Kreu Blog

Kryepeshkopi kukull Joani (Fatmir Abedin Pelushi) del jashtë vendit vetëm për aktivitete greke…!

0
Kryepeshkop Joani (Fatmir Abedin Pelushi) priti dje në kryepeshkopatë zëvendësministrin grek Kostas Gjulekas, i cili theksoi mbështetje për pranimin e Shqipërisë në Bashkimin Evropian, “me kusht mbrojtjen e të drejtave të minoritetit etnik grek”. Vitin e kaluar, vetë kryepeshkop Joani parashtroi një kërkesë në Patrikanën Ekumenike për “çështjet e minoritetit në Epirin e Veriut” (shih lidhjen në fund):
Para vizitës në Tiranë, një ditë më parë z. Gjulekas kishte bërë deklarata antishqiptare në Mitropolinë e Korçës, të cilat u pranuan nga Mitropoliti Anastas (Enkeled Gjolekë Mamaj).
Vlen të shënohet se pas këtij takimi zyrtar, Kryepeshop Joani u nis drejt Greqisë për disa ditë, ku do të marrë pjesë në një aktivitet kushtuar kryepeshkopit Janullatos.
Nëse këto aktivitete janë të mbara dhe të bekuara, përse të fshihen nga Kryepeshkopata e Tiranës, por i marrim vesh nga grekët?
Kryepeshkopi kukull Joani (Fatmir Abedin Pelushi) del jashtë vendit vetëm për aktivitete greke, ku në çdo fjalim duhet të himnohet kryepeshkopi Janullatos… (shih lidhjet më poshtë).
Burimi i lajmit të djeshëm (12 tetor 2026):
* * *
POSTIME PLOTËSUESE
Kryepeshkopi shqiptar i shërbimeve greke (korrik 2026):
Kryepeshkopi i Shqipërisë në kishën greke të Amerikës (mars 2026):
Kryepeshkopi i Shqipërisë me Fredi Belerin dhe deputetët grekë në Bruksel (shkurt 2026):
Kërkesë e Kryepeshkopit të Shqipërisë për “çështjet e minoritetit në Epirin e Veriut” (qershor 2025):
Kryepeshkop Joani dhe Fredi Beleri (tetor 2025):

Nuk mbulohet Shqiptaria me Shamia, flamujt e Islamit Global

0
NUK MBROHET SHQIPNIA ME SHAMIA !
Patriotët me bateri dhe maskimi i islamit politik pas flamurit kombëtar
Reagim ndaj shkrimit të S. M.-së
E lexova shkrimin e S. M.-së, ku autorja deklarohet shqiptare, mbron të drejtën për të mbajtur shami, për të besuar dhe për të marrë pjesë në protesta e aktivitete publike në emër të atdheut.
Deri këtu, gjithçka në rregull. Liria e besimit dhe e drejta për të protestuar janë të drejta demokratike e njerëzore. Por, zonjë, mos e ngatërroni lirinë e besimit me lirinë për të promovuar ideologji politike në emër të fesë!
Unë nuk e kontestoj shqiptarinë tuaj për shkak të shamisë. Por as nuk jam i detyruar ta pranoj automatikisht çdo deklaratë patriotike, pa parë se çfarë fshihet pas saj.
Madje, po të mos e dija se shkrimi është i një shqiptareje, duke parë vetëm fotografinë tuaj në fund të tij, përshtypja ime e parë do të ishte se kemi të bëjmë me një grua nga ndonjë shoqëri arabe apo turke. E po të lexoja pastaj shqipen tuaj, do t’ju përgëzoja: sa mirë e paska mësuar gjuhën shqipe kjo zonjë arabe apo turke!
Natyrisht, fotografia nuk përcakton kombësinë. Por kjo ironi e imja synon të vërë në diskutim kontrastin ndërmjet identitetit kombëtar që deklarohet dhe mesazhit kulturor që përcillet.
Tash të vijmë te problemi i vërtetë: ISLAMI POLITIK!
Një ideologji që, sipas bindjes sime, ka mësuar ta përdorë mjeshtërisht lirinë e besimit, të drejtat e njeriut, demokracinë dhe madje edhe patriotizmin, si mbulesë për promovimin e një projekti politik e teokratik.
Në protestat e fundit në Shqipëri, për mua, nuk duhet parë vetëm kush mban flamurin kuqezi, kush ka mjekër apo kush mban shami. Duhet parë edhe kush e organizon mesazhin, çfarë ideologjie promovon dhe çfarë Shqipërie synon.
Sepse unë nuk dua një Shqipëri të Lindjes, të ideologjive teokratike dhe të ëndrrave për Kalifat. Dua Shqipërinë evropiane, demokratike dhe euroatlantike!
Rasti i Igballe Hudutit, e shpallur person i padëshiruar në Shqipëri për 15 vjet, pas pjesëmarrjes në protestat e Tiranës, është një shembull që meriton debat serioz mbi kufirin ndërmjet protestës qytetare dhe agjendave ideologjike e të huaja. Autoritetet shqiptare kanë paraqitur arsyetimin e tyre për sigurinë kombëtare, ndërsa vetë Huduti i ka kundërshtuar akuzat dhe ka paralajmëruar ndjekje ligjore. Kjo çështje nuk duhet përdorur si gjykim kolektiv ndaj besimtarëve, por as nuk duhet shpërfillur si paralajmërim për rrezikun e instrumentalizimit të protestave.
Dhe këtu lind pyetja ime për S. M.-në:
A jeni në protestë për Shqipërinë evropiane, apo për një Shqipëri që duhet t’i nënshtrohet një projekti ideologjik fetar?
Sepse nuk mjafton të thërrasësh «Rroftë Shqipëria e lirë!» për të dëshmuar se je në anën e Shqipërisë që duam.
Kam përshtypjen se disa ideologë dhe misionarë të islamit politik kanë gjetur një mënyrë të re për të hyrë në skenën publike: jo gjithmonë me parulla fetare, por me parulla patriotike; jo gjithmonë me flamuj të huaj, por duke u mbështjellë me flamurin kuqezi.
Disa vijnë me mjekër, disa pa mjekër; disa me shami, disa pa shami. Por ideologjia nuk matet me mjekër e as me shami. Ajo zbulohet nga mesazhi, qëllimi dhe veprimtaria.
Prandaj, zonjë S. M., fjalët tuaja patriotike nuk më bindin vetvetiu se po mbroni Shqipërinë që unë dua. Për mua, ekziston rreziku që patriotizmi juaj të jetë vetëm një mbështjellës për një agjendë tjetër ideologjike.
Unë këtë lloj patriotizmi e quaj: PATRIOTIZËM ME BATERI! Bën zhurmë kur shtypet butoni i atdhetarisë, por duhet parë kush ia ndërron bateritë dhe në çfarë drejtimi e programon.
Shqiptarët kanë paguar shumë shtrenjtë për lirinë, identitetin dhe orientimin evropian. Nuk kanë nevojë për misionarë të kamufluar që, nën petkun e atdhetarisë, t’ua ndërrojnë projektin kombëtar me një projekt fetar-politik.
Shqipëria nuk është pronë e asnjë feje, as e asnjë ideologjie. Shqipëria është atdheu i të gjithë shqiptarëve!
Dhe një gjë duhet ta kuptojmë mirë: të jesh besimtar është e drejtë personale; ta shndërrosh fenë në instrument të pushtetit politik është çështje krejt tjetër.
Prandaj, mos kërkoni duartrokitje patriotike vetëm pse e përfundoni shkrimin me «Rroftë Shqipëria!».
Shqipëria nuk mbrohet me shami, me mjekra e as me parulla patriotike të importuara. Ajo mbrohet me vetëdije kombëtare, me identitet shqiptar dhe me orientim të palëkundur evropian!
Le të mos e harrojmë kurrë se nuk mbulohet Shqiptaria me Shamia, …flamujt e Islamit Global.
Rroftë Shqipëria evropiane! Rroftë kombi shqiptar!

