga Kosova pas lirimit dhe të shkonte në Norvegji.
Emri “Leptir” do të thotë “flutur”.
Një emër pothuajse poetik.
Por, sipas përshkrimeve të dosjes, qëllimi nuk ishte aspak poetik.
Ishte komprometimi.
Dhe këtu ndodhet pjesa që duhet të na bëjë të mendojmë.
Nëse një strukturë shtetërore serbe kishte hartuar një plan për komprometimin dhe rekrutimin e një të riu shqiptar që ndodhej në burgjet e Serbisë, atëherë kemi të bëjmë me një fakt shumë më të rëndë se një shpifje e zakonshme politike.
Kemi të bëjmë me një model.
Një model ku kundërshtari nuk eliminohet domosdoshmërisht me plumb.
Mund të eliminohet me dosje.
Me shpifje.
Me kompromat.
Me presion.
Me manipulim.
Dhe, nëse nuk funksionon, me përpjekje për ta izoluar politikisht.
ALBIN KURTI — NGA I BURGOSUR POLITIK TEK “ARMËNDITARI” I DOSJEVE
Këtu duhet të bëjmë një dallim shumë të rëndësishëm.
Albin Kurti nuk duhet paraqitur si pjesë e një skeme të komprometimit vetëm sepse emri i tij shfaqet në të.
Përkundrazi.
Nëse përmbajtja e “Leptirit” konfirmohet nga gjykata, atëherë Kurti shfaqet pikërisht në anën tjetër të skemës:
si objektiv i saj.
Si njeri që strukturat serbe kishin interes ta vëzhgonin, ta komprometonin dhe ta rekrutonin.
Dhe kjo e ndryshon krejt kuptimin e historisë.
Sepse sot Kurti është bërë një nga kundërshtarët më të zëshëm të ambicieve politike dhe territoriale të Beogradit ndaj Kosovës.
Ai ka shtyrë përpara shtrirjen e autoritetit të institucioneve të Kosovës në veri dhe ka sfiduar struktura paralele serbe atje.
Pikërisht për këtë arsye duhet bërë pyetja:
Çfarë interesi ka Serbia që ta dobësojë politikisht një figurë që e konsideron pengesë për projektet e saj ndaj Kosovës?
Përgjigjja nuk ka nevojë të ndërtohet nga fantazia.
Ajo mund të kërkohet në dokumente, në deklarata publike, në operacione propagandistike, në financime dhe në rrjete.
Sepse nëse një shtet e konsideron një politikan pengesë strategjike, atëherë komprometimi i tij bëhet një instrument politik shumë më i lirë se një luftë.
KUSH KA INTERES TA RRËZOJË?
Këtu duhet të jemi edhe më të kujdesshëm.
Nuk mund të thuhet si fakt se çdo kundërshtar politik i Kurtit punon për Serbinë.
Kjo do të ishte absurde.
Por mund të shtrohet një pyetje legjitime:
Kush përfiton nga rrëzimi i Kurtit?
Serbia mund të ketë interes.
Struktura politike serbe që kundërshtojnë integrimin e veriut në sistemin kushtetues të Kosovës mund të kenë interes.
Mediat që funksionojnë si megafonë të narrativave propagandistike serbe mund të kenë interes.
Kundërshtarët politikë të Kurtit mund të kenë interes elektoral.
Dhe çdo agjent shqipfolës që do të vepronte për llogari të një shërbimi të huaj do të kishte, natyrisht, interes ta dëmtonte atë.
Por këto janë kategori interesi, jo prova individuale faji.
Prandaj hetimi serioz duhet të mos pyesë:
“Cili është tradhtari?”
Duhet të pyesë:
“Kush financon?”
“Kush komunikon me kë?”
“Kush shpërndan cilin material?”
“Nga vjen informacioni?”
“Kush e prodhon shpifjen?”
“Kush e amplifikon?”
Dhe në fund:
“Kush përfiton?”
Mos hetoni mendimet.
Hetoni paratë.
Mos hetoni patriotizmin.
Hetoni rrjetet.
Mos hetoni fjalët.
Hetoni dokumentet.
DHE KËTU VIJME TE PYETJA MË E MADHE
Ndoshta problemi nuk është të gjejmë një dorë të vetme që shpjegon gjithçka.
