Kreu Blog

Kush e “hangër” gurin e bekuar, apo kush e përdhosi gurin në Zogaj?

Drini.us
-
0
Kush e “hangër” gurin e bekuar, apo kush e përdhosi gurin në Zogaj?

Shqiptar Shaljani, Shalë e Bajgorës, Mitrovicë

Protesta e radhës sot në Zogaj të Vushtrrisë u mbajt. Fizikisht, paqësisht; shpirtërisht e kombëtarisht, për shumë prej nesh, dhunshëm.
Në protestë morën pjesë disa qyqarë — argatë të Don Kishotit, alias Naim Tërnavës, me kompaninë e tij; ose, po ta themi me gjuhën e islamit politik, të një fryme që shumëkush e lidh me modelin e “Vëllazërisë Myslimane”, organizatë e ndaluar në Egjipt.
Por pyetja që kërkon përgjigje është shumë më e thjeshtë:
Pse nuk u ndalua protesta?
Ishte protestë e radhës, e paralajmëruar, dhe u mbajt në kushte komode, me siguri të plotë.
Po mesha e paralajmëruar, pse u ndalua?
Për siguri? Jo, kjo përgjigje vështirë se bind.
Sipas pikëpamjes sime, arsyeja e vërtetë mund të ketë qenë tjetër: të ndaleshin pagëzimet.
Sipas njohurive që kam, atë ditë në Zogaj, pranë themeleve të kishës , pritej të pagëzoheshin rreth 250 shqiptarë e shqiptare.
Ndoshta pikërisht kjo ishte shqetësimi?
Sepse protestën mund ta mbash “paqësore”, ndërsa një pagëzim shqiptar qenka bërë aq i rrezikshëm sa duhet të ndërhyjë siguria shtetërore!
Dhe tani, pyetja tjetër, ajo që po sillet si gur nga një dorë në tjetrën:
Kush e mori gurin e bekuar?
Sigurisht, nuk dua të besoj se ishte Garda Revolucionare e Iranit!
Ndoshta shërbimi sekret i islamit politik?
Ndoshta Policia e Kosovës?
Ndoshta KFOR-i?
Ndoshta EULEX-i?
Apo ndonjë tjetër “specialist” i madh i gurëve të themelit?
Jo, nuk besoj të kenë qenë as pleqtë e Zogajt e as “treçerekëshat”, as beduinët me mjekra të stileve orientale, e as kapelat e Saharasë!
Por një gjë është e sigurt:
Guri duhet të kthehet në vendin e vet.
Atje ku u vendos dhe ku i takon të jetë.
Sepse një gur i bekuar, si çdo gur themeli, në vendin e vet peshon më pak se sa peshon kur dikush përpiqet ta fshehë.
Dhe nëse guri ndodhet diku tjetër — qoftë në ndonjë stacion policie, qoftë në ndonjë zyrë të Bashkësisë Islame në Vushtrri, apo diku tjetër — pyetja mbetet:
Kush e mori dhe me çfarë të drejte?
Guri duhet të kthehet.
Jo vetëm sepse është gur.
Por sepse tashmë është bërë dëshmi.
Dëshmi e një dite kur një meshë u ndal “për siguri”, ndërsa një protestë u lejua të mbahej “për siguri”.
Dëshmi e një dite kur një gur themeli u bë më i frikshëm se një protestë.
Dhe, mbi të gjitha, dëshmi se në këtë vend paska ende njerëz që tremben nga një gur — ndoshta jo nga pesha e tij fizike, por nga kuptimi që ai mbart.
Populli dikur do ta thoshte shumë më shkurt:
“Luaje mac, kryente buallit!”
Por këtë herë, macja nuk po luan vetëm me buallin.
Po luan edhe me gurin.
E guri, sado të përpiqesh ta largosh nga vendi i vet, nuk e humb peshën e historisë.

Kumtesë publike e Familjes Musa, për paqen, ligjin, lirinë fetare dhe mbrojtjen e Republikës laike të Kosovës

Drini.us
-
0
Kumtesë publike e Familjes Musa, për paqen, ligjin, lirinë fetare dhe mbrojtjen e Republikës laike të Kosovës

Mirushe H. Musa, poete 

Për paqen, ligjin, lirinë fetare dhe mbrojtjen e Republikës laike të Kosovës
Pas zhvillimeve të ditëve të fundit në Zogaj të Vushtrrisë, pas reagimeve publike, protestave, debateve dhe përpjekjeve për ta shndërruar një çështje të lirisë fetare dhe të së drejtës qytetare në përplasje ndërfetare, Familja Musa e ndien për detyrë t’i drejtohet opinionit publik me këtë kumtesë.
Ne kemi folur dhe do të vazhdojmë të flasim me përgjegjësi.
Nuk kërkojmë konflikt.
Nuk kërkojmë përçarje.
Nuk kërkojmë privilegj mbi askënd.
Kërkojmë vetëm ligj, barazi, dinjitet dhe respektimin e së drejtës së çdo qytetari për besimin e vet.
QYTETARËT E ZOGAJT NUK JANË ATA QË PARAQITEN NË PROPAGANDË
Protestat e organizuara kundër ndërtimit të kishës nuk duhet të paraqiten si zëri i një fshati, i një qyteti apo i një populli të tërë.
Pjesëmarrja e kufizuar dhe ardhja e njerëzve edhe nga vende e treva të tjera nuk mund të përdoret për të krijuar përshtypjen se qytetarët e Zogajt, të Vushtrrisë apo të Kosovës janë kundër një kishe katolike shqiptare.
Ata nuk flasin në emrin tonë.
Përkundrazi, gjatë gjithë këtyre ditëve kemi marrë një numër shumë të madh telefonatash, mesazhesh, urimesh dhe fjalësh mbështetëse nga qytetarë, intelektualë, veprimtarë, njerëz të kulturës, përfaqësues politikë dhe patriotë nga Kosova, Shqipëria, Maqedonia e Veriut, Presheva dhe diaspora.
Një pjesë shumë e madhe e tyre janë qytetarë të besimit islam.
Pikërisht për këtë arsye, nga Zogaj dhe nga Familja Musa, u shprehim atyre një falënderim të veçantë.
Ju falënderojmë që nuk lejuat që feja juaj të përdoret kundër fqinjit, kundër bashkëfshatarit dhe kundër vëllait tuaj shqiptar.
Ju falënderojmë që zgjodhët arsyen para fanatizmit, paqen para përplasjes dhe atdheun para propagandës.
MIRËNJOHJE PËR TË GJITHË ATA QË NA QËNDRUAN PRANË
Me respekt të veçantë falënderojmë qytetarët e besimit katolik, islam, ortodoks dhe bektashi, si dhe të gjithë njerëzit pa dallim bindjeje fetare, që na telefonuan, na vizituan, na uruan dhe na dhanë kurajë.
Falënderojmë intelektualët, profesorët, gazetarët, artistët, veprimtarët, qytetarët e thjeshtë dhe përfaqësuesit politikë që e kuptuan drejt çështjen.
Kjo nuk është luftë ndërmjet myslimanit dhe katolikut.
Kjo është çështje e së drejtës së qytetarit në një Republikë demokratike dhe laike.
Kosova është ndërtuar mbi sakrificën e të gjithë shqiptarëve, pa dallim feje.
Gjaku i derdhur për lirinë tonë nuk kishte ndarje fetare.
Prandaj edhe Republika jonë nuk duhet të lejojë që politika e fesë, ekstremizmi apo manipulimi i turmave të krijojë ndarje aty ku historia, familja dhe kombi na kanë bashkuar.
BESIMI ISLAM NUK DUHET BARAZUAR ME ISLAMIZMIN POLITIK
Ne u bëjmë thirrje veçanërisht bashkëqytetarëve tanë të besimit islam:
Mos bini pre e propagandës së islamizmit politik.
Mos lejoni që besimi juaj të përdoret për projekte politike, për ndarje shoqërore apo për përplasje ndërmjet shqiptarëve.
Kritika jonë nuk është kundër Islamit si besim dhe as kundër myslimanëve shqiptarë.
Ajo drejtohet kundër çdo përpjekjeje që fenë ta shndërrojë në instrument politik dhe që institucionet fetare apo individë të caktuar të ndikojnë kundër karakterit laik të Republikës së Kosovës.
Për këtë arsye kemi qenë dhe mbetemi kritikë ndaj çdo ndërhyrjeje të tillë, përfshirë deklarimet dhe veprimet publike që lidhen me drejtues të Bashkësisë Islame të Kosovës dhe Naim Tërnavën, kur ato perceptohen si ndërhyrje në një çështje që duhet të zgjidhet me ligj, dialog dhe institucione.
Debati duhet të bëhet me argumente dhe përgjegjësi, jo duke prodhuar armiq mes shqiptarëve.
TA RUAJMË REPUBLIKËN LAIKE
I bëjmë thirrje çdo qytetari:
Ta ruajmë Kosovën.
Ta ruajmë Republikën.
Ta ruajmë karakterin e saj laik.
Ta ruajmë paqen ndërfetare.
Ta ruajmë flamurin dhe identitetin tonë kombëtar.
Ta ruajmë gjakun e bijve dhe bijave tona.
Asnjë ideologji fetare nuk duhet të vendoset mbi Kushtetutën e Republikës.
Asnjë predikues, organizatë apo grup politik nuk duhet të ketë të drejtë të vendosë se ku një qytetar mund apo nuk mund ta ushtrojë besimin e vet.
Kosova duhet të mbetet shtëpi e përbashkët e të gjithë qytetarëve të saj.
THIRRJE AKADEMIVE DHE INTELEKTUALËVE SHQIPTARË
I bëjmë thirrje Akademisë së Shkencave dhe të Arteve të Kosovës, Akademisë së Shkencave të Shqipërisë, institucioneve akademike në Shkup dhe gjithë botës intelektuale shqiptare që të mos heshtin përballë dukurive që mund të cenojnë tolerancën fetare, karakterin laik të shtetit dhe unitetin kombëtar.
Në momente të tilla, heshtja e elitës intelektuale nuk i shërben shoqërisë.
Shqiptarët kanë nevojë për zërin e arsyes, të shkencës, të kulturës dhe të historisë.
THIRRJE INSTITUCIONEVE TË REPUBLIKËS SË KOSOVËS
I bëjmë thirrje Qeverisë së Republikës së Kosovës, institucioneve të drejtësisë, Policisë së Kosovës, institucioneve të sigurisë dhe gjithë mekanizmave kushtetues që ta mbrojnë rendin demokratik, pronën, lirinë fetare dhe sigurinë e çdo qytetari.
Institucionet duhet të veprojnë mbi bazën e ligjit dhe jo nën trysninë e turmave apo të propagandës.
Nderojmë dhe falënderojmë gjithashtu përfaqësuesit ndërkombëtarë, partnerët evropianë dhe KFOR-in për kontributin shumëvjeçar në ruajtjen e sigurisë dhe të paqes në Kosovë, si dhe çdo përfaqësues që ka treguar interes dhe respekt ndaj shqetësimeve të qytetarëve.
GURTHEMELI I KISHËS DHE KËRKESA PËR DREJTËSI
Një çështje veçanërisht e rëndë mbetet ajo e gurthemelit të Kishës së Zogajt, të vendosur më 17 gusht 2026.
Vetëm pak ditë më pas, gurthemeli u zhduk nga vendi ku ishte vendosur.
Familja Musa kërkon që institucionet kompetente ta hetojnë këtë rast deri në fund, të identifikojnë personat përgjegjës dhe, nëse konstatohet vepër penale, përgjegjësit të dalin para drejtësisë.
Një gur mund të hiqet nga toka.
Por kujtesa, e drejta dhe vullneti i njerëzve nuk vidhen.
Askush nuk duhet të mendojë se me heqjen e një guri mund të hiqet nga historia ekzistenca, kujtesa apo e drejta e një komuniteti.
KISHA NUK ËSHTË KËRCËNIM — URREJTJA ËSHTË
Kisha që synohet të ndërtohet në Zogaj nuk është ngritur kundër xhamisë.
Nuk është kundër myslimanit.
Nuk është kundër askujt.
Ajo synon t’u shërbejë besimtarëve të saj dhe të jetë pjesë e mozaikut historik e shpirtëror të këtij vendi.
Në Kosovë duhet të ketë vend për xhaminë, kishën, teqenë dhe për qytetarin që nuk i përket asnjë besimi.
Kjo është demokracia.
Kjo është liria.
Kjo është Kosova për të cilën u sakrifikuan breza.
APELI YNË I FUNDIT
Popullit shqiptar i bëjmë thirrje:
Mos u ndani për fe.
Mos lejoni askënd t’ju vendosë kundër njëri-tjetrit.
Mos e ktheni fqinjin në armik.
Mos e lejoni politikën fetare të marrë peng dashurinë për atdheun.
Të jemi myslimanë, katolikë, ortodoksë, bektashinj apo pa përkatësi fetare — para së gjithash jemi qytetarë të një atdheu të përbashkët dhe të një Republike që duhet ta mbrojmë së bashku.
Familja Musa do të vazhdojë të mbrojë dialogun, ligjin, lirinë fetare, paqen dhe të drejtën e çdo qytetari.
Ne nuk kërkojmë hakmarrje.
Kërkojmë drejtësi.
Nuk kërkojmë përçarje.
Kërkojmë bashkim.
Nuk kërkojmë konflikt ndërfetar.
Kërkojmë që askush të mos ketë frikë ta ushtrojë besimin e vet në tokën e vet.
Dhe mbi të gjitha kërkojmë që Republika e Kosovës të mbetet laike, demokratike, evropiane dhe e barabartë për të gjithë.
Zogaj – Vushtrri, 23 gusht 2026
FAMILJA MUSA
Për paqen, dinjitetin, lirinë dhe bashkimin kombëtar.