Kur Askushi shtiret se është Dikushi

0
Lirim Gashi, Prishtinë
____
Kur askushi shtiret se është dikushi, atëherë edhe rrushit i vjen era kripë, ndërsa Ajnshtajni fillon të kundërmojë në Lushkak, Gabimete apo Dalip.
Kur askushi shtiret se është dikushi, duke i rënë me mburrje daulles apo defit, atëherë edhe Linda Morina dhe Pipidake Pilifunci dalin më të mençura se Pajazit Nushi dhe ia japin dijes erën e qenefit.
Kur askushi shtiret se është dikushi, duke harruar se dikur vishte pantallona kadifeje, në të cilat pordha i mbetej peng për një javë, atëherë edhe qyqja fillon të qeshë me të, e lëre më ciganët e së njëjtës mëhallë.
Kur askushi i vendos dhëmbët prej porcelani kinez dhe fillon ta reklamojë bardhësinë e tyre duke buzëqeshur, atëherë edhe çerkezi Harun nga Anadolli mezi arrin ta përmbajë veten nga të qeshurat tallëse, duke e shtrënguar barkun dhe duke e ngjeshur.
Kur askushi shtiret se është dikushi vetëm pse e blen një makinë luksoze çdo vjeshtë, atëherë edhe biçiklisti më i varfër i Bangladeshit e vëren se kundërmon në peshk.
Madje, e vëren se kundërmon si peshku i ngordhur në verë, sepse çdo cep të makinës e ka qelbur me pordhët e veta, nga një mijë herë.

El-Sayed krijon një fraksion politik me emër arab

0

Abdul El-Sayed flet pranë gruas së tij Sarah Jukaku gjatë një vigjiljeje zgjedhore në Detroit, natën e 4 nëntorit 2026. Foto: Salwan Georges / Getty Images përmes AFP / NTB.

 

Senatori i sapo-zgjedhur i Michiganit, Abdul El-Sayed, ka krijuar një komitet veprimi politik (PAC) të quajtur «Habibi», një fjalë arabe që do të thotë «i dashuri im», sipas dokumenteve nga Komisioni Federal i Zgjedhjeve, të përmendura në The Hill.

Kjo mund të nënkuptojë se El-Sayed është duke krijuar një fraksion brenda Demokratëve që do të ndikojë në drejtimin e partisë në të ardhmen, komentoi gazeta, e cila ndjek politikën në Washington D.C. nga afër.

El-Sayed ka përdorur fjalën «Habibi», një shprehje arabe dashurie që do të thotë «i dashuri im», por që shpesh përdoret në një kontekst më të përshkruar, për t’u drejtuar kundërshtarëve të tij pas fitores të së martës.

«JD, habibi», tha El-Sayed në fjalimin e tij të fitores, duke iu drejtuar zëvendës-presidentit Vance, i cili e ka kritikuar ashpër personin nga Michigan. «Ka një ironi të mrekullueshme në faktin që, sipas kushtetutës, je i detyruar të japësh betimin për mua në janar.»

Terminologjia dhe kultura arabe ishin gjithandej të pranishme në fushatën zgjedhore të El-Sayed, teksa ai luftonte për të bërë krenar senatorin e parë mysliman në SHBA. Mbështetësit shpesh vishnin bluzat me mbishkrimin «Habibi për Abdul» gjatë fushatës.

El-Sayed kandidoi si mysliman, pa e fshehur besimin e tij, me qëndrime të forta kundër dërgimit të ndihmës ushtarake për Izraelin. Kur u sulmua vazhdimisht për shkak të fesë së tij, El-Sayed dërgoi një reklamë ku theksonte besimin dhe thirrjen e tij për «të shërbyer Zotit dhe të shërbyer njerëzve tanë».

El-Sayed danner politisk fraksjon med arabisk navn – Document

Albert Einstein “nuk ka patur kurrë pasaportë shqiptare”, një sqarim për shkrimin e botuar në gazetën “Sot”

0

Pirro Prifti, Tiranë

Në shkrimin e z. Basho `Disa të dhëna historike per pasaporten shqiptare të Albert Ajnshtajnit` te dt. 12 nentor, pretendohet se shkencëtari  i famshëm Albert Einstein ka patur per nje fare kohe nje pasaporte shqiptare dhe pasksa ardhur në Shqipëri?!

Sipas z. Basho, Albert Einstein   ka ardhur në Shqipëri, ka takuar Mbretin Zog dhe ka marrë pasaportë shqiptare, të cilën e përdori derisa mori pasaportën zvicerane në fund të 1932-shit.

Basho thotë se Einstein kishte pasaportë diplomatike gjermane (lëshuar më 18 nëntor 1930) dhe pasaportë zvicerane (lëshuar më 8 nëntor 1932 në Neë York).

Sipas tij, midis këtyre dy datave (1931–1932) Einstein udhëtoi dy herë në Amerikë dhe nga Berlini në Londër, prandaj duhet të ketë përdorur pasaportën shqiptare, sepse nuk kishte tjetër.

Dëshmi që ai sjell:është Dëshmia e familjes (babai i tij i kishte treguar se Dr. Jani Basho ia kishte thënë këtë histori), dhe Dokumenti i 9 prillit 1931 nga Arkivi Einstein (që ne e shpjeguam më parë – i cili në fakt nuk flet për pasaportë). Dëshmia e Mbretëreshës Geraldinë (sipas intervistave të saj).

Pretendimet e z. Basho se shkencëtari I famshëm Albart Einstein ka patur pasaportë shqiptare janë kryekëput jo të vërteta. Përse?

Sepse pretendimet e z. Basho bazohen kryesisht në Dëshmi gojore familjare (të dorës së dytë/tretë),

Në interpretime të gabuara të dokumenteve, duke argumentuar se  “duhet të ketë qenë kështu”.

Argumentet se Albert Einstein nuk ka patur kurrë një pasaportë shqiptare qëndrojnë sipas dokumentave arkivorë si:

-Arkivi zyrtar i Einstein-it,

-Biografitë e bazuara në dokumente primare,

-Kronologjia e plotë e lëvizjeve të Einstein-it e dokumentuar me letra, ditarë dhe pasaporta.