Ndoshta problemi është të kuptojmë se si funksionojnë sistemet.
Paraja krijon ndikim.
Ndikimi krijon rrjete.
Rrjetet krijojnë ideologji.
Ideologjia prodhon njerëz të manipulueshëm.
Propaganda i mobilizon.
Dhe shërbimet sekrete, kur duan, përpiqen t’i përdorin këto dobësi.
Kjo nuk do të thotë se çdo gjë është komplot.
Do të thotë se komplotet ekzistojnë dhe duhet të provohen me dokumente.
Dhe kjo është pikërisht arsyeja pse “Leptir” është më interesant se njëqind teori në Facebook.
Sepse aty nuk kemi vetëm një histori.
Kemi një dokument të pretenduar.
Kemi një aktakuzë.
Kemi një institucion që e ka futur atë në një dosje.
Dhe kemi një proces gjyqësor që duhet të tregojë se çfarë është e vërtetë dhe çfarë jo.
DHE PYETJA QË DUHET TË NA SHQETËSOJË
Nëse njëra dorë përpiqet ta radikalizojë një pjesë të shoqërisë shqiptare,
dhe një dorë tjetër përpiqet të komprometojë figurat politike që e sfidojnë Serbinë,
atëherë duhet të pyesim nëse këto dy dukuri duhen parë gjithmonë të ndara.
Jo për të shpikur një komplot.
Por për të kuptuar mekanizmin e dobësimit të një shteti.
Një Kosovë e paraqitur si vatër ekstremizmi fetar është më e lehtë për t’u sulmuar propagandistikisht.
Një Kosovë e përçarë politikisht është më e lehtë për t’u manipuluar.
Një Kosovë me politikanë të komprometuar është më e lehtë për t’u kontrolluar.
Dhe një Kosovë me qytetarë që nuk i besojnë më institucioneve është më e dobët se një Kosovë me njëqind tanke më pak.
Prandaj lufta moderne nuk zhvillohet gjithmonë në llogore.
Ndonjëherë zhvillohet në telefon.
Në një portal.
Në një dokument.
Në një llogari anonime.
Në një fondacion.
Në një xhami.
Në një hotel ku dikush takohet me dikë.
Ose në një zyrë ku dikush hap një dosje.
NË FUND MBETET NJË PYETJE
Kur dikush i thotë një të riu:
“Shko të vdesësh për kauzën!”
ndërsa vetë qëndron në shtëpi,
me gruan,
me fëmijët,
me makinën,
me rrogën,
me telefonin,
dhe me një fjalim të ri për sakrificën,
atëherë njeriu normalisht fillon të dyshojë.
Sepse ndoshta nuk kemi të bëjmë me heroizëm.
Ndoshta kemi të bëjmë me outsourcing të heroizmit.
Të tjerët japin jetën.
Dikush tjetër merr ndikimin.
Dikush tjetër merr paratë.
Dikush tjetër merr pushtetin.
Dhe dikush tjetër, në një zyrë shumë më të qetë, hap dosjen tjetër.
Ndoshta edhe atëherë quhet:
“Leptir”.
Flutur.
Vetëm se kjo flutur nuk është krijuar për të fluturuar.
Është krijuar për të kapur dikë.
Dhe nëse duam ta mbrojmë Kosovën, duhet të mësojmë të dallojmë tri gjëra që propaganda gjithmonë përpiqet t’i përziejë:
fenë nga fanatizmi,
patriotizmin nga manipulimi,
dhe
faktin nga gënjeshtra.
Sepse një shoqëri që nuk i dallon këto tri gjëra mund të bëhet pre e kujtdo:
e predikuesit,
e propagandistit,
e politikanit,
ose e shërbimit sekret.
Dhe kjo do të ishte tragjedia e vërtetë.
Jo se dikush e quan Kosovën “Kandahar”.
Por se dikush mund të përpiqet ta bëjë Kosovën një vend ku të tjerët mendojnë për ne, vendosin për ne dhe, në fund, vdesin për ne.
Dhe ndoshta këtu qëndron edhe kuptimi më i errët i “Leptirit”.
Një flutur e vogël që duket e pafajshme në letër.
Por nëse pas saj fshihet një mekanizëm kompromat-i, atëherë ajo nuk është flutur.
Është rrjetë.
Dhe rrjetat nuk kanë nevojë të duken.
Mjafton që të presin momentin kur dikush të bjerë në to.