Instrumentalizimi i fesë islame si rrezik serioz për laicitetin e shtetit të Kosovës

Drini.us
-
0
Instrumentalizimi i fesë islame si rrezik serioz për laicitetin e shtetit të Kosovës

Pamje nga protesta e sotshme islamike kundër ndërtimit të një kishe katolike në Zogaj të Vushtrrisë

Valon Jashari, Prishtinë

Beteja për modernitet dhe laicitet në shoqërinë shqiptare mbetet ende e papërmbushur, edhe pse që nga iluministët shqiptarë e deri te dëshmorët e fundit të luftës së UÇK‑së ajo ka qenë një ëndërr dhe një mision i tyre. Kjo betejë, e cila ka filluar që në shekullin XIX me përpjekjet e mendimtarëve të Rilindjes Kombëtare për të shkëputur shoqërinë shqiptare nga prapambetja kulturore dhe ndikimet e huaja, është vazhduar në mënyrë të pandërprerë nga breza të tërë intelektualësh, humanistësh dhe veprimtarësh politikë. Iluministët shqiptarë, të frymëzuar nga mendimi evropian, e shihnin modernitetin si kusht të domosdoshëm për emancipimin shoqëror dhe kombëtar, ndërsa laicitetin si themel të një shteti të drejtë, të barabartë dhe të lirë.

Në periudhat e mëvonshme, sidomos gjatë shekullit XX, koncepti i laicitetit u shndërrua në një element të rëndësishëm të identitetit politik shqiptar. Kjo ide u përforcua edhe më shumë gjatë luftës së fundit në Kosovë, ku dëshmorët e UÇK‑së e artikuluan qartë synimin për një shtet modern, demokratik dhe të orientuar kah vlerat perëndimore. Për ta, moderniteti nuk ishte vetëm një aspiratë kulturore, por një projekt politik që garantonte liri, barazi dhe dinjitet për çdo qytetar, pavarësisht përkatësisë fetare.

Megjithatë, pavarësisht këtyre përpjekjeve historike, shoqëria shqiptare si në Shqipëri, ashtu edhe në Kosovë  vazhdon të përballet me sfida të thella në ruajtjen e laicitetit. Ndikimet fetare në hapësirën publike, instrumentalizimi i besimit për qëllime politike, infiltrimet e agjenturave të huaja dhe rrymat radikale që synojnë të sfidojnë rendin kushtetues, paraqesin rreziqe reale për projektin e modernitetit shqiptar. Këto dukuri tregojnë se betejat e iluministëve dhe dëshmorëve nuk janë përmbyllur; ato kërkojnë vazhdimësi, vigjilencë dhe angazhim të ri shoqëror.

Prandaj, ruajtja e laicitetit nuk është vetëm një çështje juridike apo kushtetuese, por një detyrë historike që lidhet drejtpërdrejt me identitetin kombëtar shqiptar dhe me aspiratën për të qenë pjesë e plotë e botës demokratike evropiane. Moderniteti dhe laiciteti mbeten dy shtylla të pandashme të këtij projekti, të cilat kërkojnë mbrojtje të vazhdueshme nga institucionet, intelektualët dhe vetë qytetarët.

Shoqëritë demokratike, rrjedhimisht edhe shtetet demokratike si Kosova një nga demokracitë më të reja evropiane  duhet të tregojnë një vigjilencë të lartë sa i përket çështjeve që lidhen me religjionin. Si shtet laik, i përcaktuar qartë në Kushtetutë, ku liria e besimit dhe praktikimit fetar është e garantuar dhe ku institucionet fetare janë të ndara nga shteti, Kosova ka detyrimin që përmes institucioneve kompetente të reagojë me kohë dhe në mënyrë efikase për të ruajtur laicitetin e saj, dhe rrjedhimisht, demokracinë evropiane.

Shoqëritë evropiane, përfshirë atë shqiptare, nga përvoja historike kanë mësuar se religjionet jo rrallë kanë prodhuar konotacione negative në raport me zhvillimin shoqëror dhe demokracinë. Humanistët evropianë dhe shqiptarë, shumica e tyre, e kanë artikuluar qartë se religjioni, nëse nuk është i ndarë nga shteti, shndërrohet në “pengesë për të menduar lirshëm”. Tek shqiptarët, sidomos feja islame, ka kaluar periudha të errëta gjatë pushtimit osman; megjithatë, edhe sot, si pjesë e shoqërisë evropiane, përballemi me probleme elementare që lidhen me ndërhyrjen e rrymave fetare në hapësirën publike. Branko Merxhani, me teorinë e tij të Neo-Shqiptarizmit, synonte modernizimin e kombit shqiptar përmes kulturës, arsimit dhe qytetërimit perëndimor  një projekt që mbetet aktual.

Në kontekstin e ngjarjeve të fundit, jo vetëm atyre në Vushtrri, disa rryma radikale islamike po shfaqin hapur tendenca për të sfiduar dhe rrezikuar shtetin laik. Gjatë dekadës së fundit, infiltrimi dhe donacionet e mëdha të agjenturave sllavo‑turke përmes grupeve radikale islamike në Kosovë duke mos përjashtuar as Bashkësinë Islame të Kosovës përbëjnë një shqetësim serioz me pasoja të mundshme në aspektin gjeopolitik shqiptar.

