ARKIVI:
3 Prill 2025

Deri kur?!

Shkrime relevante

Dudë Bala, “grua…”, në shtetin sui generis !

Sak Muji, Rugovë (Sylë Mujaj) SHQIP – DUDË BALA: “GRUA E PA BREKË”...

Me Demokracine e Trump apo me Demokracine e BE?

Prof. Pirro Prifti, Tiranë Dy Reagime te mëdha dhe serioze kanë ndodhur...

Nuk ka asnjë provë se Lee Harvey Oswald të ketë vrarë Presidentin amerikan John F. Kennedy dhe ai ishte një viktimë 100% e CIA-s

  Klajd Kapinova, New York  Studiues të ndryshëm prej disa dekadash, duke analizuar...

Une , poezi nga Argjira Ukimeri

UNË Poezi Sikur fjala e vetmueme Parajs e imja e papremtueme Veç n'ty un gjej...

Shpërndaj

(Në përkujtim të masakrës së Belegut, 29 mars 1999)

  • Shkruan Endrit Binakaj- i mbijetuar i masakrës së Belegut dhe autor i dy librave për masakrën

Deri kur është pyetja e përditshme që familjarët e të zhdukurve në Beleg të Deçanit ia bëjnë vetes për fatin e më të dashurve të tyre, të vrarë e masakruar më 29 mars 1999.

Tashmë kur kanë kaluar 26 vjet nga krimi monstruoz i forcave policore e ushtarake serbe mbi popullatën civile në fshatin Beleg, ende sot e kësaj dite familjet e të zhdukurve presin të lind çdo ditë me ankth për kumtin e familjarëve të tyre. Ata presin një grusht eshtra, ngase varret kanë mbetur të hapura, varre me emra në epitafe, por ende bosh, dhimbje që depërton thellë në secilen qenie njerëzore.

Ky është realiteti i zymtë, që e ka topitur secilin që pret lajmin për djalin, babain, axhën apo gjyshin që mbetet i zhdukur nga masakra e Belegut.

Le te kthehemi pak në Belegun e vitit 1999, ajo katrahurë e skenë krimi mbetet e freskët për secilin person që e pa me sytë e tij, tmerrin dhe torturën e asaj dite marsi. Të gjithë që ende e jetojnë sot kanë të njëjtin rrëfim e tregim, tmerrin, vrasjen e torturën, djegien e maltretimin. Këto skena të shiritit të kujtesës kolektive i kam edhe une të freskëta, mbase më të freskëta e autentike se secili i rritur që ishte aty.

E gjithë kjo mbase isha fëmijë, vetëm 9 vjeçar e fëmija regjistron, shikon e ndjen realitetin e dhimbshëm ashtu siç më të vërtetë kishte ndodhur. Pa dashur të kthehem e të ripërsëris kujtimet e mia të hidhura të cilat i kam dokumentuar në dy librat e mi, po duhet të them se tashmë si një i rritur që ka kaluar mbi tre dekadë jetë e kam obligim moral e njerëzor e mbi të gjitha kombëtar që këtë masakër dhe përgjegjësit e saj të marrin dënimin e merituar.

Natyrshëm shtrohet pyetja e nuk të lënë të qetë ndërgjegjja se deri kur këta kriminelë do të marrin dënimin kapital?

Deri kur drejtësia vendore dhe ajo ndërkombëtare do të ngrisin akt-akuzë për kriminelët që tashmë dihet me emra dhe mbiemra?

Pavarësisht distancës kohore, krimet dhe kriminelët duhet ndjekur, akt-akuza dhe gjykimi qoftë në mungesë është sinjal që të pakten autorët e krimit që shetitin lirshëm në Serbi të marrin përgjegjësinë dhe “dënimin” të paktën nga distanca.