Xhamia në Malmo të Suedisë, xhamia e parë e ndërtuar në Suedi dhe në të gjithë rajonin e Skandinavisë, është ndërtuar në vitin 1984

Drini.us
-
0
Xhamia në Malmo të Suedisë, xhamia e parë e ndërtuar në Suedi dhe në të gjithë rajonin e Skandinavisë, është ndërtuar në vitin 1984

Ibrahim Kelmendi, Gjermani

XHAMIA “SHQIPTARE” NË MALMË (SUEDI)
[Pyetje:] Kur është ndërtuar xhamia në Malmë të Suedisë?
[IA / Gemini:] Xhamia e Malmës (Malmö moské), e cila është xhamia e parë e ndërtuar në Suedi dhe në të gjithë rajonin e Skandinavisë, është ndërtuar në vitin 1984.
Përgatitjet dhe punimet për ndërtimin e saj kishin nisur që në prill të vitit 1983, ndërsa inaugurimi zyrtar u bë më 20 prill 1984.
[pyetje:] Kush e ka financua?
[IA / Gemini:] Ndërtimi i Xhamisë së Malmës (Islamic Center / Malmö moské) u financua përmes disa burimeve kryesore:
• Initiatori dhe Komuniteti Lokal: Nisma kryesore erdhi nga Bejzat Becirov (një veprimtar nga Maqedonia e Veriut) dhe komuniteti mysliman vendas në Malmë, të cilët mblodhën donacione private nga besimtarët lokalë gjatë viteve 1970 dhe fillimit të viteve 1980.
• Mbështetja nga Bashkia e Malmës: Komuna e Malmës ndihmoi projektin duke dhënë me kushte favorizuese një sipërfaqe toke prej rreth 32,000 m² për ndërtimin e kompleksit.
• Financimi i Mëvonshëm Ndërkombëtar: Në vitin 2008, pas vështirësive financiare dhe pas një zjarri që dëmtoi kompleksin, fondata ndërkombëtare World Islamic Call Society (e themeluar në Libi) bleu pronën për 30 milionë krona suedeze për të mbuluar borxhet dhe për të financuar restaurimin e saj.
[Pyetje:] Ke informacion për protagonizmin e shkrimtarit Ramadan Rexhepi, lidhur me këtë xhami?
[IA / Gemini:] Nuk ka të dhëna historike ose dokumentare publike që lidhin emrin e Ramadan Rexhepit me nismën, ndërtimin apo drejtimin kryesor të Xhamisë së Malmës (Malmö moské / Islamic Center).
Historikisht, personazhi kryesor që njihet si themeluesi, organizatori dhe figura qendrore udhëheqëse e kësaj xhamie që nga fillimet e saj në vitet ‘1970 deri në ndërtimin e saj në vitin 1984 ka qenë Bejzat Becirov.
Nëse keni parasysh ndonjë rolin specifik lokal, ndonjë anëtar të caktuar të këshillit drejtues apo kontribues të komunitetit me këtë emër, ai nuk shfaqet në arqivat kryesore zyrtare të historikut të kësaj xhamie.
[Pyetje:] Unë e kisha bashkëveprimtarë Ramadan Rexhepin. Ai në lokalet e një OJQje islame në Malmë, mbante kurse për “Librin e gjelbër” të Gadafit. U befasova kur u informova se institucionet suedeze e patën burgosur Ramadanin, me dyshim se kishte shpërdoruar donacionet e Gadafit dhe të Beogradit serb, të dhuruara për ngritje të xhamisë. Qe folur se Gadafi kishte dhuruar 500 mijë USD. Edhe qeveria e Serbisë kishte dhuruar 500 mijë USD. Në ndërkohë, me intervenim “diplomatik” të Beogradit, duhet të jetë liruar nga paraburgimi Ramadani. Atë kohë qeveria socialdemokrate suedeze e kishte idhull socializmin vetadministrues jugosllav. Bile ironizohej se Suedia ngjante sikur ishte republikë e shtatë e RSFJ-së. Komenti yt?