Institucionet dhe partitë politike në Kosovë, kush më pak e kush më shumë, kanë manipuluar me këto grupacione fetare për interesa elektorale dhe ekonomike. Mjafton të përmenden rastet kur dhjetëra liderë partiakë dhe zyrtarë institucionalë marrin pjesë në inaugurime dhe bashkë‑udhëheqje të projekteve fetare, duke shkelur drejtpërdrejt Kushtetutën e Kosovës.

Arrestimet e fundit të disa imamëve në Kosovë sjellin  edhe pse me vonesë  informacione të mjaftueshme mbi strukturat që qëndrojnë prapa tyre. Do të ishte në interes të shtetit të Kosovës që këto dëshmi të bëhen publike, në mënyrë që qytetarët të jenë më të vetëdijshëm dhe të mos bien pre e rrymave radikale islamike. Deri më tani, nga informacionet e publikuara, prapa disa prej këtyre imamëve është dëshmuar se qëndron BIA serbe. Po ashtu, AKI duhet të japë përgjegjësi para komisioneve kompetente për veprimtarinë e BIA‑s në lidhje me infiltrimin e imamëve dhe të disa grupacioneve të intelektualëve dhe mediave në Kosovë.

BIA serbe, që nga paslufta, ka synuar të depërtojë në Kosovë përmes dy kategorive: komuniteteve fetare dhe disa akademikëve nostalgjikë të Jugosllavisë. Kjo veprimtari ka arritur të krijojë një shtrirje të gjerë në Kosovë, me qëllim sfidimin e institucioneve të shtetit. Imamët islamistë radikalë sot janë ndër sfiduesit më të mëdhenj të shtetit të Kosovës; ata çdo ditë, në hapësira publike dhe në xhami, proklamojnë zbatimin e sheriatit dhe tentojnë të delegjitimojnë çdo simbol kombëtar shqiptar, nga flamuri te figurat historike. Në anën tjetër, nuk është i vogël numri i intelektualëve që dikur ishin funksionarë jugosllavë, e sot shfaqen si islamistë të devotshëm, duke ushtruar ndikim të caktuar në opinion, televizione dhe universitete.