Prandaj, nga pikëpamja historike, historia e “pasaportës shqiptare të Einstein-it” konsiderohet e pabazë.

Për të konfirmuar realitetin e asaj kohe dhe pamundësinë e Shkencëtarit të famshëm Albart Einstein që të kishte një pasaportë shqiptare po shqyrtojmë si më poshtë disa të dhëna të rëndësishmë.

Një nga këta është znj Barbara Ëolf e  cila ishte arkiviste dhe oficere informacioni në Arkivin Albert Einstein pranë Universitetit Hebraik të Jeruzalemit (Hebreë University of Jerusalem). Ajo ishte një nga specialistet kryesore që punonin me dokumentet personale dhe shkencore të Albert Einstein-it. Punonte në arkivin që ruan mbi 80.000 dokumente të Einstein-it (letra, manuskripte, ditarë, pasaporta, etj.). Ishte e njohur si eksperte e thellë e jetës private dhe publike të Einstein-it.

Ka marrë pjesë në publikimin e dokumenteve të rëndësishme, përfshirë letra personale që u hapën për publikun në vitin 2006.

Ka bashkëpunuar me biografë dhe studiues të Einstein-it (p.sh. është falënderuar në libra si ato të Ëalter Isaacson dhe në An Einstein Encyclopedia).

Ka dhënë intervista dhe ka komentuar publikisht mbi mite të ndryshme rreth Einstein-it, përfshirë pretendimin shqiptar për pasaportën.

Barbara Ëolfi është personi që ka hedhur poshtë zyrtarisht pretendimin se Einstein kishte pasaportë shqiptare. Në intervistat e saj (veçanërisht ato të viteve 2010–2013) ajo deklaroi qartë seEinstein nuk ka pasur kurrë pasaportë shqiptare. Ai nuk ka qenë në Shqipëri pas vitit 1933.

Madje Barbara Ëolf ka dhënë një përgjigje si reagim ndaj pretendimeve që qarkullonin në Shqipëri dhe u lidh me intervistën e saj në gazetën zvicerane Berner Zeitung (shkurt 2013), ku ajo tha qartë se Einstein nuk kishte pasur kurrë pasaportë shqiptare, dhe përgjigja e saj

u publikua ose u citua në gazetën Dielli (dhe në të tjera) gjatë viteve 2013–2014.Përgjigje ishte kjo:

“Të dashur shqiptarë,

Unë nuk dyshoj se vendi juaj ka mbrojtur dhe ka shpëtuar një numër të konsiderueshëm hebrenjsh gjatë viteve naziste. Megjithatë, Albert Einstein nuk ishte ndër këta njerëz.

Falë dokumenteve origjinale në arkivat tona, ne mund të hedhim poshtë me lehtësi historitë e Bashos dhe të vërtetojmë se Einstein nuk ishte as në Vjenë dhe as në Shqipëri në prill të vitit 1931, se pasaporta e tij gjermane nuk iu mor, por ai udhëtoi me këtë pasaportë gjermane në SHBA në vitin 1931 dhe nuk kishte nevojë dhe as nuk përdori një pasaportë shqiptare as para dhe as pas vitit 1931.

Ai emigroi në SHBA në tetor të vitit 1933 dhe u largua vetëm një herë, për të udhëtuar në Bermuda në maj 1935, por nuk u kthye kurrë më në Evropë.

– Përshëndetje nga Jeruzalemi, Barbara Ëolff”.

Argument tjetër kundër pretendimeve të z. Basho I cili paska gjetur në arkivin e pretenduar citohet: “Arkivi i Jeruzalemit përdor sistemin amerikan të datave (muaji/dita/viti), prandaj 09.04.1931 do të thotë 9 prill 1931.

Në fakt, Dokumenti është një shkresë e Ministrisë së Jashtme shqiptare drejtuar Konsullatës shqiptare në Leipzig. Ai nuk flet aspak për dhënie pasaporte, shtetësi apo vizë për Albert Einstein-in. Einstein përmendet vetëm në kontekstin e një ankese të organizatës “Ballkani i lirë” lidhur me një person të quajtur Niazi Çami.

Sa për Shkencëtarin e famshëm Albert Einstein kronologjia është kështu:

-Einstein kishte pasaportë diplomatike gjermane (lëshuar më 18 nëntor 1930).

-Ai udhëtoi me të në SHBA në 1930–1931 dhe 1931–1932.

-Pasaporta gjermane iu anulua vetëm në 1934, pasi nazistët e shpallën jo-gjerman.

-Pasaporta zvicerane ia lëshuan në Neë York më 8 nëntor 1932, sepse ai ishte tashmë atje.

Ndërsa Barbara Ëolf shkruan: “Falë dokumenteve origjinale në arkivat tona, ne mund të hedhim poshtë me lehtësi historitë e Bashos dhe të vërtetojmë se Einstein nuk ishte as në Vjenë dhe as në Shqipëri në prill të vitit 1931, se pasaporta e tij gjermane nuk iu mor, por ai udhëtoi me këtë pasaportë gjermane në SHBA në vitin 1931 dhe nuk kishte nevojë dhe as nuk përdori një pasaportë shqiptare as para dhe as pas vitit 1931.

Ai emigroi në SHBA në tetor të vitit 1933 dhe u largua vetëm një herë, për të udhëtuar në Bermuda në maj 1935, por nuk u kthye kurrë më në Evropë.

– Përshëndetje nga Jeruzalemi, Barbara Ëolff”.

Në arkivin e Jeruzalemit gjëndet një pasaportë shqiptare por nuk është me emrin e Albart Einsteinit:

– Pasaporta shqiptare: Përmendet si një dokument që gjendet në koleksionin e Arkivit Einstein.

– Pronësia e dokumentit: Dokumenti nuk është identifikuar si pasaportë e Albert Einstein-it.

– Lidhja me Shqipërinë: Nuk ka prova të besueshme që Einstein të ketë marrë shtetësi shqiptare ose të ketë udhëtuar drejt Amerikës me pasaportë shqiptare.

Pra, prania e një dokumenti shqiptar në arkiv nuk provon se ai i përkiste Einstein-it.

Pa dyshim përpjekjet e z. Basho për të hedhur dritë në disa pjesë të historisë shqiptare janë të mirëpritura, pro sidoqoftë ngjarjet e kaluara të historisë së Shqipërisë dhe të personave dhe individëve të shquar qofshin shqiptarë qofshin të huaj duhen dokumentuar mirë,  sepse siç po shohim po vërtetohet ajo që ka thënë Imzot Fan Noli në shkrimin e tij të famshëm `5 Anarkitë e Shqipërisë` gjë që tregon dëshirën e njerrëzve për të ndryshuar historitë në favor të tyre apo të klanit të tyre: ` E katërta, anarkia patriotike: këtu brenda në një ditë, si me magji, tradhëtori bëhet patriot dhe patrioti tradhëtor. Këtu shohim përpara syve tanë të kapardisen si patriotë të mëdhenj, ata që kanë lëftuar për “harfet” e për flamurin e babës, që kanë djegur Shqipërinë e Mesme ose ata që janë puthur me andartët e i kanë ndihmuar për të shkreptuar anembanë Toskërinë; këtu, si më thoshte një mik, është më mirë të jetë njeriu tradhëtor e të shikojë interesin e tij e të jetë i sigurt që të nesërmen do të proklamohet patriot i madh.