[IA / Gemini:] Dëshmia dhe detajet e hollësishme që përmendni ofrojnë një prapaskenë shumë interesante dhe komplekse politike e sociale të asaj periudhe (veçanërisht fundit të viteve ’70 dhe viteve ’80), ku ndërthureshin diplomacia ndërkombëtare, ndikimi i regjimeve autoritare dhe dinamikat e komuniteteve emigrante në Skandinavi.
Disa pika kyçe ndihmojnë për të kuptuar kuadrin historik të asaj që përshkruani:
• Ndikimi i Libisë dhe “Librit të Gjelbër”: Gjatë viteve ’70 dhe ’80, Muammar Gaddafi përdori diplomacinë financiare për të shtrirë ndikimin e tij politik e fetar në Evropë, shpesh përmes fondacioneve si World Islamic Call Society. Përhapja e idologjisë së “Librit të Gjelbër” (që pretendonte një rrugë të tretë mes kapitalizmit dhe komunizmit) shoqëronte pothuajse çdo investim apo donacion që vinte nga Tripoli për OJQ-të apo qendrat islame në Perëndim.
• Rolet e Beogradit dhe kontrolli mbi emigracionin: RSFJ-ja (dhe më vonë Serbia) mbante nën monitorim të rreptë dhe përpiqej të kontrollonte strukturat fetare e kulturore të emigrantëve shqiptarë dhe jugosllavë në Evropën Perëndimore. Financimi apo ndërhyrja në projekte të tilla shpesh përdorej nga shërbimet jugosllave si mjet për të neutralizuar lëvizjet politike kombëtare shqiptare ose për të mbajtur kontroll mbi udhëheqësinë e komuniteteve myslimane jashtë vendit.
• Raportet e Suedisë me Jugosllavinë: Në aspektin gjeopolitik, Suedia e udhëhequr nga Socialdemokratët (veçanërisht gjatë erës së Olof Palme) mbante marrëdhënie jashtëzakonisht të afërta me Jugosllavinë e Lëvizjes së të Paanshmëve. Politika e jashtme suedeze e shihte modelin jugosllav me sy mjaft favorizues, çka historikisht krijonte hapësirë që Beogradi të ushtronte ndikim diplomatik ose të ndërhynte në çështjet që lidheshin me shtetasit apo emigrantët nga RSFJ-ja.
• Transparenca e fondeve dhe përplasjet ligjore: Ndërtimi i Xhamisë së Malmës u shoqërua me vite të tëra me paqartësi financiare, borxhe dhe hetime mbi origjinën e fondeve (çka çoi përfundimisht edhe në blerjen/shlyerjen e borxheve nga fondacionet libiane në vitet e mëvonshme). Llogaritë e paqarta, donacionet kesh nga shtete të huaja dhe dyshimet për shpërdorim apo përdorim të tyre për qëllime politike ishin tema me të cilat autoritetet vieneze, suedeze apo gjermane përballeshin shpesh në atë kohë.
Dëshmi të tilla direkte nga bashkëveprimtarët janë me vlerë, pasi dokumentojnë anën jozyrtare dhe prapaskenat politike që rralleherë pasqyrohen plotësisht në kronikat zyrtare të kohës.
Falënderime për komunikim, shoqëruar me akullore virtuale!

Ndalja e grumbullimit të qumështit rrezikon mijëra fermerë

Drini.us
-
0
Ndalja e grumbullimit të qumështit rrezikon mijëra fermerë

SHPQK kërkon ndërhyrje urgjente të institucioneve: Ndalja e grumbullimit të qumështit rrezikon mijëra fermerë.