Kur Shqipëria përgatitej të ndërhynte në Kosovë

Drini.us
-
0
Kur Shqipëria përgatitej të ndërhynte në Kosovë
KUR SHQIPËRIA PËRGATITEJ TË NDËRHYNTE NË KOSOVË.
Intervistë me Hajro Limaj, ish atashe ushtarak në Republikën e Turqisë.
November 24, 2024
Më 2-3 mars ‘99, ish-kryeministri, Pandeli Majko, në krye të një delegacioni qeveritar bëri një vizitë të rëndësishme në Ankara. Delegacioni shqiptar ishte i përbërë nga Ministri i Punëve të Jashtme, Paskal Milo, Ministri i Mbrojtjes, Luan Hajdaraga, Ministri i Financave, Anastas Angjeli Ministri i Ekonomisë, Ylli Bufi. Delegacioni u vendos në hotelin “Hilton”, në qendër të Ankarasë. Të nesërmen, Kryeministri u prit nga Presidenti vendit, Süleyman Demirel, Kryeministri Bülent Ecevit dhe Shefi i Shtatmadhorisë dhe Komandant i Forcave të Armatosura, gjeneral armate, Kivrikoglu. Në Shtatmadhori ishin planifikuar të merrnin pjesë në takim vetëm Kryeministri Majko, Ministri i Mbrojtjes, Luan Hajdaraga dhe Atasheu ushtarak i Shqipërisë, kolonel Hajro Limaj. Për temat që do të diskutoheshin, ne kishim punuar dhe koordinuar të gjitha çështjet përpara se të vinte delegacioni në Ankara. Kryesore do të ishin rrugët e zgjidhjes së krizës së Kosovës dhe mbrojtja e sovranitetit të Shqipërisë nga një sulm i mundshëm ushtarak i Forcave të Armatosura të Serbisë, i cili mund të ndërmerrej me justifikimin e goditjes dhe asgjësimit të reparteve dhe njësive ushtarake të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, UÇK-së, një pjesë e të cilëve stërviteshin në territoret veriore të Shqipërisë. Një argument tjetër, i llogaritshëm, do të ishte hyrja në luftë e Shqipërisë, për mbrojtjen e shqiptarëve të Kosovës nga genocidi serb, që kishte filluar të zbatohej nga Milosheviçi, variant i cili do të zbatohej nëse NATO-ja nuk do të ndërhynte ushtarakisht në Kosovë. Kryeministri i Shqipërisë Pandeli Majko, Shefi i Shtatmadhorisë dhe komandanti i Forcave të Armatosura të Turqisë Gjeneral-armate Hysejn Kevrekoglu,në mes atasheu ushtarak i Shqiperisë në Turqi, Kolonel Hajro Limaj, në takimin e zhvilluar në Shtatmadhorinë Turke në Ankara, në prag të fillimit të luftës çlirimtare të Kosovës. Shefi i Shtatmadhorisë, gjeneral armate Hysejn Kevrekoglu, i cili ndiqte me kujdes nëpërmjet të dhënave të zbulimit strategjik zhvillimet në Veri të Shqipërisë dhe brenda Kosovës, i garantoi Kryeministrit Majko mbështetjen e gjithanwshme ushtarake në mbrojtje të kufijve dhe tërësisë territorial të Shqipërisë nëpërmjet rrugëve konkrete, që do të aplikoheshin sipas zhvillimeve të ardhshme në terren. Gjithashtu, ai e garantoi zotin Majko se do ta mbështeste ushtarakisht Shqipërinë, nëse ajo do të detyrohej të futej në luftë me Serbinë, për të shmangur gjenocidin serb ndaj shqiptarëve të Kosovës. Vlen të nënvizohet se nga të gjitha shtetet ku Shqipëria kërkoi mbështetje politike, diplomatike e ushtarake, për mbrojtjen dhe çlirimin e Kosovës, i vetmi vend, që iu përgjigj pozitivisht ishte Turqia. Si do të negociohej futja e Turqisë në një luftë për territoret shqiptare ?. Turqia ishte me pushimet e Bajramit të Madh. 9 ditë rresht. Megjithatë, ne ndiqnim nga Ankaraja me shumë kujdes zhvillimet në Kosovë dhe qëndrimet ndërkombëtare ndaj saj. Në katin e dytë të ambasadës, ndodhesha vetëm unë me ambasadorin, Saimir Bala. Atë ditë, më 22 mars 1999, pa pritur, ambasadori hyri me shpejtësi në zyrën time dhe më kërkoi të shkoja në telefonin e zyrës së tij, mbasi më kërkonte nga Tirana Kryeministri Majko.
Nxitova tek telefoni dhe iu pwrgjigja : “Urdhëroni, Zoti Kryeministër!”. “Zoti kolonel” – m’u përgjigj Ai nga ana tjetër. – Realizoni një takim urgjent me Kryeministrin Bülent Ecevit dhe i shpjegoni situatën në Veri të Shqipërisë… Forcat e ushtrisë serbe kanë bombarduar disa herw me artileri dhe nënrepartet ushtarake të saj vazhdojnë të hyjnë në thellësi të territorit tonë. I kërkoni Atij të bëjë një deklaratë të fortë për median, ku të shprehë qartësisht mbështetjen reale të Shtetit dhe të Forcave të Armatosura të Turqisë, në mbrojtje të sovranitetit të Shqipërisë dhe pastaj i parashtroni Atij nevojat urgjente të Forcave tona të Armatosura për mbështetje logjistike, sipas faksit që do t’u dërgojë tani Luani, Ministri i Mbrojtjes. Në takim merr edhe ambasadorin e më raportoni për rezultatet e këtij takimi”- përfundoi ai. – Si do të vepronit pas këtyre kërkesave ?. U riktheva në zyrën time dhe kërkova në telefon shefin e kabinetit të Kryeministrit Bülent Ecevit, Z.Zeynel Yeşilay. Iu prezantova dhe, mbasi e urova për festën e Bajramit, i kërkova një takim urgjent me Kryeministrin Bülent Ecevit. Me atë njihesha nga afër dhe kisha pasur mundësi të takohesha e bisedoja disa herë. Kryeministri Ecevit, atij i besonte shumë. Mbas 5 minutash nga kërkesa që i bëra, më konfirmoi takimin e menjëhershëm. Sa vesha uniformën ushtarake të kolonelit, të cilën e mbaja në gardërobën e zyrës, ambasadori kishte nxjerrë nga parkingu makinën zyrtare dhe menjëherë u nisëm drejt kryeministrisë. Makinën e ngiste ambasadori, sepse shoferi i ambasadës ato ditë ndodhej me pushimet e Bajramit. Rruga kishte shumë pak trafik dhe në orën 13.00 mbërritëm para ndërtesës së kryeministrisë. Në shkallët e hyrjes së kryeministrisë ndodheshin dy gazetarë, të cilët u drejtuan menjëherë drejt nesh. Por, oficeri i sigurimit të kryeministrisë na shoqëroi për në katin e dytë të godinës dhe ne hymë direkt në zyrën e punës së Kryeministrit Bülent Ecevit. Pasi e përshëndetëm dhe e uruam për festën e Bajramit, fillova me një herë t’i transmetoja mesazhet e Kryeministrit tonë, Pandeli Majko: “Vëllai juaj i vogël, Kryeministri Majko, ju dërgon nga Tirana të falat dhe përshëndetjet më të mira”- e fillova bisedën me të. Duke ditur marrëdhëniet e tyre konfidenciale, e fillova takimin pikërisht me të falat e “vëllait të vogël”, siç e konsideronte Kryeministri Bülent Ecevit, Kryeministrin tonë, Pandeli Majko.
Pastaj i shpjegova Atij situatën politiko-ushtarake në kufijtë veriorë të Shqipërisë, ku reparte të ushtrisë serbe bombardonin me artileri në thellësi të territorit tonë, ndërsa nënreparte të zbulimit dhe të trupave komando të ushtrisë serbe hynin në thellësi të kufijve tanë, deri 20 kilometra. Ata pretendonin se në ato zona ishin strehuar trupa të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës e këtë mund ta përdornin si pretekst për të hyrë në thellësi. Gjithashtu, Shqipërinë, Beogradi e akuzonte për hapësirën ajrore, që i kishte dhënë në përdorim avionëve të NATO-s. Pra, Shqipëria në çdo moment mund të përfshihej në luftë. Në këto rrethana, qeverisë tonë i duhej të përforconte kufijtë dhe të vendoste në gatishmëri njësi dhe reparte ushtarake, por i mungonin pajisjet ushtarake të nevojshme. Divizioni i Kukësit ishte në gatishmëri numër 1, i përforcuar edhe nga Tirana. Si do të reagonte kryeministri turk ndaj ekspozesë tuaj? Kryeministri turk, me gishtat e dorës që i dridheshin për arsye shëndetësore, shtrëngonte stilografin me të cilin shkruante problemet dhe nënvizonte çështjet më të rëndësishme të tyre. –“Po mirë, – m’u drejtua mua, – a keni ju të dhëna të mjaftueshme informative, që vërtetojnë se njësi dhe reparte të ushtrisë serbe do të mësyjnë me forca të organizuara në hapësirat tokësore të Shqipërisë së Veriut?”. – “Deri tani, për një mësymje të tillë nuk mendohet, por do të vazhdojnë të bombardojnë me artileri dhe të shkelin territorin tonë me grupe zbulimi dhe nënreparte të trupave komando. Por, se si do të evoluojë situata ditët në vazhdim, nuk mund të gjykojmë plotësisht që tani. Fakti është se ne jemi përballë një ndërhyrjeje me trupa ushtarake në kufijtë dhe territorin verior të vendit”- iu përgjigja pyetjes së Tij. Ambasadori më ndiqte në sy dhe përpiqej të kapte ndonjë fjalë të veçantë, mbasi ai nuk dinte fare turqisht. Në këtë kohë, Kryeministri Bülent Ecevit shtypi butonin e kuq të linjës telefonike që kishte përpara dhe në anën tjetër i’u përgjigj Komandanti i Forcave të Armatosura dhe Shefi i Shtatmadhorisë, gjeneral armate, Husejin Kevrekoglu.
Kryeministri Bülent Ecevit komunikonte me gjeneralin si me një bashkëpunëtor dhe me shumë edukatë. Mbasi mbaroi bisedën me komandantin, Ai me qetësinë që e karakterizonte, m’u drejtua: “Zoti Atashe, nesër në orën 09.30 të presin në Shtatmadhori, mbasi për plotësimin e kërkesave tuaja do të bëhet një mbledhje urgjente”. E falënderuam me përzemërsi Kryeministrin turk për pritjen dhe angazhimin serioz të Tij dhe zbritëm shkallët. Gazetarët ishin informuar për takimin tonë dhe menjëherë filluan të na filmonin dhe pyesnin se cili ishte qëllimi i këtij takimi me Kryeministrin Bülent Ecevit në ditët e Bajramit. Ata m’u drejtuan veçanërisht mua, mbasi u tërhoqi vëmendje prezenca e një atasheu të huaj ushtarak, i cili në takimin me Kryeministrin ishte i veshur me uniformën përkatëse. Duke ecur ngadalë iu përgjigja gazetarëve se “ne erdhëm për të uruar Kryeministrin për festën e Bajramit si dhe shkëmbyem disa mendime për zhvillimet e ditëve të fundit në rajonin e Ballkanit Perëndimor, veçanërisht në Kosovë”. Po kryeministri turk do të bënte ndonjë deklatarë nga ana e tij? Në fakt atë natë kanalet televizive të Turqisë dhanë takimin tonë me Kryeministrin Ecevit si dhe deklaratën që ai bëri para gazetarëve, në mbrojtje të kufijve dhe tërësisë territoriale të Shqipërisë. Bülent Ecevit, me atë qetësinë e tij natyrale dhe karakteristike, nënvizoi se: . “Shteti dhe Forcat e Armatosura të Turqisë janë në krah të popullit vëlla shqiptar dhe nuk do të lejojnë askënd të prekë kufijtë dhe tërësinë territoriale të Shqipërisë. Në rast nevoje, vazhdoi Ai, Turqia do të mbrojë së bashku me Shqipërinë sovranitetin dhe pavarësinë e popullit mik dhe vëlla të Shqipërisë”. Kjo ishte një deklaratë, e cila u bë në kohën, vendin dhe formën e duhur. Ajo u transmetua në të gjitha agjencitë e lajmeve të botës dhe u botua në shtypin kryesor të shumë vendeve.
++Kush ishte EXHEVITI ? Bülent Ecevit (28 maj 1925 – 5 nëntor 2006) ishte një politikan, burrë shteti, poet, shkrimtar, studiues dhe gazetar turk, i cili shërbeu si Kryeministër i Turqisë katër herë midis 1974 – 2002. Ai shërbeu si kryeministër në vitet 1974, 1977, 1978–79, dhe 1999–2002. Ecevit ishte kryetari i Partisë Republikane Popullore (CHP) midis 1972 – 1980, dhe në 1989 ai u bë kryetar i Partisë së Majtë Demokratike (DSP). Atij i njihet merita për futjen e politikës socialdemokratike në Turqi duke sintetizuar Qemalizmin me socialdemokracinë, duke e bërë kështu demokracinë sociale një parim thelbësor në ideologjinë moderne tw Mustafa Qemal Ataturkut.Ai vlersohej si kryeministri pa asnje lloj akuze per korrupsion apo te perdorimit te pushtetit per intersa personale.Patriot dhe atdhetare pa asnje ves.Keto virtyte dhe vlera ata e benin shume te respektuar edhe nga opozita, e cila u shpreh ne percjelljen masive qe i beri i gjithe populli turk me ndarjen nga jeta).
Greqia i kundërvihet NATOS,
Turqia nis 18 avionë F-16 Kolonel Hajro Limaj vazhdon rrëfimin e tij: -Bombardimet që vazhdonte NATO përmes korridoreve ajrore perëndimore e jugore që hynin në Jugosllavi, nuk po e gjunjëzonin Milosheviçin. Për këtë arsye, SHBA me Turqinë, vendosën të hapnin një korridor të ri, për ta bombarduar Serbinë nga Veriu e Lindja e saj. Me vendimin 99/12688, datë 27 prill 1999, Këshilli i Ministrave i Turqisë, vendosi që Bazat Ushtarake Ajrore të Anadollit Perëndimor në Ballwkesir dhe në Bandwrma, nëse ishte e nevojshme, edhe e Çorllusë në Thrakën Turke, të kalonin në interes të bombardimeve ajrore kundër Serbisë. Ishte koha kur qeveria greke nuk e miratoi kërkesën e NATO-s për hapjen e korridorit të saj ajror për kalimin e avionëve ushtarake të NATO-s për në Jugosllavi. Ndërsa Bullgaria, mbas shumë hezitimesh, e miratoi korridorin ajror, që do të fillonte nga Turqia Perëndimore në Bullgari ose Rumani dhe do të përfundonte në hapësirat ajrore të Serbisë dhe Kosovës. Në bazat ushtarake të Turqisë Perëndimore do të dislokoheshin 72 avionë ushtarakë të NATO-s, nga të cilët 54 avionë F- 15 S dhe F-16 S do të ishin amerikanë dhe 18 të tjerët F-16 do të ishin të Forcave Ushtarake Ajrore të Turqisë. Baza Ushtarake Ajrore e Çorllusë u vendos të përdorej për avionët cisternë të tipit KC-135 R dhe avionët e transportit kargo. Fillimisht do të dislokoheshin 2000 trupa amerikane. 54 avionët ushtarakë amerikanë në fund të muajit maj1999 do të ishin të gjithë të dislokuar në këto baza turke dhe do të fillonin operacionin në fjalë. Për këtë skenar ushtarak, më datën 25 maj 1999, Komandanti i Forcave të Armatosura dhe Shefi i Shtatmadhorisë Turke, gjeneral armate Hysejin Kevrekoglu, inspektoi bazën ajrore të Ballekesirit dhe vëzhgoi një stërvitje ajrore me avionë të tipit F-16 dhe F-4. Turqia vazhdonte të ishte i vetmi vend i NATO-s, që argumentonte dhe mbështeste idenë e organizimit dhe realizimit edhe të operacioneve tokësore kundër Jugosllavisë. Në këto kushte Milosheviçi u gjunjëzua. Menjëherë Turqia dërgoi dhe dislokoi në Kosovë 987 trupa ushtarake, në kuadrin e “ Forcës Ndërkombëtare të Paqes”. Të nesërmen, në orën 09.30 mbërrita në Shtatmadhorinë e Forcave të Armatosura Turke. Kur u drejtova për në sallonin e mbledhjeve pashë njëri mbas tjetrit gjeneralët, të cilët ishin në funksionet e drejtuesve të Drejtorisë së Operacioneve, Logjistikës, Zbulimit,… etj. Njëri prej gjeneralëve, mbasi më përshëndeti, me buzën gjysma gaz, m’u drejtua: “Kolonel Hajro, mirë ditët e zakonshme nuk na le rehat ditë e natë, por edhe ditët e Bajramit na e bëre këtë ! ”. Duke qeshur edhe unë iu përgjigja: “Zoti gjeneral, miku i mirë njihet në ditë të vështira”. “-Keni plotësisht të drejtë!” – tha ai. Së bashku u futëm në sallën e mbledhjeve. Përveç ushtarakëve të lartë të Shtatmadhorisë, në mbledhje kishte ardhur edhe përfaqësuesi Ministrisë së Punëve të Jashtme, Drejtori i Drejtorisë së Marrëdhënieve me Vendet e Ballkanit, H. Taner Seben. Pa e zgjatur, unë u dorëzova në turqisht listën e mbështetjes, që kërkonte Ministria e Mbrojtjes e Shqipërisë. Mbasi studiuan listat, ato i shpërndanë sipas drejtorive përkatëse. Por, përpara shpërndarjes së tyre i’u referuan edhe njëherë detyrave që kishte vendosur Shefi i Shtatmadhorisë, gjeneral armate, Hyseyin Kivrikoglu nga takimi që Ai realizoi me datën 3 mars 1999 me Kryeministrin shqiptar Pandeli Majko, kohë në të cilën nuk kishin filluar akoma bombardimet e NATOs në Kosovë. “Atëherë, zoti Atashe – m’u drejtua Drejtori i Përgjithshëm i Logjistikës, “ ne sonte do të hapim rezervat e Armatës në Ankara dhe nesër në mëngjes do të nisen avionët e parë të transportit ushtarak me pajisjet përkatëse, për t’i zbarkuar në aeroportet e Shqipërisë”. Duke më dhënë dorën, të shoqëruar me një buzëqeshje të lehtë, shtoi; “miku i mirë njihet në ditë të vështira apo jo, zoti kolonel ?”. Në agimin e nesërm, nga aeroporti ushtarak i Ankarasë ku unw isha prezent , u nisën drejt Shqipërisë avionët e transportit ushtarak. Në atë kohë për në kufirin verior të Shqipërisë udhëtonte Ministri i Mbrojtjes, Luan Hajdaraga, mbasi Shtabi i Përgjithshëm, me në krye gjeneral Aleks Andonin, në rajonin e Kukësit dhe Tropojës kishin dislokuar mbi 60 % të ushtrisë, përfshirë edhe Brigadën e Tankeve nga Tirana. Ata kishin planëzuar përballimin e kërcënimit ushtarak serb, që në brezin e kufirit. Stërvitja “Drini i Bardhë”, që u zhvillua ato ditë në këto rajone, ishte kurorëzimi i kësaj gatishmërie dhe mesazhi që iu dha ushtrisë serbe për t’u tërhequr nga kufijtë tanë si dhe nga genocidi i egër, që kryente ndaj vëllezërve tanë në Kosovë. Shqiptarët e Kosovës morën mesazhin se Shqipëria dhe Forcat e Armatosura të saj po u afroheshin çdo ditë… Ushtarakët tanë, nën drejtimin e Shtabit të Përgjithshëm, gjatë Operacioneve ushtarake të NATO-s për çlirimin e Kosovës menaxhuan në mënyrë të shkëlqyer operacionet e evakuimit të popullsisë shqiptare. Përballja ime në Edernenë turke me vëllezërit dhe motrat kosovare, që vinin nga fronti i luftës, ku sistemuan rreth 20 mijë vetë. Dhimbje, dëshpërim! Genocidi i Beogradit ndaj popullsisë shqiptare në Kosovë ishte i pashembullt. Ushtarakë aktivë dhe në rezervë nga Shqipëria bënë sakrifica sublime për këtë qëllim. Kështu, Kolonel Mehmet Musai, zëvendës shefi i Shtabit të Përgjithshëm të Ushtrisë, u angazhua në përballimin e krizës së Kosovës. Mbas disa ditësh e kërkova në celular kolonel Musain, por ai m’u përgjigj nga Kukësi e jo nga Tirana. – “Zoti Hajro, – më tha. – me një grup të Shtabit të Përgjithshëm po organizojmë evakuimin e popullsisë civile, që kanë ardhur në Kukës dhe Tropojë nga gjenocidi çnjerëzor serb. Situata është shumë e rëndë”. Qyteti Kukësit me 16 mijw banorë mirëpriti 500 mijë shqiptarë nga Kosova , të cilët u detyruan të largoheshin për shkak të luftës me Serbinë .Shtabi i Përgjithshëm i Ushtrisë tone realizoi pa asnjë aksident evakuimin e shqiptarëve të Kosovës në qytetet e Shqipërisë së Mesme e Jugore,ku shqiptarët e kudo ndodhur u hapwn dyert. /wwww.QendraPress.com/marrë nga /Fb/