Referencat

1.Barbara Ëolff , Intervistë me Berner Zeitung (1 shkurt 2013) – “Ëar Einstein ein Albaner?”

Link: [bernerzeitung.ch/ëar-einstein-ein-albaner 408110722736](https://ëëë.bernerzeitung.ch/ëar-einstein-ein-albaner-408110722736) Në koleksionin e Arkivit Einstein ekziston një pasaportë shqiptare, por ajo nuk i përket Albert Einstein-it.

2.Burimi: Google Arts & Culture – “Albert Einstein German, Sëiss and American?” (koleksioni i Arkivit Einstein)Link:[artsandculture.google.com/story/4QËRAvk1sh4A8A](https://artsandculture.google.com/story/4QËRAvk1sh4A8A)

  1. Ëalter Isaacson, Përmendur në artikullin e Telegrafi (2014): “Albert Einstein, in Albania? A fictitious and invented story”.
  2. Hans-Rudolf Ott (president i Shoqatës Einstein në Bernë) konfirmon se Einstein u largua nga Evropa në tetor 1933 nga Southampton dhe nuk u kthye më kurrë. 

priftipirro2017@gmail.com

Marjana Koçeku e shpartallon Vladimir Štimac-in e Listës Studentore në Serbi, pas deklaratës së tij se “Kosova është dhe do të mbetet serbe”

0
Deputetja e pavarur Marjana Koçeku është përfshirë në një përplasje publike në rrjetin social X me politikanin serb Vladimir Štimac, pjesë e Listës Studentore në Serbi, pas deklaratës së tij se Kosova është dhe do të mbetet përgjithmonë serbe. Štimac ka pretenduar se lëvizja studentore, ndryshe nga Aleksandar Vuçiç, nuk do të tradhtojë interesat serbe në Kosovë.
Koçeku ka reaguar duke theksuar se ndryshimi politik dhe demokratizimi i Serbisë nuk mund të realizohen duke ruajtur të njëjtën retorikë nacionaliste ndaj Kosovës. “Nëse Lista e Studentëve përsërit retorikën nacionaliste të Vuçiçit për Kosovën, çfarë e bën atë politikisht të ndryshme nga ai?”, shkruan deputetja, duke kërkuar që Serbia të njohë pavarësinë e Kosovës, të pranojë krimet e kryera gjatë luftës dhe të kërkojë falje për spastrimin etnik, viktimat, personat e zhdukur dhe dhunën seksuale.
“Nuk mund të pretendosh se lufton autoritarizmin në vend, ndërsa mbron dominimin mbi një komb tjetër”, ka deklaruar Koçeku, duke paralajmëruar se lëvizja studentore serbe rrezikon ta shpërdorojë energjinë e saj nëse nuk shkëputet nga pretendimet territoriale ndaj Kosovës.
Debati ka tërhequr edhe vëmendjen e ish-ambasadores së Bashkimit Europian në Shqipëri, Romana Vlahutin, e cila ka shpërndarë reagimin e Koçekut në X, duke e cilësuar si një mesazh të brezit të ri shqiptar për studentët serbë: “Zgjohuni, është shekulli i 21-të dhe ne jemi në Europë”.

El-Sayed: Michigan është «kryeqyteti i Amerikës arabe»

0

Abdul El-Sayed gjatë fjalimit të tij ku deklaroi se Michigan ishte shteti kryesor për arabët në Amerikë. Pamje nga X/ Fox News

 

Senatori i sapozgjedhur Abdul El-Sayed (D) shpalli të premten Michiganin si «kryeqyteti i Amerikës arabe».

Kjo shkaktoi reagime të ashpra në rrjetet sociale – nga kritika deri te postimet që mbështesnin pretendimin e tij me shifra, raporton Breitbart News.

Deklarata erdhi gjatë një fjalimi në Connect Arab America Empowerment Summit në Chantilly të Virxhinisë, një paraqytet i Uashingtonit, D.C. El-Sayed filloi fjalimin e tij duke thënë të gjithë emrin e tij në mënyrë arabe para se të bënte deklaratën.

«Është një nder për mua të jem senatori i ardhshëm i shtetit të shkëlqyer Michigan. Sigurisht që e di që ne jemi këtu në D.C., që është kryeqyteti i Shteteve të Bashkuara. Por Michigan është kryeqyteti i Amerikës arabe.»

Termi «kryeqyteti i komunitetit arabo-amerikan» historikisht është përdorur për të përshkruar periferiën Dearborn në Detroit, Michigan – qyteti që ka popullsinë më të madhe arabe në SHBA. Kalifornia është shteti me më shumë banorë arabë, me Michigan në vendin e dytë, shkruan Arab America.

Të dhënat për numrin e myslimanëve duken ndryshe, këtu New York kryeson nga numri, dhe Illinois ka përqindjen më të lartë të popullsisë.

Ryan Fournier, themelues i Students for Trump, mendonte se duhet të merret seriozisht pretendimi i El-Sayed.

«Me Dearborn si vendbanim, rrënjë të thella dhe ndikim real politik, Michigan nuk është më vetëm një shtet kyç. Sfidë zyrtarisht është qendra e fuqisë për lëvizjen arabo-amerikane. Ndiqni me vëmendje. Të gjitha po ndryshojnë.»

Imtiaz Mahmood, i cili e përshkroi veten si mbështetës i Izraelit dhe aktivist i Marrëveshjes Abraham, publikoi një trajtesë të gjerë për El-Sayed dhe popullsinë myslimane të Michiganit, «e cila pothuajse është katërfishuar që nga vitet 1990, e nxitur nga vala të refugjatëve nga Libani, Iraku, Jemeni dhe Siria, të cilët Uashingtoni i pranoi me krahë hapur».

«Njerëzit nuk janë të përgatitur për realitetin e plotë të asaj që po vjen. Asnjë nuk është», shkruante influencuesja Jaimee Michell, e cila e quan veten një «hebrea krenare amerikane».

Popullsia arabe-amerikane në Michigan është rritur me më shumë se 87 për qind që nga viti 2000, nga rreth 150.000 në të gjithë 400.000 sot.
Faqja Arab America, shpjegon:

Popullsia arabe-amerikane në Michigan është rritur me më shumë se 87 për qind që nga viti 2000, dhe sipas disa raporteve është rritur nga rreth 150.000 në të gjithë 400.000 sot.

Vlerësimet variojnë nga 409.000 deri në 490.000.