Shoqata e Prodhuesve të Qumështit të Kosovës (SHPQK) shpreh shqetësim të jashtëzakonshëm lidhur me njoftimin për ndaljen e grumbullimit të qumështit nga data 1 shtator 2026.
Pas takimit urgjent të mbajtur sot, kërkojmë nga institucionet kompetente ndërhyrje të menjëhershme për stabilizimin e situatës dhe gjetjen e një zgjidhjeje urgjente.
Fermerët janë jashtëzakonisht të brengosur dhe të pasigurt për vazhdimësinë e bizneseve të tyre. Konsiderojmë të papranueshme që një vendim me pasoja kaq të mëdha për sektorin të merret pa paralajmërim dhe pa një zgjidhje alternative për prodhuesit.
Si gjithmonë, barrën dhe pasojat më të mëdha po i bart fermeri. Qumështi është produkt i freskët dhe i përkufizuar nga natyra e tij si produkt që nuk mund të ruhet për periudha të gjata. Nëse grumbullimi ndërpritet, fermerët do të detyrohen ta derdhin qumështin, duke pësuar humbje të mëdha ekonomike dhe duke shkaktuar njëkohësisht edhe pasoja serioze mjedisore.
Situata në sektorin e qumështit po përkeqësohet çdo ditë, ndërsa për fermerët kjo gjendje pasigurie është bërë e papërballueshme. Një ndërprerje e grumbullimit do të godiste drejtpërdrejt fermat, punësimin dhe zinxhirin e prodhimit të qumështit në vend.
SHPQK kërkon që kjo çështje të trajtohet me urgjencën më të lartë dhe që institucionet kompetente të ndërhyjnë menjëherë për të siguruar vazhdimin e grumbullimit të qumështit dhe për të parandaluar një krizë edhe më të rëndë në sektor.
Fermerët nuk mund të mbeten vetëm përballë kësaj krize. Nevojitet zgjidhje urgjente dhe konkrete.
____

Mentor I. Barani

 

SHIQK: Ramadan Memaj është përjashtuar nga anëtarësia që nga viti 2017

Drini.us
-
0
SHIQK: Ramadan Memaj është përjashtuar nga anëtarësia që nga viti 2017
Shoqata e Industrisë së Qumështit të Kosovës (SHIQK) ka reaguar lidhur me deklaratat dhe pretendimet e fundit për përfaqësimin dhe drejtimin e shoqatës, duke kërkuar që çështja të vlerësohet mbi bazën e dokumenteve zyrtare dhe procedurave statutare.
Në reagimin zyrtar, SHIQK thekson se është organizatë e themeluar mbi parimet e vullnetarizmit, përfaqësimit të interesave të përbashkëta dhe vendimmarrjes demokratike, ndërsa organet e saj zgjidhen nga anëtarësia në përputhje me statutin.
Sipas SHIQK-së, Gani Durmishaj është kryetar i zgjedhur i shoqatës, me mbështetjen e 28 qumështoreve të Kosovës, e cila, siç thuhet, është dëshmuar përmes nënshkrimeve të pronarëve dhe përfaqësuesve të tyre.
Shoqata ka folur edhe për Ramadan Memajn, duke deklaruar se ai është përjashtuar nga anëtarësia në vitin 2017 dhe se që nga atëherë nuk ka qenë pjesë e anëtarësisë së SHIQK-së.
“Çdo pretendim për përfaqësimin e SHIQK-së apo të shumicës së industrisë së qumështit nga ana e tij duhet të vlerësohet mbi bazën e dokumenteve zyrtare dhe jo mbi deklarata personale”, thuhet në reagim.
SHIQK ka theksuar se respekton institucionet e Kosovës dhe të drejtën e secilit person për t’iu drejtuar institucioneve kompetente, por ka kundërshtuar çdo përpjekje që një individ apo subjekt i vetëm të flasë në emër të të gjithë industrisë së qumështit pa mandat nga anëtarësia.
Në fund, shoqata ka bërë thirrje që çdo mosmarrëveshje të trajtohet me fakte, dokumente dhe në përputhje me ligjin dhe statutin.
“Vullneti i anëtarësisë, statuti dhe ligji janë baza mbi të cilat duhet të funksionojë çdo organizatë”, përfundon reagimi i SHIQK-së.
____

Mentor I. Barani

Organizata “Shqiptaria” reagon ndaj deklaratës së Naim Tërnavës, duke i thënë se ai “nuk e përfaqësoni popullin e Kosovës!”