Historiku i ndertimit të Hidrodistemit Radoniqi

Drini.us
-
0
Historiku i ndertimit të Hidrodistemit Radoniqi

Enver Ferati, Prishtinë

Hidrosistemi “Radoniqi” është nisur si projekt shumë-destinorë ku aktivitetet kryesore të tij janë paraparë të jenë ujitja, furnizimi me ujë të pijes, meliorimi i tokave bujqësore dhe mbrojtja e ambientit. Ky projekt është bashkë-financuar nga dy banka, nga Banka Ndërkombëtare për Rindërtim dhe Zhvillim (BNRZH) dhe Banka e Kosovës BANKOSI me pjesëmarrje 2/5 dhe 3/5 respektivisht. Kështu Gjakova për herë të parë u përfshi në një projekt të ri që konsiderohej në atë periudhë si një prej veprave më kapitale në Kosovë dhe në ish federatën Jugosllave.

Perspektiva ishte në anën e projektit HS “RADONIQI”, që shtonte shpresat e banorëve për të shijuar ujin e pijes por edhe për të ujitë bereqetin e tyre në arat që deri në atë kohë ishin të thata, që shijonin vetëm të reshurat natyrore. Perspektiva e zgjerimit të rrjetit HS “Radoniqi” ishte planifikuar nga ekspertët që të zhvillohet në faza, përkatësisht në një periudhë të caktuar në dy faza të veçanta. Në fazën e parë është përfshirë Gjakova, Rahoveci dhe 36 fshatrat të këtyre komunave duke ecur në perspektiv të përfshirjes së fshatrave dhe të komunës së Prizrenit, e nga ana tjetër edhe gjerësinë dhe gjatësinë e shumë fshatrave të Gjakovës dhe Rahovecit.

Momentet më të rëndësishme historike të kompanisë:

  • Në shkurt të vitit 1977 – Banka Ndërkobëtare për Rindërtim dhe ZHvillim (BNRZH) ndau 43 mil.US$ për këtë projekt të cilat bashkë me 11 mil.US$ të kamatave bëjnë 54 mil.US$. Banka e Kosovës BANKOS ndau 73,880,000 US$ për këtë projekt të cilat bashkë me paratë e BNRZH e bënë këtë projekt të vlefshëm 124 mil. US$.
  • Në maj të vitit 1978 është themeluar grupi investiv Hidrosistemi “Radoniqi” i udhëhequr nga Enver Prruthi. Në të njëjtën kohë filloj edhe ndërtimi i sistemit me fillimin e ndërtimit të digës mbi një grykë të lumit Prrue në fshatin Radoniq në afërsi të Gjakovës, pjesa perëndimore e Kosovës. Kjo do të mundësonte krijimin e liqenit mbi një luginë ku dikur shtrihej fshati Radoniq.
  • Për herë të parë liqeni i Radoniqit ka filluar të mbushet me ujë në Mars të vitit 1983.
  • Në vitin 1984 filloi të realizohej projekti i ri në momentin e pajisjeve për filtrimin e ujit, ndërsa në muajt Korrik-Gusht të vitit 1985 filluan testimet e para të pajisjeve të filtrimit të ujit të pijes nga Liqeni i Radoniqit.
  • Më 20 gusht të vitit 1985 fillon periudha e furnizimit me ujë të pijes nga Hidrosistemi “Radoniqi”, fillimisht për Gjakovën, e më pas edhe për Rahovecin dhe një pjesë e fshatrave të komunës së Prizrenit
  • Kapaciteti i furnizimit me ujë të pijes fillimisht ishte 30-40%. Në të njëjtën kohë është rritur edhe kapaciteti i prodhimit të ujit për ujitje, përmes sistemit bashkohor të ujitjes së sipërfaqeve tokësore të tokave Dushkajës dhe Ana Drinit (Podrimës). Gjatësia e rrjetit fillimisht ishte 24 km.
  • Në vitin 1986 Hidrosistemi “Radoniqi” nga grupi investiv u transformua në ndërmarrje shoqërore me seli në Gjakove dhe si e tillë me sukses i kreu obligimet e veta ndaj konsumatorëve të vet deri në muajin maj të vitit 1997.
  • Nga maji i vitit 1997 deri në përfundimin e luftës në Qershor të vitit 1999. kompania ka funksionuar e administruar nën masa të dhunshme të vendosura nga pushteti aktual, si në të gjitha kompanitë tjera.
  • Në qershor të vitit 1999 pas përfundimit të luftës dhe hyrjes së forcave të NATO-s në Kosovë filloj një betejë e re, ajo e rimëkëmbjes së kompanisë nga pasojat e dëmtimeve dhe plaçkitjes gjatë luftës.
  • Shkurti i vitit 2002 shënon fillimin e implementimit të Kontratës së Menaxhimit të nënshkruar në mes të AKM, Bankës Botërore dhe Gelsenwasserit.
  • Në vitin 2003, në bazë të procesit të regjionalizimit me vendimin e AKM-së nga Kompania Hidrosistemi “Radoniqi” bëhet ndarja e administrimit të shërbimeve të ujësjellësit nga ujitja dhe ajo operon si kompani në vete.
  • Në vitin 2005, pas përfundimit të projektit të Bankës Botërore, vazhdoi implementimi i projektit, por tani i financuar nga Qeveria Gjermane nëpërmes KfW.
  • Në vitin 2006, në bazë të procesit të regjionalizimit me anë të Marrëveshjes për Integrimin, në administrim të KRU Hidrosistemi “Radoniqi” nga NPRB ”Çabrati” kalojnë shërbimet e kanalizimit të ujërave të zeza.
  • Në Janar të vitit 2007 menaxhimin kompanisë e merr menaxhmenti vendorë dhe ajo vazhdon edhe në ditët e sotme