El-Sayed: Michigan er «hoved­staden for det arabiske Amerika» – Document

Nëntori mes flamurit dhe protestës, nga Pavarësia e vitit 1912 te kërkesat e shqiptarëve për demokraci, drejtësi dhe dinjitet qytetar, 2026

0
Nga Frank Shkreli
____
Nëntori është muaji më simbolik i historisë shqiptare. Është muaji i flamurit, i pavarësisë, i kujtesës kombëtare dhe i atyre ngjarjeve që përcaktuan fatin e Shqipërisë dhe të Kombit shqiptar. Është muaji që na kujton sakrificat e brezave për liri, dinjitet, shtetësi dhe të drejtën e shqiptarëve për të vendosur vetë të ardhmen, si popull i pavarur.  Por nëntori nuk duhet të jetë vetëm muaj festimesh, ceremonishë, fjalimesh zyrtare dhe përkujtimesh historike. Ai duhet të jetë edhe një muaj reflektimi serioz për gjendjen e sotme të shqiptarëve, për demokracinë, për liritë qytetare, për drejtësinë dhe për përgjegjësinë e institucioneve ndaj qytetarëve dhe të drejtave të tyre.
Është një ironi e historisë që, ndërsa shqiptarët kremtojnë pavarësinë e fituar më 28 Nëntor 1912, sot ata përballen me protesta studentore dhe qytetare, të cilat shprehin pakënaqësinë, shqetësimet dhe kërkesat e tyre për një të ardhme më të mirë.  Pavarësia nuk është vetëm një akt historik i vitit 1912. Ajo është edhe një përgjegjësi e përditshme e shtetit ndaj qytetarëve të vet.  Ismail Qemali dhe Luigj Gurakuqi me bashkëpunëtorët e tyre ngritën flamurin në Vlorë për t’i dhënë Kombit shqiptar një shtet të pavarur. Ata nuk luftuan vetëm për një territor dhe për një flamur, por edhe për dinjitetin e një populli, për të drejtën e tij për të qenë i lirë dhe për të mos u sunduar nga të tjerët. Sot, më shumë se një shekull pas shpalljes së Pavarësisë, brezi i ri shqiptar ka të drejtë të kërkojë që këto ideale të mos mbeten vetëm në faqet e historisë.
Prandaj, protestat studentore dhe qytetare të shqiptarëve sot nepër rrugët e Tiranës dhe qyteteve të tjera të Shqipërisë nuk duhen parë si shqetësim për pushtetin, por si shprehje e një të drejte themelore demokratike. Studentët kanë të drejtë të kërkojnë arsim cilësor, kushte më të mira jetese, meritokraci dhe mundësi të barabarta. Po kështu, protestat qytetare janë pjesë e natyrshme e një shoqërie demokratike, kur qytetarët ndihen të papërfaqësuar, të zhgënjyer ose të papërfillur nga institucionet.  Një demokraci nuk matet vetëm me zgjedhjet që organizon, por edhe me mënyrën se si dëgjon zërin e qytetarëve nepërmjet zgjedhjeve, përfshir zërin edhe të atyre që nuk e kanë votuar një qeveri të caktuar. Frank Shkreli: Nga paralajmërimi “Demokracia nuk pret”, te zgjimi qytetar dhe alarmi: Demokracia në rrezik!  | Gazeta Telegraf
Nëntori 2026 duhet të na kujtojë rishtas se flamuri kombëtar nuk është pronë e asnjë partie, qeverie apo pushteti. Ai është simboli i përbashkët i të gjithë shqiptarëve.  Prandaj, nuk ka asnjë kundërshti ndërmjet nderimit të pavarësisë, historisë kombëtare dhe protestës për të drejtat qytetare. Përkundrazi, ato janë pjesë e së njëjtës aspiratë historike për një Shqipëri e lirë, të drejtë dhe demokratike.  Ata që shpallën Pavarësinë më 1912 nuk mund ta kenë imagjinuar lirinë si një privilegj të pushtetarëve, atëherë as sot, por si një e drejtë popullit, pa dallime. Dhe kjo e drejtë përfshin edhe të drejtën për të protestuar, për të kundërshtuar padrejtësinë dhe për të kërkuar llogari nga ata që qeverisin.  Nuk duhet të harruar se historia shqiptare është ndërtuar edhe nga breza të rinj që nuk janë pajtuar me padrejtësitë e kohës së tyre.  Studentët dhe qytetarët që ngrihen sot për kërkesat e tyre nuk janë jashtë historisë kombëtare. Ata janë pjesë e saj.  Në këtë Nëntor, ndërsa përulemi me respekt para Flamurit dhe kujtojmë 28 Nëntorin, duhet të pyesim veten: Çfarë kuptimi ka pavarësia nëse qytetari nuk ndihet i lirë të kërkojë të drejtat e tij? Çfarë kuptimi ka demokracia nëse zëri i studentëve dhe i qytetarëve nuk dëgjohet? Dhe çfarë vlere kanë ceremonitë përkujtimore nëse idealet e atyre burrave që shpallën Pavarësinë, nuk zbatohen në jetën e përditshme?
Nëntori pra, nuk është vetëm një muaj për të kujtuar të kaluarën historike. Është edhe një rast për të gjykuar të tashmen dhe për të menduar për të ardhmen. Pavarësia është shpallur në Vlorë më 28 Nëntor 1912, ndërsa demokracia, drejtësia dhe dinjiteti qytetar kërkojnë të mbrohen çdo ditë dhe nga çdo brey. Frank Shkreli: Shqiptarët në Ditën Ndërkombëtare të Demokracisë, 2024 | Gazeta Telegraf – Ish-Presidenti i Shteteve të Bashkuara, Ronald Reagan shpesh theksonte se demokracia nuk është diçka e garantuar – por që duhet të mbrohet dhe të ruhet, aktivisht, çdo ditë dhe nga çdo brez.
Ky është, ndoshta, mesazhi më i rëndësishëm i Nëntorit të shqiptarëve, 2026. Ta duan historinë e vet, ta nderojnë Flamurin kombëtar, por, njëkohsisht, të mos heshtin përballë problemeve dhe padrejtësive të së sotmes.  Sepse patriotizmi nuk matet vetëm me mënyrën se si festohet Pavarësia, por edhe me përgjegjësinë që qytetarët kanë për vendin dhe për të ardhmen e tij.  Nëntori është muaji i Pavarësisë së Shqipërisë dhe shqiptarëve. Por pavarësia pa drejtësi, pa demokraci dhe pa dinjitet qytetar mbetet një ideal ende i papërmbushur.
Frank Shkreli
      

Kur Egjipti i shpall terroristë, ndërsa “Kosova ende koordinohet”!