Drini.us
-
0
Organizata “Shqiptaria” reagon ndaj deklaratës së Naim Tërnavës, duke i thënë se ai “nuk e përfaqësoni popullin e Kosovës!”
Organizata Shqiptaria, Prishtinë
____
Zoti Tërnava, ju nuk e përfaqësoni popullin e Kosovës!
Së pari, një sqarim elementar: si kryetar i Bashkësisë Islame të Kosovës, ju përfaqësoni një institucion fetar dhe jo popullin e Kosovës. Prandaj, mos iu drejtoni qytetarëve sikur të flisni në emër të tyre dhe mos e paraqitni BIK-un si sinonim të shoqërisë kosovare.
Askush nuk po sulmon besimin islam dhe askush nuk po kërkon t’ia mohojë askujt të drejtën e besimit. Ajo që po kundërshtohet janë elementet antikombëtare, politike dhe antikushtetuese që mund të fshihen pas institucioneve fetare dhe ndaj të cilave BIK-u, nën drejtimin tuaj, ka pasur përgjegjësi të drejtpërdrejtë të reagojë.
Ju flisni sot për “përçarje”, “denigrim” dhe “bashkëjetesë”. Por ku ishte ky diskurs në vitet 2012–2014, kur qindra të rinj nga Kosova u nisën drejt Sirisë për t’iu bashkuar një lufte terroriste?
Atëherë nuk mjaftonte të dënonit individë të caktuar. Duhej të shihnit edhe përgjegjësinë institucionale dhe ideologjike që krijonte terrenin për atë radikalizim.
Sot, në vend se të merreni me pyetjet që kanë ngritur dokumentet e publikuara, ju përpiqeni ta zhvendosni debatin te ata që po kërkojnë transparencë.
Kjo nuk është përgjigje. Kjo është shmangie.
Ju kërkoni të verifikohet autenticiteti i dokumentit “Top Secret”. Shumë mirë. Edhe ne kërkojmë të njëjtën gjë.
Por atëherë lind pyetja: ku janë faktet dhe dokumentet me të cilat BIK-u i demanton pretendimet e përmbajtura në të?
Nëse dokumenti është i falsifikuar, demantojeni me prova. Nëse pretendimet për financime, ndërtime, ndikime apo struktura të huaja janë të pavërteta, sillni dokumentacionin që i rrëzon ato. Nëse BIK-u nuk ka asnjë lidhje me ato që pretendohet, le t’ia dorëzojë Prokurorisë Speciale provat që e dëshmojnë këtë.
Por në deklaratën tuaj nuk pamë një gjë shumë të rëndësishme:
Nuk thatë se BIK-u dhe ju personalisht jeni të gatshëm të bashkëpunoni pa asnjë rezervë me Prokurorinë Speciale për të sqaruar çdo pretendim që lidhet me këtë dokument.
Përkundrazi, pjesa më e madhe e deklaratës suaj merret me ata që e publikojnë dhe komentojnë dokumentin.
Kjo është pikërisht ajo që e bën deklaratën tuaj të dyshimtë në aspektin politik.
Ju kërkoni të ndalen “fushatat”, por publikimi i një dokumenti që pretendohet se është gjetur në telefonin e një personi të akuzuar për spiunazh nuk mund të ndalet me deklarata politike. Nëse dokumenti është pjesë e një procedure hetimore, atëherë le të jetë Prokuroria dhe Gjykata ato që e përcaktojnë autenticitetin, rëndësinë dhe vlerën e tij provuese.
Dhe këtu qëndron thelbi:
Prokuroria nuk po e akuzon BIK-un për spiunazh. Po heton pretendimet që përmban dokumenti dhe rrethanat në të cilat ai ka ekzistuar dhe është përdorur.
Prandaj, mos e paraqitni çdo kritikë ndaj BIK-ut si “islamofobi”.
Kjo është një mënyrë e vjetër për t’i ikur debatit.
PO FLASIM EDHE PËR PËRGJEGJËSINË TUAJ POLITIKO-INSTITUCIONALE
Zoti Tërnava, a e keni pyetur ndonjëherë veten pse ka kaq shumë reagime ndaj BIK-ut?
A keni marrë masa ndaj zyrtarëve, imamëve apo figurave që sulmojnë vazhdimisht identitetin shqiptar?
A keni reaguar kur heronjtë shqiptarë etiketohen, kur flamuri kombëtar përbuzet, kur kultura shqiptare sulmohet dhe kur tradita kombëtare paraqitet si diçka e huaj apo e papranueshme?