Në rrugëtimin e vet zhvillimor Hidrosistemi “Radoniqi” ka arritur ti tejkaloj të gjitha sfidat për tu formësuar si ndërmarrje për prodhimin e ujit të pijshëm dhe largimin e ujërave të zeza, financiarisht të vetë qëndrueshme me perspektivë të mirë për prosperitet dhe mirëqenie.

Tani shkurtimisht do t’ju japin disa fakte në shifra:

  • Zona e ujëmbledhjes së ujit për mbushjen e liqenit të RADONIQIT është 120 Km2 dhe ajo shtrihet në një lartësi mbidetare prej 600-2500m, që është një tregues i qartë se zona e ujëmbledhjes është larg vendbanimeve dhe burimeve të ndotjes.
  • Liqeni “Radoniqi” u vendos në një hapësirë sipërfaqësore 580 ha, në lartësi mbidetare prej 400-456,4m dhe zë vendin e dytë në Kosovë për nga sipërfaqja. Emrin e morri nga fshatit i cili u përmbyt për krijimin e tij. Furnizuesi kryesor i liqenit është lumëbardhi i Deçanit dhe lumi Përrua i Ratishës
  • Lumëbardhi i Deqanit ka një rrjedhë mesatare gjatë vitit 5m³/s dhe përmbledhë kryesisht ujin nga burimet e afërta
  • Uji nga Bistrica e Deçanit sillet në liqe me anë të një strukture rikthyese e cila kthen ujin në një kanal të hapur të betonit me gjatësi 7,2 Km. Kapaciteti prurës i kanalit është 14 m³/sekond, përkatësisht 50400 m3 / orë .
  • Liqeni ka një kapacitet vëllimor prej 117,8 mil. m3 ujë, është i gjatë 5,2 km dhe gjerësia maksimale është 2,5 km, kap një sipërfaqe prej gati 7,5 km2 dhe ka thellësi prej 52 m.
  • Diga është e ndërtuar nga materiale të ndryshme dhe ka një vëllim prej 560,000 m3 dhe është e lartë 58 m. Materiali që është përdorë për ndërtimin e digës është dheu, zhavorri, gurët, deltina si dhe një material special që pengon depërtimin e ujit nëpër digë dhe nën digë.
  • Më poshtë digës është ndërtuar faza e parë e stacionit të filtrimit. Për prodhimin e ujit janë vendosur 8 filtra, ku mund të përpunohen 550 l/sekondë të ujit të papërpunuar në ujë të pijes. Uji i përpunuar akumulohet në rezervarin që është në kodrën e Qerimit i cili ka kapacitet prej 5,000 m3 ujë. Më pastaj ky ujë ju shpërndahet konsumatorëve të HS “Radoniqi” në gjithë zonën e shërbimit.
  • Zona e shërbimeve të HS “Radoniqi” është rreth 220 km2. Kjo zonë përfshin dy qytete (Gjakovën dhe Rahovecin) si dhe 72 fshatra të zonave rurale të Gjakovës, Rahovecit dhe Prizrenit, me gjithsejtë rreth 230.000 banorë.
  • Aktualisht në rrjetin e ujësjellësit të HS “Radoniqi” janë të kyçur rreth 26.640 konsumator, prej të cilëve janë: 23105 amvisëri; 3169 shitore; 212 ente dhe 154 industri.
  • Krahas zgjerimit të rrjetit në perspektiv janë punësuar 216 punëtorë, ky numër është prezent në fund të vitit 2008. Prej këtij numri fillimisht në vitin 1985 ishin të punësuar vetëm 35 punëtor.
  • Janë ndërtuar qindra kilometra të gyp-ujësjellësi me diametra prej 1,100 mm e deri në diametrat më të vegjël për transportimin e ujit nga stacioni i filtrimit deri te konsumatori. Duhet të ceket se gyp-ujësjellësi kryesor është dizajnuar që të bartë edhe ujin e fazës së dytë.
  • Një fakt tjetër është se ky sistem është ndërtuar që në fazën e parë të ujis 10,500 ha të tokës së pëlleshme por aride të rrafshit të Dukagjinit kurse në fazën e dytë kjo sipërfaqe të shtohet edhe për 11,500 ha të tjerë. Ky sistem ka qenë njëri nga sistemet më të përsosura të ujitjes i cili i ka mundësuar fermerit ujitjen kur duhet e jo kur mundet. Sistemi është ndërtuar që ujitja të bëhet përmes spërkatëseve me shi artificial.
  • Në fazën e parë të sistemit të ujitjes janë ndërtuar 26 km kanale të hapura betoni, 5 basene, dy stacione të mëdha të pompimit dhe qindra km ujësjellës me gypa të diametër prej 1,800mm deri në ¾ e colit. Faza e dytë parasheh edhe ndërtimin e 3 baseneve tjera, 3 stacioneve tjera të pompimit dhe disa gyp sjellësve tjerë.

Të gjitha këto fakte tregojnë se HS RADONIQI ka qenë njëri nga investimet më kapitale në rajon i cili i ka arsyetuar investimet e bëra, dhe se tani shërbimet e tij janë bërë nevojë e pazëvendësueshme e popullatës së këtij rajoni.

____

PS.Teksti u përpilue në bazë të shenimeve të HS “Radoniql” të publikuara në Internet!

Për Kishën në Zogaj!

Drini.us
-
0
Për Kishën në Zogaj!
Halil Matoshi, Prishtinë
___
Nji grup etnik shtyhej drejt zhbâmjes nga makineria fashiste e Milošević-it. Gjatë luftës në Kosovë më 1999, prifti katolik i Kishës së Shën Ndout në Gllogjan, Dom Kelmend Spaqi, (dekun sivjet) strehoi qindra shqiptarë myslimanë të ndjekun nga votrat e tyne. Për me u bâ me dije vaktet e iftarit dhe të syfyrit gjatë muajit të Ramazanit dhe me i njoftue e mbajtun bashkë, pa dallim feje, Dom Kelmendi i binte këmbanës së kishës, tue rreziku jetën e tina p’ej forcave të fashizmit serbian.
Nuk âsht veç nji shembull vllaznillaku.
Âsht ekumenizëm.
Thjesht humanizëm.
(Gjashtë lekcione në mbrojtje të lirisë)
1.
Në nji shoqni politike e t’emancipueme qytetnisht, e në nji shtet kushtetues e të drejtë, duhet që sejcilli individ me u nie i lirë në vullnetin e tij, i dobishëm e i dëshirueshëm në Atdheun e tij, me identitetet e veta të shumëfishta, me fenë që e beson, në ateizëm, ose pa asnji fe!?
Friga nga numrat e vegjël dmth me pasë droe se po bâhemj si ata, e jo pse ata janë të ndryshëm p’ej nesh, po pse ata po e thejnë dominimin tonë.
E nuk ka ma humane se kërkesat e pakicave, kofshin ato fetare apo ateiste, kombëtare apo etnike, politike e kulturore.
2.
Nji Kishë Katolike në Zogaj të Vushtrrisë (natyrisht me leje komune, që dëshmon besnikni ndaj shtetit ligjor) nuk i pengon dinjitarët e fesë islame (shqiptarët europeanë që besojnë idlamin) por konvertitët, që dikur për Enverin e Miladinin vritshin vllaun biologjik, e sot kanë vù turbanë e veshë shalvare talebanësh, me u doktë të veçantë dhe ma ngat Zotit!?
Nëse këta njerëz – besojnë në Zot, lejoj që të më priten të dyja kambët – thojke dikur nji burrë i meçem për dogmatët komunista.
3.
Myslimanët e urtë ruejn imanin, (besim i plotë dhe i palëkundun që nënkupton dorëzimin besimit të pastër që buron nga zemra, vërtetohet me fjalë dhe dëshmohet me vepra) pa i lëndu shpirtnat tjerë.
E ju që besoni islamin çka po dëshmoni?
Fuqi. Dominim. Anmiqsi?
Çka po kundërshtoni ju, në emën të islamit?
Që vllaznia juej mos me pasë liri sa ju!?
Ose u dishironi ma pak të dejta?
Atdhetarët e vërtet shqiptarë kurrë nuk ngriten kundër nji faltorje katolike, që shpreh nji vullnet të vllaznive të nji zjermi.
Leni njerëzit ta ndjejnë lirinë e të qenit ashtu qysh dojnë, e me ju falë Zotit ashtu siç ata besojnë!
4.
Ju nuk jeni ata që ua kini falë lirinë atyne që ndjehen t’kshtenë.
Për me ua kufizu. Askush kurrë askujt nuk i falë liri.
5.
Liria fitohet!
6.
Unë nji agonstik, qytetar i evidentuem në rubrikën “asnji fe”, ja respektoj sejcillit me perulsi të drejten me besu.
Të gjitha besimet që akëcilli pëlqeni.
Liria e besimit âsht nga ato liritë e panegociueshme me askân dhe mbrohet me Kushtetutë.
Por mos pritni nga unë që në shekullin 21 me jau respektu idetë e shpellës!?