0
Islami politik, rrjetet ideologjike dhe paradoksi i shtetit laik – nga Zogaj në Kosovë deri te diaspora shqiptare në Finlandë.
Lajmi për vendimin e autoriteteve gjyqësore në Egjipt, më 10 nëntor 2026, për shpalljen e 35 organizatave dhe 36 individëve si subjekte terroriste, ka nxitur një pyetje që shqiptarët nuk duhet ta shmangin.
Në listën e publikuar përmenden edhe organizata nga hapësira shqiptare dhe diaspora, përfshirë Shqipërinë, Maqedoninë e Veriut, Kosovën dhe Finlandën. Ky vendim nuk përbën vetvetiu përcaktim juridik për këto organizata në Kosovë, Finlandë apo BE, por është arsye e mjaftueshme që institucionet përkatëse të kërkojnë sqarime dhe të verifikojnë çdo lidhje apo veprimtari të dyshimtë.
Po Kosova, çfarë po bën?
Kosova është shtet laik. Liria e besimit është e garantuar, por ajo nuk duhet të shndërrohet në mburojë për ideologji politike, ndikime të jashtme apo veprimtari që cenojnë identitetin kombëtar dhe karakterin laik të shtetit.
Ngjarjet në Zogaj të Vushtrrisë, në gusht të këtij viti, ngritën pikëpyetje serioze për trajtimin e barabartë të komuniteteve fetare. Sipas asaj që kam denoncuar publikisht, ndërsa u pengua mbajtja e një meshe katolike, u sigurua hapësirë për protestën kundër ndërtimit të një kishe. Nëse kjo është ajo që ndodhi, atëherë kemi të bëjmë me një standard që kërkon shpjegim institucional.
Ndërkohë, disa ish-imamë të zgjedhur deputetë e përdorin foltoren e Kuvendit për tema fetare dhe statistika demografike, ndërsa për arsimin shqip, gjuhën amtare dhe edukimin kombëtar të brezave flitet shumë më pak.
Po fëmijët tanë, kush po i mbron nga humbja e gjuhës dhe identitetit?
Këtë shqetësim e njoh edhe nga përvoja ime personale. Për 35 vjet në Finlandë jam marrë me arsimin shqip, veprimtarinë kulturore dhe organizimin kombëtar të shqiptarëve. Kam qenë ndër themeluesit e shkollës shqipe përkatësisht mësimit plotësues dhe Kryetar i Unionit të Shoqatave Shqiptare në Finlandë.
Prandaj e di se çfarë përpjekjesh janë bërë që fëmijët tanë të mos e humbin gjuhën amtare. Kam vënë re më vonë edhe se si një pjesë e tyre po largohen nga mësimi shqip, ndërsa tërhiqen drejt aktiviteteve fetare në xhami. Ky është shqetësim arsimor e kombëtar, jo sulm ndaj besimit të askujt.
Unë nuk jam kundër besimit në Zot, as kundër lirisë së individit për të besuar. Jam kundër instrumentalizimit të fesë për qëllime politike dhe kundër paraqitjes së veshjes e simboleve të traditës turko-arabe si kusht i domosdoshëm i besimit ndryshe nga identitetit shqiptar.
Shqipnia nuk mbrohet me shamia!
Dhe as Kosova nuk mund ta
mbrojë karakterin e saj laik duke heshtur përballë çdo ndikimi ideologjik.
Për këtë qëndrim kam paguar edhe një çmim personal. Kam marrë kërcënime dhe jam përballur me një proces gjyqësor për shpifje, në të cilin është shqiptuar një dëmshpërblim prej 10 mijë eurosh, vendim ndaj të cilit është paraqitur ankesë. Nuk po e përmend këtë për t’u viktimizuar, por për të treguar se debati për këto çështje nuk është gjithmonë i lehtë.
Unë njoh personalisht disa veprimtarë të Lidhjes Islamike në Finlandë, kam bashkëbiseduar dhe debatuar me ta, si në Finlandë, ashtu edhe në Kosovë. Për këtë arsye kërkoj një debat publik, të hapur dhe me argumente, me përfaqësuesit e kësaj organizate dhe me ideologët e islamit politik. Jo akuza pa prova, por transparencë dhe ballafaqim publik.
Unë, Shqiptar Shaljani, si profesor i gjuhës dhe letërsisë shqipe, veteran i arsimit dhe ish-kryetar i Unionit të Shoqatave Shqiptare në Finlandë, jam i gatshëm të përballem me këdo që dëshiron debat.
Madje, me një metaforë ironike, do të thosha se jam i gatshëm të debatoj edhe me “Allahun e arabëve” — jo për të sfiduar Zotin, sepse Zoti është një, por për t’u përballur me këdo që pretendon se flet në emër të Tij. Unë Zotin tim e njoh si Zotin e zotëve. Besimin nuk ma imponon askush, ndërsa identitetin tim shqiptar nuk e negocioj me askënd.
Nuk kërkoj privilegj, por debat; jo heshtje, por argument!
Shqipnia nuk mbrohet me shamia! Kosova nuk mbrohet me xhemat!
As feja nuk ka nevojë për militantizëm politik, as kombi shqiptar për ideologji të importuara.
Shqiptar Shaljani

Intervistë me Marjan Sebaj – Sopin rreth ekstremizmit fetar

1

Intervistë lidhje me besimet (fundamentalizmi)

Vërejtje !

Intervista me Marjan Sebajn-Spopin është bërë më 23 nëntor 2009, që do të thotë se kanë kaluar bukur do vite nga koha e intervistimit. Mirëpo, porosia, përmbajtje dhe përgjigjet e intervistës janë aktuale edhe sot. Intervista kishte si qëllim marrjen e informatave për qëllim të studimit, hulumtimit, dhe në asnjë mënyrë për qëllime private.

Andaj në këtë drejtim në asnjë mënyrë nuk do të keqpërdoret intervista me juve i nderuari Marjan Sebaj Sopi.

Ju falenderojmë që pranuat të intervistoheni.

Ju faliminderit për mirëkuptim.

Të dhënat personale :

       Emri   :                                                              Mbiemri :

      Marjan                                                              Sebaj-Sopi                 

       Dita e Intervistimit:                                     Gjinia:                                                  Mosha:                                                                                     

  1. E hënë mashkull                                               42 vjeçar
  2. E martë
  3. E mërkurë
  4. E ejte
  5. E premte
  6. E shtune
  7. E diele                                                           

     Data Intervistimit:                Vendi i Intervistimit:                          Profesioni:                      

             23.11.2009                     Rostock                                                  Student  

Ferdi, intervistuesi:

  1. Kohës së fundit fundamentalizmi fetar është bërë një nga temat më të debatuara në botë. Për mendimin Tuaj, çka nënkuptoni me këtë term?

Marjan Sebaj Sopi: Po vet fjala Fundamentalizëm të shtyn të mendojsh mbi sende (gjëra) fundamente, rrënjësore, themelore etj. Mirëpo, me fundamentalizmin muhamedan kupotoj jo gjë tjetër përveq në thirrje të burimorës, d.m.th fesë nga koha e paraqitjes së saj në skenë, pra që nga Muhamedi, e kjo prap për mua është një e keqe dhe e rrezikshme, nëse kemi përpara të dhënat historike dhe të vërtetat e përhapjës dhe mbrojtjes së kësaj feje, e kjo gjatë historisë në fillim është bërë, do të thoja me dhunë, me frikë, përmes shpatës e gjakderdhjeve të mëdha: Janë këto fakte e të vërteta historike. Dhe mos të harrojmë se historinë nuk mund ta ndryshojmë përmes shpatës e dhunës. Prandaj nga kjo prizmë e shiqim fundamendalizmi është term i cili shpie kah burimi, themelet, e ato çfarë janë të tilla janë. Njeriu ka mendjen dhe arsyen dhe vepron sipas saj, dallon të mirën e të keqën dhe sipas veprave të veta ai do jetë ose i shpërblyer ose i dënuar kuptohet në saje të veprave të veta, por jo sipas botkuptimit muhamedan se vetëm arabët janë të zgjedhurit e Zotit, pikërisht ashtu siç mendonin e ende mendojnë vëllezërit Hebrenj.