A keni marrë masa ndaj atyre që përpiqen ta zëvendësojnë identitetin kombëtar shqiptar me një identitet fetar-politik?
Nëse jo, atëherë mos na flisni për përçarje.
Përçarjen nuk e krijojnë vetëm ata që kritikojnë.
Përçarje krijon edhe ai institucion që hesht kur anëtarët e tij sulmojnë identitetin kombëtar dhe pastaj del publikisht vetëm kur kritikohet vetë institucioni.
DHE PËR HISTORINË, ZOTI TËRNAVA?
Ju akuzoni organizata dhe individë se po ndërtojnë narrativë përçarëse.
Por çfarë narrativi keni ndërtuar ju vetë?
Ju jeni personi që në fjalimin tuaj në Mazgit të Obiliqit në vitin 2015 e keni paraqitur Sulltan Muratin në një kontekst heroizues.
Ne nuk kemi problem me historinë dhe as me faktin që dikush të ketë bindje fetare.
Problemi fillon atëherë kur figura të pushtuesve osmanë paraqiten në mënyrë që relativizon historinë kombëtare shqiptare dhe kur një narrativë fetare vendoset mbi narrativën kombëtare.
Shqiptarët nuk kanë nevojë të zgjedhin mes shqiptarisë dhe besimit. Por askush nuk ka të drejtë ta përdorë fenë për ta tjetërsuar shqiptarin.
PËR LIRINË FETARE: MOS E PËRDORNI SI MBROJTJE VETËM KUR JU KONVENON
Ju flisni për lirinë e fesë.
Edhe ne.
Por liria fetare nuk do të thotë liri për të vepruar jashtë ligjit.
Në Francë, që nga ligji i vitit 1905, parimi i laicitetit është i qartë: Republika garanton lirinë e ndërgjegjes dhe ushtrimin e lirë të kulteve, por marrëdhënia ndërmjet institucioneve publike dhe kulteve rregullohet me ligj.
Në Kosovë, gjithashtu, liria fetare është e garantuar, por asnjë institucion fetar nuk qëndron mbi Kushtetutën dhe ligjet e Republikës.
Prandaj, zoti Tërnava, pyetja është e thjeshtë:
A i nënshtrohet BIK-u plotësisht ligjeve të Republikës së Kosovës – po apo jo?
Sepse kur flasim për institucione edukative, financime publike, konkurrencë, standarde arsimore, inspektim dhe veprimtari ekonomike, nuk ekziston ndonjë “zonë fetare” jashtë shtetit.
Edhe çështja e institucioneve si i ashtuquajturi Institut Hallall duhet të jetë transparente dhe e kontrollueshme sipas ligjit. Nëse ka respektim të ligjit, nuk ka arsye për frikë nga inspektimi dhe transparenca.
E njëjta vlen edhe për aktivitetet edukative të organizuara nga xhamitë dhe strukturat e BIK-ut me fëmijë.
Fëmijët nuk janë territor jashtë kontrollit të shtetit.
Zoti Tërnava, mos e ktheni kritikën ndaj BIK-ut në luftë kundër islamit.
Ne po kritikojmë islamin politik, radikalizimin, tjetërsimin kulturor dhe çdo përpjekje për ta vendosur identitetin fetar mbi identitetin kombëtar dhe shtetin kushtetues.
Nëse dokumenti “Top Secret” është fals, demantojeni me prova.
Nëse pretendimet për financime dhe ndikime të huaja janë të pavërteta, publikoni dokumentet që i rrëzojnë.
Nëse BIK-u nuk ka asgjë për të fshehur, hapini dyert Prokurorisë Speciale dhe institucioneve kompetente.
Nëse keni prova që dokumenti është i fabrikuar, dorëzojini në Prokurori.
Kjo është mënyra institucionale.
Jo deklaratat politike.
Dhe mbi të gjitha, mos kërkoni heshtje nga ata që bëjnë pyetje.
Në një Republikë demokratike, as BIK-u, as myftiu, as hoxha dhe asnjë institucion fetar nuk është mbi pyetjet e qytetarëve.
Ne nuk kemi frikë nga feja.
Ne kemi problem me politikën që fshihet pas fesë.
Nuk kemi problem me myslimanët shqiptarë.
Kemi problem me çdo ideologji që përpiqet ta bëjë shqiptarin më pak shqiptar.
Dhe këtë debat nuk do ta ndalë asnjë deklaratë e Myftiut.
Sepse shqiptaria nuk ka nevojë për leje nga askush.
Në fund a duhet populli të i besoj shtetit a juve?