Haxhiqamilët

Drini.us
-
0
Haxhiqamilët

Gjon Keka

Haxhiqamilët e sotëm duan të nxisin vëllavrasje në tokën e larë me gjak të Dardanisë europiane-

U ringjall Haxhiqamili me cubat e tij në Kosovë, por të gjithë e dinë se si përfunduan ata. O Zot, nëse je diku dhe fryma jote gjendet në Dardani, shpëtoje atdheun tim nga armiqtë e brendshëm, të cilët duan të nxisin vëllavrasje në tokën e larë me gjak të Dardanisë europiane.

Protesta e sotshme në Zogaj të Vushtrrisë, nga “haxhiqamilët” e kohës sonë…!

RRISH: Liria e besimit nuk mund të jetë privilegj i askujt

Drini.us
-
0
RRISH: Liria e besimit nuk mund të jetë privilegj i askujt
Rrjeti Intelektual Shqiptar 
Reagim i Rrjetit Intelektual Shqiptar
Akti i kundërshtimit dhe, sipas raportimeve, heqjes së gurthemelit të Kishës Katolike “Shën Flori dhe Lauri” në Zogaj të Vushtrrisë, vetëm pak ditë pas bekimit të tij nga Ipeshkvi i Kosovës, Imzot Dodë Gjergji, është një ngjarje që duhet të na shqetësojë të gjithëve.
Rrjeti Intelektual Shqiptar – RRISH e sheh këtë çështje jo si përplasje mes shqiptarësh të besimeve të ndryshme, por si një provë për pjekurinë tonë demokratike dhe për respektimin e lirisë së besimit.
Shqiptari katolik dhe shqiptari mysliman nuk janë kundërshtarë. Janë vëllezër.
Historia jonë ka kaluar nëpër shumë pushtime dhe periudha të ndryshme, të cilat kanë lënë gjurmë edhe në përkatësitë tona fetare. Por ajo që duhet të na bashkojë sot është identiteti ynë shqiptar, respekti për njëri-tjetrin dhe shteti ynë i përbashkët.
Në Kosovë janë ndërtuar dhe po ndërtohen qindra objekte fetare islame dhe askush nuk duhet ta shohë këtë si kërcënim për shqiptarin katolik. Po ashtu, ndërtimi i një kishe katolike nuk duhet të shihet si kërcënim për shqiptarin mysliman. Kjo është pikërisht ajo bashkëjetesë që duhet ta dëshmojmë si shoqëri.
Prandaj, nëse ka shkelje ligjore lidhur me pronën, lejet apo procedurat administrative, ato duhet të zgjidhen vetëm përmes institucioneve dhe ligjit.
Por kundërshtimi i një objekti vetëm pse është kishë, pengimi i ushtrimit të një besimi apo heqja e një simboli fetar me forcë nuk mund të jetë rrugë e pranueshme në një shtet demokratik.
RRISH nuk e pranon ekstremizmin fetar – nga cilado anë që vjen.
Njëkohësisht, nuk duhet të lejojmë që veprimet e një grupi ekstremistësh të identifikohen me të gjithë besimtarët myslimanë. Myslimanët shqiptarë janë pjesë e pandashme e kombit tonë, ashtu siç janë katolikët shqiptarë.
Ne nuk kemi nevojë për mure mes shqiptarëve. Kemi nevojë për ura.
Institucionet e Republikës së Kosovës duhet të jenë të barabarta ndaj të gjithëve dhe të garantojnë atë që Kushtetuta ua njeh qytetarëve: lirinë e besimit, barazinë dhe të drejtën për ta ushtruar fenë pa diskriminim.
Sot është fjala për një kishë. Nesër mund të jetë fjala për një xhami.
Parimi duhet të jetë i njëjtë: ajo që mbrohet për njërin, duhet të mbrohet edhe për tjetrin.
Le të mos e kthejmë fenë në instrument për të ndarë shqiptarët.
Le të dëshmojmë se mund të jemi shqiptarë, katolikë, myslimanë, ortodoksë apo të çdo bindjeje tjetër – dhe mbi të gjitha, qytetarë të barabartë të një Kosove demokratike.
RRISH – Rrjeti Intelektual Shqiptar
Për lirinë e besimit, bashkëjetesën shqiptare dhe respektin ndërfetar.
Drejtori Organizativ i Rr.I.Sh.
Mr. Ing. Agim Dedaj
InfoCenter- Rr.I.Sh.
Berlin
SM

Shqiptarët ndodhen në një udhëkryq – midis errësirës dhe dritës, jetës ose vdekjes

Drini.us
-
0
Shqiptarët ndodhen në një udhëkryq – midis errësirës dhe dritës, jetës ose vdekjes

Nga Aurel Dasareti

Udhëkryqi mes “errësirës” dhe “dritës” për shqiptarët mund të shihet si një moment reflektimi për zgjedhjet historike, politike dhe shoqërore. Unë shpesh analizoj polarizimin e thellë mes “errësirës” (korrupsioni, përulja ndaj të huajve, shpopullimi dhe shkatërrimi) dhe “dritës” (uniteti, vetëdija kombëtare dhe ngritja e shtetit).

Shqetësimet për mbijetesë për shkak të varfërisë dhe mungesës së shpresës të prishin gjumin e natës, dhe më pas bombardohesh me mesazhe që të bëjnë të shohësh një makth shumë më të madh.

***

Emigracioni dhe shpopullimi: Dilema e një pjese të madhe të shoqërisë që për shkak të varfërisë largohet për një jetë më të mirë (drita për individin), duke lënë pas një sfidë demografike për vendin (errësira për zhvillimin kombëtar).

Zhvillimet e fundit: Demonstratat 3 mujore dhe debatet e thella në shoqëri tregojnë një kërkesë të vazhdueshme për llogaridhënie të kryekriminelit antishqiptar Edvin Kristaq Rama (që duhet të dënohet për Tradhti të Lartë) dhe fëlliqësirave që e rrethojnë dhe një të ardhme më të sigurt për vendin.

Shqiptarët ndodhen përballë sfidave të mëdha historike, ekonomike dhe shoqërore, ku zgjedhjet e sotme përcaktojnë të ardhmen e tyre. Ky udhëkryq kërkon reflektim të thellë, unitet kombëtar dhe angazhim për të kapërcyer vështirësitë dhe për të ecur drejt zhvillimit dhe integrimit evropian.

Sfidat Kryesore

Emigracioni i të rinjve: Largimi i trurit dhe forcës punëtore rrezikon të ardhmen e shoqërisë; domethënë ndryshimet demografike, zbrazjen e vendit nga shqiptarët autokton dhe zëvendësimin e tyre me emigracion nga Azia, Afrika, Lindja e Mesme…

PS: Shqiptarë autoktonë do të thotë banorë vendës dhe të hershëm që jetojnë në trojet e tyre në Ballkan që nga koha e paraardhësve të tyre, ilirëve. Kjo tregon se ata nuk kanë ardhur nga vende të tjera, por janë popullsia më e vjetër rrënjësore në këto toka; kanë rrënjë të thella dhe shtëpi në atë tokë prej mijëra vitesh.

Zhvillimi ekonomik: Nevoja për vende pune më të mira, rroga më të larta dhe më pak varfëri.

Korrupsioni dhe drejtësia: Forcimi i ligjit mbetet çelësi për një shoqëri të drejtë.

Arsimi dhe shëndetësia: Përmirësimi i shërbimeve publike për qytetarët.

Drejtimi për te Ecur Përpara

Investimi te rinjtë: Krijimi i kushteve që ata të qëndrojnë në vend.

Bashkëpunimi rajonal: Lidhje më të forta ekonomike dhe politike ndërmjet shqiptarëve në rajon.

Demokracia e shëndetshme: Pjesëmarrje më e madhe e qytetarëve në vendimmarrje.

***

Për ta thënë butë: – Shqipëria është zyrtarisht një republikë demokratike, por në realitet, gjatë 13 viteve të fundit, nën sundimin e kryekriminelit të gjithanshëm Edvin Kristaq Ramës (duhet të dënohet për Tradhti të Lartë), që përveç pisllëqeve tjera shet vendin dhe e zbrazë atë nga rinia, sistemi i saj politik ka kombinuar elementë autoritarë dhe të kufizuar demokratikë.

Pra, ky hajduti i gjithanshëm është figura politike më e fuqishme e Shqipërisë. Ai është kreu i shtetit dhe përveç gjithçkaje tjetër, kontrollon tre degët e qeverisjes: legjislativin, ekzekutivin dhe gjyqësorin – ndërsa është gjithashtu komandant i përgjithshëm i forcave të armatosura (që praktikisht nuk ekzistojnë fare, përndryshe do ta kapnin për zverku dhe hidhnin atë në WC) dhe kontrollon shërbimet e sigurisë, median shtetërore dhe këshillat e komisionet kryesore.