Ferdi:

  1. Sipas mendimit Tuaj me çka lidhet fundamentalizmi fetar?

Marjan Sebaj Sopi: Po me besimin në Zot në përgjithësi. Mirëpo, kjo shfaqet e interpretohet në mënyra të ndryshme ndër fe e besime religjioze. Psh në muhamedanizëm këtë e hasim me një botkuptim krejt të stërvjetëruar e të mbrapambetur, Këtë botkuptim e hasim edhe në Besëlidhjen e Vjetër apo te Peslibërshi i Mojsiut, te libri i Shenjt i hebrenjëve, në Tora. Mirëpo, letësimin, gabimet e asokohe në krishterizëm i përmirëson Besëlidhja e Re, ku në vend të frikës së Zotit predikohet e mësohet afërimi dha dashuria në mes Atit ndaj të Birit dhe bijëve mes veti, kështu që në vend të armiqësisë predikohet e mësohet miqësia, në vend të shummartesorës (poligamisë) predikohet e aplikohet dashuria ndaj në gruaje të vetme, në vend të hakmarrjës falja, në vend të urrejtjës dashuria etj…D.m.th sot fundamentalimi fetar lidhet në ligje. Ligji i krishterizmit është dhe duhet të jetë; Dashuria ndaj Zotit dhe të afërmit, e në Muhamedanizëm lidhet e gjithë kjo me zbatime të ligjeve të cilat gjinden e hasen në Ligjin e Sheriatit. Nga kjo ndeshen dy botkukptime krejtësisht të kundërta e të ndyshme mes veti, d.m.th dashuria dhe zbatimet e ligjeve të njerëzve edhe atë ligjeve të stërvjetëruar që kanë vle në një kohë e vend të caktuar, si psh.Kanuni i ynë i Lek Dukagjinit, i cili në shekullin XXI e tutje nuk mund të jetë aktual…Pra, që të mos ket fundamentalizëm fetar, së pari çdo bashkësi fetare në rend të parë muhamedanizmi duhet të bëjë reforma rrënjësore të cilat kurr nuk i ka pasur, e që duket se frikohet nga to…Kurse, Krishterizmi i cili ka pasur reforma dhe është munduar të jetoj me kohë (Konçilet e ndryshme që nga themelimi i Krishterimit, pastaj Konçili Parë dhe i Dytë vatikanas etj.) Nëse nuk ka reforma, do të ket fundamentalizëm extrem në çdo bashkësi e çdo extremizëm pamvarrësisht nga kush vie, është i rrezikshëm në rend të parë nga ai që vie e më pas edhe në dëmë të të tjerëve, botës.

Ferdi:

  1. A mendoni se fundamentalizmi mund të ketë lindur si reaksion në përgjithësi ndaj procesit të integrimeve globale?

Marjan Sebaj Sopi:

Jo, këtë nuk e mendoj sepse fundamentalizmi jeton e është i vjetër edhe sa vet njeriu i “arsyeshëm”. Ka pasur dhe ka fundamentalizëm në çdo gjë. Proceset e integrimeve globale kanë një histori të re. Kurse fundamentalizma, dëshira e njeriut që të jetoj “sikur dikur” kur “gjithçka ishte më mirë” etj ka rrënjët në “kthim” në dëshira, d.m.th nga njeriu dhe qenia e tij kur ndien që asgjë nuk është kah shkon mirë, dhe se duhet ndërmarr diç! Prandaj edhe mos të kishte procese të atilla fundamentalizëm do ket. Kjo pyetje pra nuk ka asgjë të bëjë lidhje me fundamentalizëm fetar!

Ferdi:

  1. Nëse grupet fetare shfaqin dhunë, a mendoni se kjo gjithnjë ka të bëjë me fenë apo me grupet fetare – lëvizjet fetare?

Marjan Sebaj Sopi:

Jo! Sipas meje e gjitha kjo varret nga vetdija e atij populli pamvarrësisht se cilit besim apo fe, apo grupi fetar i takon. P.sh “Muhamedani i evropës” ka apo duhet të ketë një vetdije dhe botkuptim krejt tjetër me ata besimtarë të botës aziatike apo afrikane, e ngjajëshëm është edhe me krishterim. Ke vende të mbrapambetura pamvarrësisht besimit të tyre e të cilët mund të jenë extreme, mund të jenë të nxitura për qëllime të caktuara politike, dhe këto grupe shpeshherë edhe janë flije, viktima të politikës, intereseve, klaneve e grupeve të ndryshme të interesit. Politika e bënë të vetën e për të arritur qëllime të caktuara shfytëzojnë grupet e caktuara për qëllime të caktuar, dhe çka është normale ato mesiguri se i takojnë ndonjë feje apo besimi dhe më pas bëhet edhe ngjyrosja e dhunave dhe trazirave e që iu mveshet edhe petku i till, çfarë e kanë menduar dhe planifikuar të tjerët. Mirëpo, nuk dëshirojmë e ti ikim faktit se ka edhe grupe fetare e lëvizje që qëllimit e tyre fetare nëse nuk mundin ti arrijnë me të mirë, fillojnë të dëshpruar dhe praktikojnë e nxisinë dhe gjithë atë paknaqësi të tyre e shfaqin perms trazirave dhe dhunës.

Ferdi:

  1. A mendoni se ka fundamentalizëm në Kosovë?

Marjan Sebaj Sopi:

Në Kosovë nuk ka pasur fundametalizëm, mirëpo kohën e fundit shfaqen tentencat e fundamentalizmit sidomos kjo shprehet në fenë muhamedane. Në Kosovë fundamentalizëm NUK KA por KA TENDENCA TË FUNDAMENTALIZMIT!

Ferdi:

  1. Kohës së fundit kemi rastin e shpërfaqjes së lëvizjeve fetare në Kosovë. A mendoni se këto lëvizje mund të paraqesin rrezik për shoqërinë kosovare?

Marjan Sebaj Sopi:

Siç ceka më lart, çdo fundamentalizëm me qëllime jonjerëzore apo egoiste , pamvarrësisht nga cili besim apo grup i caktuar vie, është i dëmshëm për njeriun dhe shoqërinë mbarë, pra_edhe për ne si një shoqëri e re në skenën botërore fundamentalizmi extrem, e ai fetar sidomos, mund të paraqet rreziqe e kërcnime të mëdha për paqe e stabilitet e në rend të parë rrezik për kombin dhe synimet e tij. Kosova është me një traditë të lasht evropiano-kristiane dhe nuk duhet të lejoj asfarë fundamentalizmi fetar. Është në qendër të evropës dhe doemos duhet ndjekur rrugën dhe ligjet e saja, kuptohet nëse dëshiron ti bashkangjitet kësaj familje të përparuar ku edhe e ka vendin shteti dhe kombi ynë. Shteti duhet të jetë vigjilent dhe të përcjell pandërpre gjitha grupet e dyshimta antikosovare dhe antishqiptare e kombëtare.