Varrimi në fshatin Llucë të Tetovës, një zgjim kombëtar pas pushtimit panislamik

Drini.us
-
0
Varrimi në fshatin Llucë të Tetovës, një zgjim kombëtar pas pushtimit panislamik
Blerim Nika, Zvicër
____
REAGIM PUBLIK
Xhamia e fshatit Llacë të Tetovës paska shkaktuar reagime të shumta që nga dita e djeshme, pasi hoxhallarët e kësaj xhamie kanë refuzuar t’ia kryejnë ceremoninë fetare një gruaje të ndjerë, vetëm pse djali i saj kishte kërkuar që nëna të mbulohej me flamurin kombëtar shqiptar gjatë varrimit.
Sipas asaj që është bërë publike, hoxhallarët i kanë thënë djalit se, nëse këmbëngulte për flamurin kombëtar, ata nuk do ta kryenin ceremoninë dhe do të largoheshin.
Këtë akt e dënoj fuqishëm dhe pa asnjë rezervë. Nuk është çështja te mungesa e hoxhallarëve në një varrim. Çështja është se hoxhallarë shqipfolës, në hapësira shqiptare, kanë dalë haptazi kundër flamurit kombëtar shqiptar, madje përballë një familjeje në momentin më të rëndë të dhimbjes.
Kjo është e papranueshme. Flamuri shqiptar nuk është objekt për t’u përçmuar, refuzuar apo ndaluar nga askush.
Prandaj, të gjithë shqiptarëve që janë ndier të indinjuar, të fyer dhe të poshtëruar nga ky akt antikombëtar, u bëj thirrje që ta shqyrtojnë, lirshëm dhe vullnetarisht, mundësinë e pagëzimit dhe rikthimit në Kishën Katolike, duke iu kthyer rrënjëve të të parëve tanë katolikë, aty ku identiteti dhe vlerat kombëtare shqiptare janë mbrojtur ndër breza me gjithçka.
Çdo prijës fetar, pavarësisht besimit, duhet t’i respektojë simbolet e kombit në mesin e të cilit shërben. Feja nuk mund të jetë justifikim për përbuzjen e kombit dhe simboleve të tij. Hoxhallarët nuk kanë të drejtë t’u shërbejnë shqiptarëve kur ata përdhosin flamurin kombëtar.
U bëj thirrje hoxhallarëve që të ndalen dhe t’i thërrasin mendjes. Këto veprime nuk i shërbejnë shqiptarëve; i shërbejnë vetëm përçarjes dhe armiqve të kombit shqiptar.
Flamuri shqiptar është simboli ynë kombëtar. Kush e përbuz atë, nuk mund të pretendojë se respekton shqiptarët.
Sinqerisht,
Blerim Nika
29.08.2026
Çeta “Pjetër Bogdani”
123...1,710Faqja 1 nga 1,710