PS: Harrova të them se kontrollon edhe delet që e rrethojnë, të cilat në vend që të reagojnë, ia lëpijnë aletet e pista dhe e simpatizojnë.

Aftësia për të parë ndryshimet midis fjalëve dhe veprimeve është parakushti kryesor për një shoqëri të lirë. Kryekrimineli nuk jep asnjëherë dorëheqje sepse i ka kapur të gjitha pushtetet dhe nuk frikohet nga demonstruesit paqësor. Kriminelët kuptojnë vetëm forcën kundër tyre, jo fjalët. Frika e ruan vreshtin.

***

Varfëria, korrupsioni dhe mungesa e perspektivës ekonomike përbëjnë faktorë kyç që nxisin shpërnguljen masive të shqiptarëve nga Shqipëria, Kosova dhe trojet e tjera, duke çuar në boshatisjen e rajoneve rurale dhe urbane përmes një dëbimi ekonomik të heshtur. Faktorët kryesorë të boshatisjes janë:

  • Keqqeverisja dhe korrupsioni: Mungesa e sundimit të ligjit dhe abuzimi me pasuritë publike krijojnë pabarazi dhe heqin besimin te shteti.
  • Papunësia dhe pagat e ulëta: Mungesa e vendeve të punës me të ardhura të mjaftueshme detyron familjet dhe të rinjtë të kërkojnë mbijetesë jashtë vendit.
  • Dobësimi i shërbimeve publike: Kushtet e dobëta në arsim, shëndetësi dhe infrastrukturë në zonat periferike shtojnë dëshirën për largim.

Pasojat në trojet shqiptare:

  • Boshatisja e rajoneve: Zonat rurale dhe qytetet e vogla po mbeten pa fuqi punëtore dhe pa popullsi të re.
  • Plakja e popullsisë: Largimi i trurit dhe i çifteve të reja zvogëlon lindjet dhe rrit moshën mesatare të banorëve që mbeten.
  • Humbja e identitetit demografik: Zbrazja e trojeve dobëson praninë shqiptare në zonat kufitare dhe historike, duke ndryshuar balancat rajonale.

***

Tokën që humbasin shqiptarët në çast, asnjë përjetësi nuk mund ta zëvendësojë.

Asgjë nuk mund ta zëvendësojë një veprimtar, frymëzues. Asgjë – absolutisht asgjë – nuk mund ta zëvendësojë shkëlqimin e një atdhetari entuziast.

Paraja është vetëm një mjet. Mund të të çojë aty ku dëshiron të shkosh, por nuk mund të të zëvendësojë si shofer. 

Nuk ka të bëjë vetëm me paratë – por edhe me kthimin mbrapsht të energjisë dhe zgjedhjeve që bën për ardhmërinë e pasardhësve tuaj, jo në kurbet por në vendin e vet.

“Intelektualët” e rremë që shkarravitin gjëra të pavlera e të kota në media të korruptuara antikombëtare janë me shumicë, por nuk do të jenë kurrë në gjendje t’i zëvendësojnë ata të vërtetët.

Ngrihuni tani dhe luftoni mafien e Shqipërisë që po shkatërron vendin tuaj. Në planin afatgjatë, vrasja e mizave me fjalë boshe do të jetë shumë e kushtueshme. Shqipëria po shpopullohet me shpejtësinë e rrufesë, kombi shqiptar është në prag të zhdukjes përfundimtare, vdekjes.

Ata kokëmish që akoma besojnë te krimineli më i madh i Shqipërisë, Edvin Kristaq Rama dhe narco-shtetit pa norma, pa ligje e kushtetutë që ai ka instaluar, mendojnë se po ndjekin yjet, dhe pastaj përfundojnë si peshq të artë në një tas.

Në këtë rast, kur i ftohti përpiqet të zëvendëson nxehtësinë, e mirëpres me gjithë zemër lopatën si i vetmi ilaç efektiv kundër borës!

Një paralajmërim për armikun e Shqipërisë dhe Kombit shqiptar: Kini kujdes nga ata që duan vetëm të jetojnë në paqe në atdheun e tyre. Ata janë të aftë të përdorin çdo mjet të nevojshëm nëse rrezikojnë vdekjen.

Përshëndetje shqiptarë! Zgjohuni tani, menjëherë, tani, tani. Synoni hënën. Nëse nuk e arrini, do të përfundoni midis yjeve.

***

Tradhtia e lartë – është një krim i rëndë kundër shtetit, kombit ose sovranitetit. Në rastin konkret ajo përfshin veprime madhore si ndihma ndaj armiqve që kanë pushtuar tokat tona (sidomos Serbisë…) dhe cenimi i sigurisë kombëtare. A dëgjosh o hajdut?

  • Përkufizimi ligjor: Vepër penale ku një qytetar ose zyrtar cenon hapur vendin e tij.
  • Llojet e akteve:
    • Bashkëpunimi me fuqi të huaja armiqësore.
    • Zbulimi i sekreteve ushtarake ose shtetërore.
    • Përpjekja për të dëmtuar rendin kushtetues me dhunë.
  • Dënimet për këtë vepër janë zakonisht nga më të rëndat në Kodin Penal të çdo shteti, duke përfshirë burgim afatgjatë apo burgim me vdekje.

***

PS: Në shkrimet e mia prej vitit 2001 i kam trajtuar këto tema thelbësore:

Interesi i vendit dhe i atdheut është gjithmonë mbi çdo parti politike apo interes personal. Shteti dhe qytetarët vijnë të parët në çdo shoqëri të lirë.

Udhëkryqi (Errësira – Drita): E konsideroj servilizmin ndaj të huajve dhe korrupsionin si “errësira”. Për të arritur te “drita”, bëj thirrje për bashkim dhe mbështetje te forcat vetjake të kombit.

Jeta ose Vdekja (Shpopullimi): Jam nga ata që me dekada paralajmëroj se Shqipëria natyrale rrezikon shpërbërjen përfundimtare për shkak të mjerimit (varfërisë) dhe largimit të rinisë. Për të shpëtuar kombin dhe për t’i dhënë “jetë” atdheut, përherë kam theksuar nevojën urgjente për burrështetas të denjë dhe patriotë.

22.08.2026

  • Aurel Dasareti, USA, ekspert i shkencave ushtarake-psikologjike

Brezi kufitar me Serbinë dhe Maqedoninë – rrezik permanent nga agjenturat serbe!

Drini.us
-
0
Brezi kufitar me Serbinë dhe Maqedoninë – rrezik permanent nga agjenturat serbe!
Saim Tahiraj, Zvicër
____
Historikisht, shërbimet inteligjente serbe janë përqendruar në brezin kufitar dhe, me tërë arsenalin e tyre, kanë shtrirë veprimtarinë antishqiptare në të gjitha drejtimet. Njëri ndër drejtimet më të rëndësishme ishte dhe mbeti gjer në ditët e sotme religjioni. Infiltrimi i tyre në religjionin islam ishte dhe mbetet njëra ndër prioritetet më të rëndësishme. Pasi Serbia humbi luftën dhe u largua nga Kosova me tërë arsenalin ushtarak dhe policor, ajo la mbrapa agjenturën e saj dhe pikërisht rriti aktivitetin brenda religjionit islam. Ky aktivitet, në përmasa më të mëdha, veproi në brezin kufitar me Serbinë, si në Mitrovicë, Vushtrri e gjer në Podujevë, për të vazhduar në Gjilan e deri në Kaçanik, si njëra ndër qendrat më aktive të këtyre agjenturave.
Protestat në Vushtrri dhe heqja e pllakës ku do të ndërtohej kisha me emrat e Shën Florit dhe Shën Laurit nuk janë rastësi, por vazhdimësi e këtyre agjenturave serbe. Këta protestues janë të hipnotizuar nga emisarët e Islamit Politik, prapa të cilëve qëndrojnë agjenturat serbe. Manipulimi me këta të gjorë është i lehtë, sepse janë hipnotizuar me vite dhe tani ka kaluar në sëmundje psikike, që vërtetë kërkon trajtim profesional nga institucionet profesionale shëndetësore.
Këtu shteti duhet të veprojë urgjentisht me institucionet profesionale ekzistuese dhe të formojë edhe të tjera me urgjencë. Të protestosh me flamurin e Kosovës, shtetit laik ku garantohet me Kushtetutë e drejta e besimit dhe ushtrimit të tij, kundër gurthemelit të një kishe katolike, vërtet është absurditet i llojit të vet. Të protestosh kundër ndërtimit të një kishe katolike me flamurin kuqezi të Gjergj Kastriotit është edhe më absurde.
Këto veprime absurde mund t’i bëjnë vetëm ata që janë të sëmurë psikikisht nga emisarët e Islamit Politik, prapa të cilëve qëndrojnë agjenturat serbe. Institucionet përkatëse të sigurisë së Republikës së Kosovës duhet t’i përqendrojnë veprimet e veta në tërë brezin kufitar me Serbinë dhe Maqedoninë, në mënyrë që t’i zbulojnë agjentët e shërbimeve serbe dhe maqedonase, të cilat janë në sinkron, dhe t’i pengojnë veprimet e tyre antishtet dhe antikombëtare.
123...1,699Faqja 1 nga 1,699