Ferdi:

  1. A mendoni se ka raste të dhunës ndër-fetare në Kosovë?

Marjan Sebaj Sopi:

Sipas mendimit tim, në Kosovë nuk ka dhunë ndërfetare. Ka mosdurim (që ende nuk shfaqet në masë të madhe publikisht e botërisht) fetar nga qarqet apo individ të caktuar e cilët duhet të ndalen e të ç’rrënjosen sepse në të ardhmën mund të vie nga mosdurimi edhe te urrejtja ndërfetare e në rastin tonë edhe ndërvëllazëror, me që rast do humbasim vetëm ne si popull vëlla me fe të ndryshme Por, deri më sot shihet se dy bashkësitë e tona fetare më të mëdha muhamedanizmi dhe krishterimi janë për tolerancë dhe bashkpunim, kjo jep shpresë dhe besim për një të ardhme fatlume, edhe më tepër na gëzon fakti dëshirës së shoqërisë kah intekrimet evro-atlantike, ku të gjithë do respektohen e nderohen mes veti, ku do ket bashkim në dallime!

Ferdi:

  1. Cka nënkuptoni me tolerancë, na jepni një shpjegim Tuajin?

Marjan Sebaj Sopi:

Me tolerancë kuptoj këtë:” Mos bëjë atë çka nuk ke dëshirë të ta bëjë ty kush, apo të kundërtën për të mirë. D.m.th. Respekto njeriun si vëlla e motër, ndero e respekto dëshirën e tij, me të gjithë çka bartë ai, duaje dhe nderoje edhe nëse në shumçka dallon nga ti, në bindje, fe, arsimim, gjini, ngjyrë, ngirtje etj etj. Pra, të jesh tolerant do të thot: TA PRANOSH! TA RESPEKTOSH, TA DUASH, TA NDEROSH njeriun përkundër dallimit mes tejet dhe atij. Ky është parim, pranoje të jesh i pranuar, duaje e përqafoje të jesh i përqafuar dhe pranuar. Me një fjalë nderoje lirinë e tij në gjithçka. Njeriu është qenie e lirë dhe në marrë+dhënie, merr e jep, pra plotësohet mes veti. Atë që nuk e kam unë e ke Ti e ma jep, ndërsa ajo çka të mungon Ty merre nga unë, dhe sikurse trupi është një por ka shumë gjymtyrë dhe secila kryen punën e saj në kordinim, poashtu duhet të jetë edhe me njeriun-shoqërinë e cila nuk duhet të jetë nga askush e diskriminuar.

Ferdi:

  1. Populli shqiptar është njohur si një ndër popujt që gjithmonë ka pasur tolerancë fetare. A mendoni se vazhdon të mbetet kjo tolerancë edhe pas periudhës së vitit 1999 – të?

Marjan Sebaj Sopi:

Po! Është një popull që pak a shumë falë vëllazërisë së tij ka arritur të ruaj tolerncën ndërfetare. Ka pasur gjatë historisë probleme e dhunë, por jo në atë masë saq nuk ka mundur atë gabim ta përmirësoj, Sot doleranca duket se egziston por sa do jetë e qëndrueshme kjo mvrret nga puna e jonë për një të ardhme, cilën nëse e dëshirojmë do e kemi pikërisht falë tolerancës ndërfetare e cila duhet të mbretëroj së pari në zemra tona e pastaj ajo edhe të shfaqet vetvetiu. Frikësohem mos kjo tolerancë është edhe fares (maskë) shkaku i prezencës (pranisë) së ndërkombëtare në Kosovë, sepse më bëjnë të shqetësohem paraqitejt e më lart të përmenduara të grupeve extreme fundamentaliste muhamedane, cilët janë dëshmuar se kanë mbrapavijë, qëllime të caktuara, dhe në dëmë të kombit, grupe këto të cilat janë në shërbim të armiqëve të Shtetit dhe kombit tonë. Të tillë ka në numër të mirë më duket. Por besoj se vetdija e bashkësive fetare nuk do lejoj të shtrijë rrënjë një e keqe dhe e rrezikshme për vet ne!

Ferdi:

  1. A i besoni tezës se është evidente një rritje e përhershme e religjiozitetit tek të rinjët. Spjegoni pak ku e mbështetni qëndrimin Tuaj (Pro et contra)?

Marjan Sebaj Sopi: Po, kjo shihet sidomos tek të rinjët me fe muhamedane. Mungesa e asaj që më parë nuk ishin fetar, tashmë shfaqet me atë se dëshirojnë të tregohen më Turk se turku, apo më Papë se Papa. Te të rinjët e krishterë kjo dukuri nuk është e dukshme pasi që ata gjithnjë ishin aktiv dhe silleshin rreth djepit të tyre fetar, Kishës. Kam frikë mos kjo „zgjuarje“ tek të rinjët e konfesionit muhamedan është ky religjiozitet poashtu vetëm fasadë (maskë) e në mbrendi nuk ka asnjë të mirë dhe të shëndoshë. Mos të vrapojmë pas masës por pas kualitetës dhe të mirës. Në përgjithësi mendimi im është se populli shqiptarë në përgjithësi nuk është religjioz, është fetar, por më tepër tradicionalist. Nuk ka fe përsonale, por tradicionale sipas parimit grumbullor, po shkon ky në Kishë apo Xhami, ja po shkoj edhe unë, apo duhet të shkoj, e jo kam nevoj të shkoj! D.m.th edhe çka i përket religjiozitetit kemi një mendim e qëndrim grumbullor turko-otoman, apo aziatik!

Ferdi:

  1. 11. A mendoni se ka filluar të fuqizohet më tepër vetëdija fetare kundrejt asaj kombëtare? Ju lutem, cili është opinioni i juaj?

Marjan Sebaj Sopi:

Ndoshta edhe ka diçka këtu, por pyetja është se në cilën fe, besim është duke u shfaqur më tepër kjo dhe pse?

Ferdi:

  1. Çfarë përspektive për mendinim Tuaj, kanë fetë botërore në Kosovë?

Marjan Sebaj Sopi:

Mendoj se besimet do qëndrojnë ato të cilat edhe janë, do mbizotërojnë për një kohë të gjatë Muhamedanizmi, por se gjithnjë e më shumë do ketë rritje e përqafim të krishterimit edhe atë falë grupeve mirë të organizuar psh. Protestantëve etj. Perspektivë kanë ato fe të cilat krijojnë dhe punojnë në baza, krijojnë bërthama, qeliza, grupe të vogëla pune edhe ata të cilët do jenë aktiv në punë me familje, rini e fëmijë. Këtë më së miri e më aktiv në këtë janë grupet e krishtera të ndryshme cilat janë shtri e kanë krijuar mjaft anëtarë tani, që para lufte nuk ka qenë dukuri, kurse sot ata kanë shumë perspektivë dhe të ardhme në Kosovë e gjetiu…Ato që krijojnë paqe e stabilitet do ken edhe perpsektivë dhe ardhmëri.