Personalisht ka dy vite që jam intervistuar nga njësia hetimore për krime lufte në Policinë e Kosovës, si dëshmitar kam deponuar materialin dhe dëshminë time (të argumentuar dhe dokumentuar katërcipërisht edhe në dy librat e mi për masakrën). Të njejtën e kanë bërë edhe shumë të mbijetuar të tjerë, por deri sot ende nuk ka ndonjë akt-akuzë për ndonjërin nga kriminelët që morrën pjesë në masakrën e Belegut. (përjashto akt-akuzën e ngritur për Muharrem Ibra për krimet në Osek Hylë, e që ishte pjesëmarrës edhe në Beleg së bashku më të vëllain Isuf Ibraj).

Çështja e të zhdukurve të luftës së fundit në Kosovë është padyshim rast që Serbia duhet të kushtëzohet në tavolinën e bisedimeve, secila qeveri që ka qenë deri më sot ndonëse me premtime të bollshme e ka trajtu si në margjina këtë situatë të mbi 1600 personave që ende nuk dihet asgjë për fatin e tyre e të 34 (mbesin akoma të zhdukur) nga 46 të ekzekutuarit në masakrën e Belegut.

Qeveria e Kosovës duhet që patjetër të shmang çdo negociatë pa e ditur fillimisht fatin e secilit të zhdukur nga lufta e fundit në Kosovë.

Serbia ka kyer krime si shtet me organizim dhe hierarki të qartë komanduese,  ajo duhet t’i hap arkivat e saj, e që për fat te keq nuk e ka bërë deri më tani dhe po vazhdon së sillet si viktimë e jo si agresori, vrasësi e terrorisuesi, ashtu siç është fytyra e saj e vërtetë.

Deri kur është pyetja e përditshme që familjarët e të zhdukurve në Beleg të Deçanit i’a bëjnë vetës për fatin e më të dashurve të tyre, të vrarë e masakruar më 29 mars 1999?!

Deri kur?!…

Do presim kumtin për:

Zymer (Miftar) Binakaj

Brahim (Adem) Zukaj

Hamid (Dervish) Zukaj

Rexhep (Lum) Neziraj

Faton (Hasan) Vishaj

Fatmir (Halil) Vishaj

Ramë (Shaban) Kilaj

Sadri (Hajdar) Vishaj

Mujë (Isuf) Vishaj

Malë (Isuf) Vishaj

Zenel (Ukë) Vishaj

Hazir (Himë) Zukaj

Shaban (Ramë) Nitaj

Nekë (Halil) Binakaj

Hajdar (Hamëz) Mazrekaj

Ali (Avdyl) Mazrekaj

Bashkim (Lush) Hadergjonaj

Afrim (Lush) Hadergjonaj

Xhevdet (Bajram) Hadergjonaj

Muhamet (Bajram) Hadergjonaj

Mehmet (Halil) Tolaj

Xhevat (Ukë) Tolaj

Misin (Hajdin) Tolaj

Arif (Haxhi) Mazrekaj

Isa (Tahir) Tolaj

Sahit (Bekë) Mazrekaj

Hasan (Sahit) Mazrekaj

Sundim (Sahit) Mazrekaj

Naim (Hysen) Tolaj

Ragip (Osmon) Morina

Beqir (Idriz) Dervishaj

Tafë (Bekë) Dinaj

Smajl (Ramë) Ukëhaxhaj

Haxhi (Shaban) Kadriaj

Ndërsa deri më tani nga Masakra e Belegut janë të identifikuar këta persona:

Shaqë (Curr) Binakaj

Hysni (Curr) Binakaj

Nezir (Ibish)Vishaj

Naim (Daut) Vishaj

Daut (Murat) Aliçkaj

Gëzim (Selmon) Vishaj

Jetmir (Arif) Mazrekaj

Qazim (Osë) Hulaj

Sadri (Adem) Zukaj

Shefqet (Curr) Belegu

Shaban (Haxhi) Kadriaj

Ali (Haxhi) Kadriaj

K O M E N T E

SHKRUAJ NJË KOMENT

Ju lutem, shkruaj komentin tuaj!
Ju lutem, shkruaj emrin tuaj këtu